Parra se Blog

Sout op jou se lippe

2012-01-25T06:05:00.001+02:00

Groete en Vrede!!!

Genadeloos en ongenaakbaar brand die son kort nadat hy sy se rooi oog oor die agterste duin gestoot het. Die somer is hier en die warmste hemellig kondig dit luidkeels en oordadig aan sodat selfs die wind gaan wegkruip het. Heel vergete is die snoesigheid van ‘n trui-dra winter en die hande vryf van ‘n hoendervel verfrissende lente oggend. Ver verby die uniekheid van ons eenvoudige buitestort met grasbedekte kante en geroeste brandblik vir die huisrommel, dans lugspieëls op die kim sodat almal behoorlik kennis kan neem van die hitte.

Eers gooi ek die rommelsak in die brandblik, steek dit aan die brand en soek dan die koeligheid van die kantoor op. Die Mooiste Mooi maak reg vir nog ‘n dag saam met ‘n paar van Noenieput se vrouens. Ek kon die verwagting en opgewondenheid van opstaantyd af aan in haar se hartsvensters sien want vandag kan sy weer tyd saam met die vrouens spandeer. ‘n Dag waar gekuier, gekoggel, gelag, gesing, gehuil, gebid en ook bemoedig word. Al hierdie dinge terwyl hulle se hande kunstig die mooiste geskenke uit nuttelose weggooi dinge vorm.

Een vir een kom die vrouens nader en groet vriendelik so kuier-kuier deur die kantoorvenster en loop dan verder aan. Hulle stemme verdoof en dan raak dit stil op die werf, baie stil en ek weet dat die Mooiste Mooi nou hulle volle aandag het. Daar word nou so al met die gekuier saam gewerk.

Kort na ‘n ontploffing in die brandblik gil een van die vrouens so hard as wat sy kan, “Dit brand, kom gou, die stort brand!” ‘n Verdwaalde kooltjie het met die ontploffing tussen die gras van die stort beland. Die Mooiste Mooi hardloop verward die kantoor binne en roep histeries om hulp. Ek los alles en saam-saam storm ons om die hoek van die huis en steek dan vinnig vas. Geelrooi honger vlamme wurm hulle tussen die droë gras in en poog so om hulle verterende gulsigheid te stil. Hoër en hoër trek die witgrys rook die lug in en kondig hierdie vretende vuur se vernietigende teenwoordigheid aan.

“Doen iets, doen tog net iets” skree die Mooiste Mooi steeds histeries, maar onse hande hang slap, want die vuur is doodeenvoudig net te warm en net te erg. Selfs van die wasgoed op die waslyn raak so warm dat dit spontaan begin brand. ‘n Magteloosheid omvou ons en met oë wyd gesper staar ons verdwaas om ons heen. Die konsternasie om die buitestort het die hele dorp in rep en roer en almal staan nuuskierig nader. Die meeste hang soos wasgoed oor die erfdraad terwyl die braafstes onder hulle dit nader waag. Almal wonder so by hulself of die brand ook verder sal versprei.

‘n Paar minute later en alles is verby. Al wat nou oor is, is ‘n hoop smeulende gras ‘n paar erg verbrande teerpale en natuurlik soveel kosbare sentimentele herinneringe. Ek kan die trane oor my se wange voel loop. Ons buitestort en ‘n klompie klere is verniel, verbrand en vernietig. Ek voel so swak, so klein teen die mag van ‘n vernietigende brand. Veral as die verwoestende brande van die lewe soms onbeheersd in elkeen van onsse binnekante woed.

Skielik proe ek die sout op my se lippe wat my opnuut laat besef:

My se binneste-binne is soms houtskool verbrand
Verwoes, verniel, geen kans aan hierdie kant

Ek is seer Here, my binnekant stukkend!
Wrede brande woed in my, wurgend snikkend

In sak en as moet ek voor Hom staan
Sy liefde het vir my hoop gebaan

Here, wat gemaak met die skade in my se hart
My kind spoel jou hart uit met trane vol smart

Ek kan steeds die trane oor my se wange voel
In lewensbrande bly ek gespaar vir ‘n doel

My geliefde kind, laat jou trane vrylik loop
Dis My manier om seer van jou te stroop

Ek weet van almal selfs die kleinste traan
Almal opgevang in ‘n kruik wat langs My staan

Iedere een gestort want dit is goed
Trane is die sagte reën vir jou gemoed.

Proe jy ook soms die sout op jou se lippe?

Wel, vanuit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ..................

Êrens tussen duine woon mense wat vir jou omgee omrede jy kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé’s
(Landlyn 054-551 1000)

‘n Spinnekoplike ervaring

2012-01-15T06:01:00.001+02:00

Groete en Vrede.

Daar word gesê dat daar geen amp meer gesogt is as dié van man in die huwelik nie. Dis geensins sonder rede nie want dit bly ‘n voorreg asook ‘n goddelike opdrag om sekere verantwoordelikhede in en om die huis na te kom. Dis nou daardie tipe dinge wat geen dominee, pastoor of leierouderling tydens huweliksbegeleiding vir jou vertel nie. Dink net, jy as man kry soveel geleenthede om unieke en spesiale dinge vir haar te doen net omrede jy die hoof van die huis is. Dinge wat help dat sy meer na jou hunker om jou lief te hê. En tog, daar is manne wat hierdie verantwoordelikhede gruwelooslik agterweë laat en selfs ander betaal om dit namens hulle te doen.

Ek is ook een van daardie bevoorregte manne wat geseënd is met ‘n voortreflike en kosbare vrou. My Mooiste Mooi, ‘n liefdevolle lewensmaat en sielsgenoot wat langs my staan so deur die vet en maer van die lewe. Hoewel ons huwelik ‘n onbeskryflike ervaring is, wil ek nie daaroor uitwei nie. Hierdie storie gaan oor ‘n ervaring een laterige, warm somersaand. En wat 'n ervaring was dit nie!

Na die dag se harde werksaamhede het ek nogal uitgesien na ‘n goeie nagrus. Die Mooiste Mooi het al vroeg die aand die saligheid van droomland gaan opsoek en ek het ‘n rukkie later haar spore gevolg. Met my arms liefderik om haar gevou het ek net so weggeraak toe sy my met die elmboog in die ribbes pomp en half bangerig vra of ek ook die gekrap langs die bedkassie hoor. Slaperig trek ek haar nader maar sy beur weg en staan dan op en los my alleen op ons dubbelbed. Sy gaan staan so amper in die middel van die kamer nadat sy die kamerlig aangesit het. Ondersoekend kyk sy rond en haar se lyftaal verander oombliklik toe sy hom sien. ‘n Spinnekop – een van daai groottes wat amper soos ‘n skerpioen lyk en hy hardloop vinnig reg op haar af.

Ek het by ingeligtes gehoor, en selfs in rolprente gesien, dat die Comanche-Indiane se oorlogskreet bloedstollend en vreesaanjaend is. Maar dis 'n vulletjie teen dit wat op daardie oomblik uit die Mooiste Mooi se keel kom. Die arme spinnekop – en enige ander stukkie lewe in ons slaapkamer – moes sekerlik gedink het dat ‘n ultrasoniese klankwapen uit 'n ander wêreld getoets word. Die klank wat uit haar se mond kom dring spreekwoordelik in tussen alle murg en been en die spinnekop het dit voorwaar ook so ervaar. Vir ‘n minuut of wat is hy so onbeweeglik soos Lot se vrou daar in die Jordaanstreek, maar spring dan verward om en storm na die bekende donker skuilte onder ons dubbelbed.

Die Mooiste Mooi met haar sagte satynnagrokkie aan makeer die pas op haar se tone met haar se kaal knieë hoog opgetel terwyl die hande wyd uitgestrek is na voor. Haar se mond is koeëlrond getrek om te verseker dat haar gil wyd en deeglik deur ons ongenooide slaapkamergas en ook enige ander lewe in ‘n kilometer radius gehoor kan word. Dan, met net een tree en ‘n sierlike grasieuse boog spring sy tot bo-op die bed sonder om my raak te trap. Steeds weergalm haar noodroep wyd oor die sandduine van die Kalahari.

Ongelukkig vir die spinnekop kom die geraas nou van bo en dan ruk die bed ook nog boonop soos die Mooiste Mooi nog steeds die pas daarop makeer. Hy kies koers deur se kant toe want sy paniekknoppie is raak gedruk. Skielik verander sy hardloopstyl dramaties na iets soos ‘n kruising tussen ywerige polisiehond en ‘n stywebeen vetstert hamel. Met sy twee voorpote roei hy in die lug terwyl sy agterste pote met elke tree kort neffens die voorste pote neergesit word. Dit, terwyl sy lyf heen en weer waggel om ekstra spoed op te tel. By die deur gooi hy so ‘n Kaapse draai en hardloop weer die kamer in. Êrens tussen die spieëlkas en die klerekas slaan die spinnekop oor na ‘n normale hardloopstyl wat grens aan dié van ‘n windhond in volle vaart want sy agterpote kom elke keer hier langs sy ore verby soos hy hom inspan om spoed op te tel. Hier wil hy wegkom en gou.

Bangerig en bewerig staan ek van die bed af op en bewapen myself met ‘n flits en my nommer 11 plakkie. As ek nie vanaand hierdie harige gedierte die hiernamaals inhelp nie, gaan my manlikheid erg beskadig wees en sal die Mooiste Mooi my ook nie gou vergewe nie. Daarmee saam is die onthou van netnou se salige vrede van die pad droomland toe nog vars in my geheue. Versigtig lig ek onder die kas in maar die spinnekop is weg – heel weg. Na baie oorreding, paai en smeek om my Mooiste Mooi te kalmeer was alles weer normaal, alhoewel haar se oog die hele tyd die ongenooide gas gesoek het.

Die lig was net af en ek het haar beskermend nader getrek om vas te hou. Die lekkerte het net kom nesskop toe sy met mening die bedliggie aansit en regop spring op die bed. Weer word die pas makeer met haar se kaal knieë hoog opgetel terwyl sy vir haarself tyd hou met die kort afgemete gilletjies. Onverskrokke het die harige gedierte teen die bed soos ‘n bekwame rotsklimmer begin opklim. Die Mooiste Mooi se bewegings skrik hom af en hy kies weer die hasepad en gaan kruip weg in die hoek van die kamer.

“Maak hom dood” is al verstaanbare woorde wat uit die Mooiste Mooi se ronde mond kom. Die res was ‘n onverstaanbare aanhoudende gegil op ‘n toonhoogte wat varieër tussen hoog en baie hoog. Ek het nie besef sy het soveel asem in haar se longe om so lank aanmekaar te gil nie. Lomp en half deur die slaap val ek uit die bed terwyl manlike instinkte oorneem. Nes ‘n oerman van ouds soek ek rond vir ‘n knuppel of ander slaanding om hierdie nagverstoorder die lewe uit te help.

‘n Rukkie later en alles is verby. Die spinnekop is eers vermorsel met my swart nommer 11 plakkie en daarna verdrink in die spoeltoilet om seker te maak hy is weg. Vir ‘n derde keer word die lig afgesit en vir ‘n derde keer skuif en skuif ons rond om ons lê te kry. En net voor die lekkerte kom inlê begin ons gelyk soos twee skoolkinders giggel oor die nagtelike spinnekoplike ervaring.

En ek weet … Vader giggel saam want dis ‘n saam gegiggel soos dié wat ‘n huwelik kosbaar maak.

Wel, vanuit die Agter-Kalahati tot 'n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ................

Êrens tussen duine woon mense wat vir jou omgee omrede jy kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé’s
(Landlyn 054-551 1000)

Vriendskapsvlam van hoop

2012-01-08T06:00:00.000+02:00

Groete en Vrede!!!

Die geur van die laatmiddag se sterk moerkoffie vul ons vriende se oorloop kombuis en verwelkom ons sintuie in ‘n wêreld van oorvloedige smaak en bederf. Ons was al van tevore ‘n paar keer hier en het elke keer lekker oorgestaan. Dis juis in hierdie einste voorslagplaas se kombuis waar ek en die Mooiste Mooi voor verlede maand ons rondom vol geëet het en dit, nog voor die soetigheid voorgesit is.

Kort na die groet en ons uitvra na ons vriende en hulle hartsmense se wel en weë, kan my Mooiste Mooi die opgewondenheid in haar se binneste-binne nie meer inhou nie. Met haar se groen oë wat skitter vertel sy breedvoerig en sonder stop, soos ‘n onkeerbare standstorm uit die woeste weste, van die groot lekkerte om kool, spinasie, wortels, tamaties, aartappels, uie, patats, beet, blomkool, appels, piesangs, perskes en ‘n verskeidenheid ander vrugte en groente aan die vergete mense van die Agter-Kalahari te kon uitdeel. Nes ‘n goeie Graad 1 onderwyseres word alles deeglik gedoen en geen detail is oorgeslaan nie.

Eers vertel sy van die kosbare voorwêreld mensegoed wie se gewersharte daardie dag so wyd oop gelê het soos die Rooisee met die volk se deur-loop. Daarna beskryf sy in die fynste besonderhede hoe elke kartondoos aan die binnekant eers met polistireen uitgelê en daarna met vars produkte gevul is. Want hierdie vars groente en vrugte moet na meer as 870 km se vervoer in die warmste somer nog kraakvars in die Agter-Kalahari afgelaai word. Ai, die meet, die sny en die insit, so saam met die gesels en gekoggel, het almal se harte sommer so ‘n bietjie vroliker saam met die werksaamhede laat klop. Opgewonde, tussendeur die werksaamhede, wonder ek wat die Kalaharimense se reaksie sal wees op hierdie ongekende genadegeskenk uit Vader se hand.

Die Mooiste Mooi se tee word koud maar dit bring haar geensins van stryk nie. Onverpoosd borduur sy voort terwyl haar se hande al vinniger en yweriger saampraat. Dit waai en swaai saam met elke woord en beklemtoon die opgewondenheid in haar se binneste-binne. Ai, waarvan die hart van vol is, stroom mos by die mond uit, word daar altyd gesê.

Dan vertel sy dat die boodskap van vars groente en vrugte soos ‘n weghol veldbrand deur die gemeenskap gespoed het. Netnou kan daar by die vernietwinkel na hartelus met ‘n briefie vol dankiewoorde gekoop word. ‘n Groepie wat van vroeg af buite die hek gewag het, kom koeskop nader om op my versoek te help uitpak. Grootoog staan hulle en kyk na die vrag groente en ander snuisterye op die agterstoep wat donkertyd die vorige aand afgelaai is. Nou moet dit net in pakkies gemaak word en dan ... dan begin die hartsvreugde se gejubel.

Die hoogtepunt oomblik breek aan. Die vernietwinkel is oop. Met pynlike presiesheid beskryf die Mooiste Mooi die verwondering op die mense se gesigte want so ‘n groot verskeidenheid van kossigheid ken hulle nie. Daarna deurdring blydskap en dankbaarheid hulle menswees en dit spoel oor hulle se lippe. Ai, die lekkerte van ‘n opregte glimlag (veral uit ‘n tandlose mond) kan mos nie geweeg of gemeet word nie. Daar word dankie gesê en gekuier en gekoggel en geskerts met mekaar. Voorwaar ‘n oorverdowende kakofonie van klank.

Die stilte in rondom die kombuistafel in die oorloop kombuis is hoorbaar toe die Mooiste Mooi weer asemskep. Sy wou nog vertel en beduie van ‘n vergete Kalahari mens se opregte woorde “Die Djere se voorsieningheid het my se lewe nou gemaak,” toe ons plaasvrou vriendin haar skielik onderbreek. “En julle het vir my niks gebring nie! Waar is myne? Het jy al daardie goete vir die hotnotte gegee en niks vir my nie? Nee wat, julle maak nie mooi nie, dis mense soos julle wat maak dat hulle so suip. Julle dra mos kos en klere aan en nou hoef hulle nie meer daaroor te worry nie. Julle maak dat hulle so suip want julle sit geld in hulle se hande.”

Skok slaan spierwit op my en die Mooiste Mooi se gesigte uit. Stomstil en oopmond sit ons daar terwyl onse oë met verbasing na mekaar staar. Hierdie uitbarsting van ons vriendin het niemand verwag nie. Stadig maar seker kom ek tot verhaal en wou iets sê maar Hy het my ferm tot stilte gemaan. In stilwees en hoop word Hy meer en ek minder.

‘n Dag of wat later sit ek en die Mooiste Mooi êrens op ‘n groot rooi sandduin en beleef die stille skoonheid van ‘n diep rooi en helder oranje sonsondergang. Die wolke lyk soos vlamme wat in die hemelruim en op die verste sien brand. Nog ‘n dag is verby en ek wou net darem eenkeer oor daardie dag se kwetsende ervaring protesteer toe Sy Geeswind saggies fluister, “Ware vriendskap is om saam met iemand te hoop in die soeke na ‘n egte waardering terwyl daar saam gesmag word na opregte liefde. Al beteken dit soms dat jy deur ander se wrede woorde in die sand vertrap word.”

En nou ... brand êrens in my se binnekant brand weer ‘n vriendskapsvlam van hoop ... want om goed te doen bly steeds beter as om reg te wees.

Wel, vanuit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ..................

Êrens tussen duine woon mense wat vir jou omgee omrede jy kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé’s
(Landlyn 054-551 1000)

Naskrif

Mag 2011 se Kerstyd en 2012 se koms ‘n besondere tydperk van liefde en danksegging in jou lewe wees. En wanneer die kersboom met al die liggies weggepak word tot volgende jaar, weet dat Jesus nie saam gebêre wil word nie want waar Sy se liefde is, is daar altyd kosbare wonderwerke.

Gatdamme van lewe

2011-07-05T07:00:00.003+02:00

Geeneen van ons is waarlik lus vir die laatmiddag, vroegaand rit huis toe nie. Die dag in die dorp was lank en warm en die droë, drukkende hitte laat klein druppeltjies sweet oral oor jou se moeë lyf uitslaan. Daarmee saam trek die gemoed so ‘n bietjie swaarder as normaalweg want onse jongste is weer koshuis toe. Die rustyd tussen twee skooljare was vir almal net te kort. Nog net ‘n stop hier en ‘n vinnige oorstaan daar en dan is dit ons en die langpad Noenieput toe.

Groot, swaar, wit wolke vol belofte bekruip ons versigtig vanuit die westelike kim terwyl kniehoog Boesmangras stylvol en statig is die skemerwindjie dans. Ons verlustig ons in die skoonheid en vrolikheid en raak vasgevang in die Skepper se kunssinnigheid. Nou-nou is die skemerte verby en dan behoort die Kalaharivolmaan met stylvolle kundigheid hierdie waterdraers te omsoom. “Onthou tog, Ek is die Lewegewende water en daarsonder kom alles tot stilstand,” fluister Hy saggies in my se hart. “Dankie Jesus,” fluister ek terug en meteens voel die huis nie meer so ver nie.

Met sowat 85 kilometer om te gaan, gebeur alles skielik in stadige spoed. Die koedoekoei reageer instinktief van skrik toe sy van agter ‘n groterige groen soutbos op die stofpad uitloop toe ons amper teenaan haar is. Lenige spiere in haar se voorbene reik ver na voor terwyl die agterbene saamtrek weg van die gevaar af. Haar se donker oë is verskrik en sy rek haar nek om vinniger verby ou Lasarus (ons 17 jaar oue Mazda dubbelkajuit) te kom. Die Mooiste Mooi wou nog waarsku maar sy is heel te laat. Vrees straal uit die Koedoe se se swart oë. Instinktief weet sy dat die dood heel moontlik by haar, maar ook by ons, wil kom lê. Dof eggo en weerklink die slag diep in my en die Mooiste Mooi se binnestes in. Ek sien hoe die koedoe ‘n slag of wat in die rondte tol om net daarna soos ‘n ou voersak in ‘n vaalbruin stofwolk inmekaar te sak.

Verstar sit ek en wag vir die pyn, die seer, die verminking en selfs die dood. Dan kyk ek vinnig na links en sien hoe die Mooiste Mooi (hand voor die mond en gesig onnatuurlik wit van die skok) verskrik voor haar uitstaar. Ek sluit ou Lasarus af en klim met deegbene versigtig uit. Die koedoe lê plat op haar se linkersy, skop-skop nog so ‘n bietjie en sukkel dan met ‘n stywe nek en drie bene orent. Haar se regterheup is diep gekneus van die impak en sy voel heel onlekker. Beskuldigend bekyk sy ons met oë vol minagting, tel haar se kop trots omhoog en strompel so op drie bene van ons af weg. “Ons kon dood gewees het,” sê ek en die Mooiste Mooi so gelyk vir mekaar terwyl ons plaaslike koerant se opskrif van ‘n koedoedood voor my se oë flits.

‘n Paar minute later en dankbaarheid het kom nesskop in onse harte. Ondersoekend bekyk ek die skade aan ou Lasarus en sien dan hoe die plas water onder sy se neus al groter en groter word. Êrens het die verkoeler met die trefslag sleg seergekry en nou lek hy, vinniger as wat aanvaarbaar is, maar hy lek. Versigtig maak ek die verkoelerprop los en loer in. ‘n Kleine sweempie van nattigheid getuig van water wat vroeër hier was. Hoopvol maak ek ons drinkwater bottel oop en gooi die laaste bietjie daarvan in die verkoeler in. Dit verdwyn bloot in ‘n bodemlose put om kort daarna ook deel van die nattigheid op die stofpad te word. Beide van ons en Lasarus het water nodig, genoeg water, lewegewende water want ons weet daarsonder sal ons nie by die huis kan kom nie. “Onthou tog, Ek is die Lewegewende water en daarsonder kom alles tot stilstand,” het Hy mos netnou gesê.

‘n Hele paar uur later en die volmaan steek sy helder kop oor die oostelike kim uit en verlig die Kalahari-vlak. Steeds staan ons gestrand daar waar ons die koedoe getref het. Hulpsoek is onwys aangesien die naaste plaasopstal etlike kilometers te ver is, té ver om met dapper en stapper aan te durf. Wag en nogmaals wag is al wat ons maar kan doen want hopelik sal daar hulp van êrens af kom. Skielik word die stilte van die laatnag versteur deur die gebrom van ‘n voertuig ver buite sig. Al harder en harder klink die potensiële reddingsklank in onse ore en dan sien ons meteens sien die ligte aankom. Onse harte juig want hulp is hier, Vader het onse smekinge gehoor en redding gestuur.

“Naand Pastoorgoed,” groet Dawid Padmaker uit die donkerte. “Watter moeilikheid het hier by jou kom huismaak vanaand?” Ek vertel hom breedvoerig van die ontmoeting met die koedoe en die dood wat ons vierkantig in die oog gestaar het. Saam-saam bekyk ons die skade aan Lasarus se bakwerk, die nattigheid onder sy se neus en die droë verkoeler. “Maar Pastoor,” beduie hy heel gemaklik, “dis mos nie so ‘n groot kopseer nie. Kom ons voer hom met water uit my waterkan en dan ry Pastoor van gatdam tot gatdam en verdrink die droogheid hierbinne met vars koel water. Ek sal aan Pastoorgoed se stofkant bly om te help as die moeilikheid Pastoor nie wil los nie.”

Gulsig slurp die verkoeler die water op om kort daarna oorlopens toe vol te blink in die volmaan se lig. Versigtig draai ek Lasarus se sleutel en begin dan te ry met my se een oog op die instrumentpaneel en die ander op soek na gatdamme, suipkrippe en ander waterbronne teen die pad. En so begin ons terugreis vol hoop en vol verwagting met die gerusstellende wete dat hulp kort agter ons sal wees. Van gatdam tot gatdam, van suipkrip tot suipkrip, van waterbron tot waterbron al stoppende met Dawid Padmaker as Vader se gestuurde aan onse stofkant.

Dit was al vroegoggend toe ek en die Mooiste Mooi onder die blink sterre van die donkerte in die buitestort staan nadat Dawid se groetstof gaan lê het. Die avontuur, wedervaringe en skok van vroegaand se gebeure is nog vars en borrelend in onse geheue. Terwyl die koel water van die buitestort nuwe lewe aan onse doodmoeg liggame skenk soos wat dit oor onse moeë lywe stroom, dink ek terug aan Jesus se kosbare waterwoorde en Dawid Padmaker se onbaatsugtige optrede as Vader se gestuurde kort daarna.

Saggies trek ek die Mooiste Mooi nader en hou haar beskermend styf teen my vas en ek weet ... Ek weet dat elkeen die skade van wrede en aaklige lewensbotsings bloot net met Vader se Water moet oorspoel. Genadewater vrylik beskikbaar uit gatdamme, suipkrippe en ‘n verskeidenheid van bronne langs elkeen se lewenspad. Reddingswater wat Jesus as liefdesdaad ongevraagd vol hou terwyl die Veilige Gees as Vader se Padmaker jou rondom sal omvou.

Wel uit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou …………………………

Êrens tussen die duine woon mense wat jou waardeer omrede jy kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé's

(Landlyn 054-551 1000)

HERKOUSELS

2011-06-06T12:02:00.003+02:00

Groete en Vrede!!!

Alleentyd in jou
eie eenkant-wees wêreld is die teelaarde van stilwees saam met Hom as Skepper
van hemelgoed en stofaarde. Kosbare stilwees, in jou en om jou, want in daardie
kosbare stilwees vind ons dit wat ons soek en kry ons dit wat ons vra. En
wanneer Hy jou menswees in stilte met Sy liefde betrek, deponeer Hy soms
herkou-woorde in die bêreplekke van jou se binneste-binne.

Herkousels soos
...
Ware liefde soos
Syne is nes sagte intrekreën wat dae lank wyd oor ‘n dorre woestyn val.

Die
woestynlewe hier aan die vergeetkant van die land leer jou gereeld dat geloof
jou daaglikse brood is en nie net soetigheid vir spesiale geleenthede nie.

Ware geestelike
legendes het nooit hulle kinderlike harte êrens tussen die dwarsduine van die
lewe verloor nie.
Wees dankbaar
teenoor hulle wat onse binneste-binne volmaak: hulle is padmakers wat jou se
hart se grondpaaie gelykstoot.

Êrens
tussen die gekuier en gekerk op 'n veraf plaas besef ek so tussen die gesels
deur dat die meeste wat ons van liefde af weet ons by die huis geleer word.

In die oorlewing
van jou eie eensame en alleen woestynwêreld moet jy eers waarlik kan hoop en
droom voordat jy doen, asook opreg glo alvorens jy planne maak.

Stilwees maak die
binneste-binne vol en die kop skoon.

‘n Avontuur saam
met Hom is nie net die ontmoeting van onbekendes nie, maar ook om ou bekendes
met nuwe oë raak te kyk.

Terwyl die winter
se koue rek en strek, is die hoop van my se hart dat dit wat in blomtyd in jou
se binneste-binne geskryf is, die toets van tyd sal deurstaan.

In die winter
windstiltes van jou lewe eggo Sy se kosbare sagte fluistering hoorbaar duidelik
dat as ander hulle rugkant vir jou wys, jy maar kan omkyk om Hom reg agter jou
te sien staan.

Die saamsit langs
‘n alleenvuurtjie, êrens tussen niks en nêrens, oortuig telkens weer dat ware
vriendskap, nes yskoue kondensmelk, aan die lewe ‘n diepe soetigheid bied.

Die stilsit en staar
na ‘n Kalaharivlak vol verlatenheid verduidelik gereeld dat jou vermoë om te
groei beperk word waar jy en net jy alleen jou verste sien se grense trek.

Wel uit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker
slaap en onthou …………………………

Êrens tussen die duine woon mense wat jou waardeer omrede jy
kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé's

(Landlyn 054-551 1000)

Die Lewensresep

2011-05-08T07:00:00.003+02:00

Iemand klop saggies en versigtig aan die agterdeur
van die kombuis. Verbaas kyk ek en die Mooiste Mooi vir mekaar want dit is heel
ongehoord dat iemand so laat op ‘n Saterdagmiddag sal aanklop. Verwese staan
die Bruin vroutjie daar met oë, wat nes haar se skouers, grondlangs kyk.
“Middag jong” groet ek vriendelik. Ek wil-wil haar koggel maar hou my in want
haar se oë bly verslae grondlangs kyk. “Is Mevrou dan hier Pastoor?” vra sy so
half binnensmonds en skielik besef ek dat stilbly nou die regte ding is. ‘n
Swaar saak het loop nesskop in haar se binneste-binne en druk haar se skouers
en hart vas teen die grond.

“Mevrou, daar is niks om te eet by die huis nie.
Nie broodmeel nie, nie oorskiet kossies nie, niks nie Mevrou, niks nie. Ek het
nou maar die vrymoedigheid gevat en kom vra want die ander sal my tog net
verjaag. Is hier nie dalk ietsie kleins vir my en my Felicity se binnegoed
nie?” hoor ek haar koeskop sê.

Die woorde slaan die Mooiste Mooi diep in die hart
en sy laat haar se kop in stilte sak en draai terug die kombuis in. Groot
traandruppels vorm diep in haar se sagte groen oë terwyl sy saggies begin snik.
Ek trek haar nader onder my se blad in en saam-saam staan ons daar terwyl
smeektrane breë spore op onse gesigte los. Verslae tot in onse gebeente staan
ons styf teen mekaar want ‘n aaklige realiteit martel ons genadeloos daar waar
dit saak maak. Die realiteit van slegs twee blikkies Bully Beef op ons spensrak
en verder niks, absoluut niks. Die werklikheid van ‘n naweek met net ‘n blikkie
vleis per dag om te eet en verder dan niks. Daar is ys in die vrieskas en in
die yskas staan bottels en bottels koue water maar op die kosrak pryk slegs
twee rooi blikkies Bully Beef eensaam en verlate. Ons enigste kos totdat ons
weer die komende Maandag hopelik kan kry of aankoop.

As gestuurdes wil ons so graag hierdie sukkelaar
help maar ons het nie eens genoeg vir onsself nie. “Here hoe kan ons hierdie
vergete vrou en haar kind dan help as ons nie eens genoeg het vir onsself nie”
pleit ek saggies. “Dis mos nie regverdig nie Here, U is dan ‘n God van oorvloed
en U het gesê dat ons kosskottels nooit leeg sal wees nie,” wil-wil ek Hom
begin afdreig.

Met die Mooiste Mooi steeds onder my se blad steek
ek hoopvol my hand uit na die yskas. Versigtig word die deur oopgemaak en ek
hoop om meer as net bottels koue water te sien. Ek hoop op ‘n wonderwerk van ‘n
vrieskas oorlopens toe vol van wit gevriesde vleispakkies en ‘n yskas wat kreun
in oorvloed. Teleurstelling oorspoel my soos ‘n vloedgolf want steeds is die
yskas leeg. Tog bly hoop bestaan want Hy het mos eenmaal duidelik gesê dat ons
kosskottel en waterbekers nooit leeg sal wees nie.

En so onthou die Mooiste Mooi weer stukkies van Sy
Lewensresep.

“meer gee en minder
vra,

…

Ken ‘n boom aan sy vrugte en nie sy blare, want dis
My se binnekant snare.”

Woordeloos kyk ons vir mekaar dan draai die Mooiste
Mooi haarself onder my se blad uit. Sy gaan staan voor die amperse leë kosrak
en vat ‘n blikkie vleis in elke hand vas. “Here U het mos gesê” sê sy terwyl sy
doelgerig kombuisdeur toe stap om vir die eensame ons laaste stukkie kossigheid
te gaan gee.

Vroeg Sondagoggend en daar is ‘n weer klop aan die
kombuisdeur. Dié keer egter ‘n klop vol selfversekerdheid, ‘n klop wat dadelik aandag eis. Verbaas maak
ek die deur oop en kyk die groot Kalahariboer verbaas in die oog. Ek wou nog
groet toe hy verskoning vra vir sy haastigheid terwyl hy die oorvol slagskottel
met skaapvleis in my se hande druk, omdraai en wegstap. Stil, verstom staan ek
daar terwyl hy kop omhoog, al fluitende, om die hoek van die huis wegraak.

Dan onthou ek weer Sy Lewensresep gefluister
gistermiddag voor ons leë kosrak.

“Meer dank en minder kla, meer gee en minder vra

Meer doen en minder praat, meer liefde en minder
kwaad

Meer vreugde en minder vrees, meer musiek wat
spanning genees

Meer blomme in die lewensuur as om helderkleurige
ruikers na die graf te stuur

Ken ‘n boom aan sy vrugte en nie sy blare want dis
My se binnekant snare.”

Wel uit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker
slaap en onthou …………………………

Êrens tussen die duine woon mense wat jou waardeer omrede jy
kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé's

(Landlyn
054-551 1000)

Hartsafdruk sonder woorde

2011-04-18T19:00:00.004+02:00

Die duine bewe-bewe onder die warm sonstrale toe
Jakobus met sy vuil, stukkende, blou oorpak ons tegemoet loop nadat ons so ‘n
ent van sy blyplek af stilgehou het. Elke tree wat hy gee is korter as
die vorige en sy hande is diep in die veiligheid van sy leë sakke weggesteek.
Hy staanloop koponderstebo en ek kan die verwarring in sy binneste-binne
aanvoel. Hy skud sy kop onbewustelik in ongeloof toe ek met die groetslag
daarop aandring om sy hand te skud en laat sy se oë dadelik grondlangs
loop. Die Mooiste Mooi word so half en half geïgnoreer en word slegs met
‘n stywenek kopknik gegroet. Skielik kyk hy verskrik om en sy se oë soek
vir Maria, sy al-te-maer-net-vel-en-been vrou wat verbouereerd met hulle
jongste aan die hand by hulle woonplek ronddraai.

Ons loop maar so staan-staan en praat-praat nader
na waar hierdie egpaar met hul drie kindertjies bly. Hulle eenvertrek
huisie is piepklein – skaars plek vir hulle enigste enkelbed sponsmatras, ‘n
wankelrige hangkas en die lendelam tafeltjie sonder stoele. ‘n Klompie groot
klippe hou dekade-oue, geroeste sinkplate as dak oor hulle koppe in plek.
Net buite die huisie se deur, hang ‘n wit smeulrook dik in die lug wat uit die
geroeste sinkplaat kookskerm draal. Dis hier waar Maria dié laatmiddag
water kook sonder iets wat daarin kan gaar word.

Maria hou kop en besef dat sitplek nou prioriteit
is. Vinnig soek haar se oë oor die vlak en sien dan ‘n verslete buiteband
raak. Sy skreeroep haar oudste van so ses jaar om hierdie stukkie weelde
nader te sleep sodat Vroulief daarop kan sit. Dan word hy geskel omdat hy
nie gou genoeg stene nadersleep sodat ek
daarmee ‘n stoel vir my kan prakseer nie. Hulle jongste, senuweeagtig en
skrikkerig omdat daar vreemde oorstaanmense is, soek verward melk, vertroosting
en ‘n skuilplek teen sy ma se bors.

Die son skuifel-skuifel van drie-doringbos tot
drie-doringbos om dan kleurvol gemaklik te loop lê by die westelike kim.
Daar raak hy vergete en sy laaste strale veg verbete om sigbaar te bly teen die
naderende donkerte. Jakobus se wêreld staan stil en niks maak meer vir
hom sin nie. Hy verstaan nie my aandring netnou om hom met die hand te
groet nie. Geen Boer het hom al in sy drie dekade lewensjare so met die
hand gegroet nie. Daarmee saam het dit nog nooit gebeur dat iemand met ‘n
ryding by sy se slaapplek kom stilhou het nie. Elke ryding hou mos maar
verby opstal se kant toe om daar te loop stop. Die meeste kere word daar
in die weelde van ‘n verkoelde sitkamer tee, koffie of iets koels gedrink
terwyl alledaagse belangrike sake bespreek en opgeklaar word.

My en die Mooiste Mooi se vrae en hulle antwoorde
raak stadigaan op en waarheen dan? ‘n Sagte suidewindjie stoot ‘n heilige
swanger stilte vol barensnood oor die rooi-bruin vlak en ek maak my se oë styf
toe. Diep in my se binneste-binne smeek ek om hulp “Here help!”
Skielik dink ek aan die kleine Saggeus en sy se plan om boom te klim. Ek hoor
ook die blydskap en vreugde in die kort mannetjie se stem want die Kêrelkind
van God gaan by hom kom oorstaan. En dan fluister Hy saggies, “Jy
is hier – nes Jesus - om ‘n hartsafdruk by soekende mense te los:

‘n Hartsafdruk vol liefde.
‘n Hartsafdruk vol blydskap.
‘n Hartsafdruk vol vrede.
‘n Hartsafdruk vol lankmoedigheid.
‘n Hartsafdruk vol vriendelikheid
‘n Hartsafdruk vol goedheid
‘n Hartsafdruk vol getrouheid.
‘n Hartsafdruk vol sagmoedigheid.
‘n Hartsafdruk vol selfbeheersing.”

‘n Hartsafdruk sonder dat een woord gepreek is.

Wel uit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker
slaap en onthou …………………………

Êrens tussen die duine woon mense wat jou waardeer omrede jy
kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé's

(Landlyn
054-551 1000)

ALLE IS MOONTLIK

2011-04-11T19:00:00.001+02:00

Die vroegoggend winterwindjie het
hoendervleis-vrywend deur ons gewaai waar ons onder ‘n alleenstaan peperboom
bymekaar gekom het. Vir ‘n heel eerste keer se kerkmaak daar by hulle was
die opkoms veel meer as wat ek en die Mooiste Mooi kon verwag het.
Hopelik het hulle gekom om meer van Hom te leer maar ek vermoed dat die meeste
het ander motiewe gehad. Die Kalaharikoerant het mos maar ‘n manier om
ook goeie nuus oor te dra.

Die meeste sit naby mekaar terwyl hy met sy
skreeu-groen hemp heel alleen homself geselskap hou. Kort-kort krap sy se
keel en dan probeer hy met ‘n dieperige gegrom die ongerief uit sy se keel kry
terwyl hy sy hand bak oor sy se dowe linkeroor hou om beter te kan hoor.

Op versoek van die Mooiste Mooi het iemand ‘n lied
ingesit en heel bedeesd en bedaard het die groepie woestynbewoners begin
sing. Die hande word saggies, statig en gereserveerd geklap.
Langsaam begin hulle die ritme en tempo verhoog en so begin almal se voete
ritmies in die rooibruin Kalaharistof op en af tik. Vinniger en vinniger
jaag hulle die tempo aan totdat nie een van hulle kon stilsit nie.

Al skuifelend begin hy op die maat van die musiek
sonder instrumentale begeleiding te dans. Eers draai hy en dan swaai hy
en dan begin die res van die kerklopers inval. Hulle vorm ‘n dansende ry
met ‘n iedere een wat die voordanser met die heldergroen hemp volg.
Niemand besef dat daar nou geen probleem met sy se dowe oor is nie. Met
eentonige reëlmaat word daar in die rooibruin stof van die Kalahari
geskuifeldans, soms vinniger en dan weer stadiger. Om en om hou hulle aan
terwyl die stof hoër en hoër styg. Geeneen stamp of raak aan mekaar
nie. Elkeen is op ‘n unieke manier besig om die Skepper van Stofaarde op
die maat van die koortjie te loof en Hom te eer. Met sy se oë half toe en
hande omhoog is hierdie voordanser se binne-oog – nes ‘n Dawid van ouds –
net gefokus op Hom wat so kosbaar in sy se hart brand. Hy wat Koning,
Heer, Redder en Geneesheer is.

Die uitbundige lofdans is vir eers verby en die stof kry kans om in
die winterwindjie oor die vlak te verdwyn. Die stowwerige sweetdruppels
wat oor die meeste se gesigte afstroom vertel ‘n eiesoortige verhaal om voor
Hom te kon dans. Die voordanser het weer so aan die eenkant onder die
boom gaan sit en steeds kort-kort sy se keel probeer skoonmaak. Meelewend
is hy voorwaar want elke kort-kort steek hy sy se hand in die lug en probeer ‘n
woord uitkry maar sy se stem bly weg, heel weg. Uit radeloosheid klap hy
maar sy se hande want dis al hoe hy die opgewondenheid in sy se binneste-binne
kan uitdruk. Sy karaktervolle gesig is ‘n studie van verwagting terwyl hy
onbewus is dat diep in sy se binneste-binne iets kosbaars aan die gebeur is.

Die woorde “Die oomblik wat jy ‘Hoop’ kies, is
alles moontlik” tref diep en trane jaag resies teen sy bruin wange af.
Met elke druppel wat tussen sy se skoene in die stof val, raak sy las ligter en
ligter en sy se gesig begin straal. Dan skielik raak die ding met sy se
keel en dowe linkeroor net te veel vir hom want hy sukkel al vanaf die draai
van die eeu daarmee. Hoop begin smeul in sy se binneste-binne en kort
voor lank begin klein vlammetjies aan die kante van sy hart te lek.
Vasberade staan hy op en stap met hoopvolle verwagting die Groot Geneesheer se
operasietafel daar in die ope vlak tegemoet.

Asof hy uit ‘n diepe slaap wakker geword het, bekyk
hy almal half verbaas aan en begin terugstap na sy se sitplek doer eenkant
onder die boom. So in die loop vryf hy sy se oor en maak sy se keel
skoon. Iemand aan sy linkerkant verduidelik saggies aan ‘n nuweling van
sy se stryd teen die stom en dowigheid terwyl almal se oë in stilte op hom gerig
is. Skielik steek hy vas en begin met ‘n sagte stem te sing.
Oopmond verbaas sit ons en staar. Vinniger en vinniger, harder en harder
weerklink die hemelklanke oor die vlak. Dankbaar steek hy sy se hande
omhoog en begin weer ritmies en skuifelend te dans. Gou-gou is almal uit
die stoele en dans en sing saam. Hy met sy skreeugroen hemp voor en die
res al skuifelend agterna.

Heelwat later en die meeste begin in klein groepies
huise toe loop. Snikkend fluister hy in my se oor terwyl ons by die
Genadewa groet, “Voorwaar Pastoor, die oomblik wat jy ‘Hoop’ kies is alles
moontlik …, alles is moontlik.”

Wel uit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker

slaap en onthou …………………………

Êrens tussen die duine woon mense wat jou waardeer omrede jy kosbaar
en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé's

Landlyn(054-551 1000)

WOESTYNWYSHEDE

2011-04-10T07:00:00.000+02:00

Kort voor skemertyd hier in die vergeetkant van die land raak dit stil, baie stil. Stil om jou en stil in jou. So stil dat jy soms soekraak op die gisterpaaie van jou eie verlede. Dit is in stilwees dat Vader se Geeswind saggies deur jou waai op soek na ‘n staning in jou se binneste-binne. En wanneer Hy jou menswees in stilte met Sy se liefde omvou, skryf Hy wyse woorde van insig en verstaan op die tafels van jou se binneste-binne.

Wyse woestynwoorde soos ...

Nes die sagte suidewind 'n koelige lafenis oor 'n dorre en uitgestrekte woestyn instoot, bedien My se Geeswind hemelse verligting vir die gekneusde en verskroeide dele van jou binneste-binne as jy bereid is om die vensters daarvan vir My oop te maak.

Met jou se gesukkel om bo-op ‘n verkyk sandduin te kom, vergeet jy soms om brose klein grashalmpies raak te sien en so trap jy maklik ander se lewens raak. Wees tog maar versigtig en oplettend as jy weer ‘n duin uitklim.

Vanaf ‘n hoogste sandduin lyk jou toekoms soos ‘n splinternuwe skilderdoek op ‘n esel wat wag dat jy in gehoorsaamheid aan My die eerste kwashale daaroor moet verf.

‘n Erge stofstorm wat verwoed en intimiderend woed, het nes jy ook 'n kosbare skoonheid wat nie altyd deur ander mensegoed raakgesien en waardeer word nie.

Doen wat jy kan met wat jy het. Moenie toelaat dat daardie moedbreekgoeters waarmee jy so sukkel, 'n dwarsduin word wat jou verhinder om dinge te doen nie.

Die rooi oog van die warmste hemellig loer versigtig oor die nat Kalahari-vlak om met asem-ophou deel te wees van die dankbaarheid van onse wêreld. So brand hy dankbaarheid in die onthou-gedeelte van onse harte in.

Êrens in die donkerte van ‘n eensame Kalaharinag, leun ‘n witgeel regopstaan sekelmaan dapper vooroor asof hy wil beklemtoon dat jy nie moet afdraai op die duinepad van die lewe nie. Hou eerder aan met die geloofsweg saam met Hom.

‘n Stil volmaanaand is net nog ‘n doek deur Hom verskaf waarop jy met jou verbeelding kan skilder en skets tot jy besef dat drome en ideale die skilderye is wat jou binneste-binne oor jouself skryf.

Die koeligheid van die vroeë oggendlug hier aan die woestynkant van die land laat jou siel uit sy skuilplek kom, nes die Kêrelkind van God se Liefde.

Die gesukkel en gesweet om 'n hoë en eenkant sandduin uit te klim, bly 'n aanvaarbare prys om te betaal vir die voorreg om ver vorentoe te kan kyk en Hom in die dag van môre te sien.

'n Binneste-binne wat deurweek is met vrede, vrolikheid en vreugde is die resultaat van Vader se Geeswind wat jou se arms hoog en regop waai.

Wanneer jy moeg geklim is aan die dwarsduine van die lewe, sien jou binneste oog amper niks en dan is daar min wat jou se hart laat pronk soos ‘n springbok.

Terwyl Sy se Geeswind jou in stilte saggies toevou weet ek dat Sy se genadekombers styf om jou gedraai sal wees terwyl die skaduwee van die Kêrelkind van God die loop van jou se voete koel sal hou. In stilte vind ons dit waarna ons soek en kry ons waarvoor ons vra.

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ......................

Êrens tussen duine woon mense wat jou waardeer omrede julle kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé's

(Landlyn 054 - 551 1000)

... met vele danksegging

2010-12-21T07:00:00.000+02:00

‘n Ooste windjie gly geruisloos sag oor my se rug terwyl die Kalaharison sy diep rooi spiere ontwakend bult na ‘n donker nag se dankbare rustige slaap. Bewegingloos sit ek op die sementbankie buite die huis en staar oor die verlate vlak wat wyd uitgestrek in die vroeë skemerte lê. Die skoonheid wyd en hoog geskilder vanaf die verste sien help dat ek onwillekeurig my se hartsdeur oopmaak en weer gistermiddag se gekuier in die koelte van ‘n eenkant staan Suidwesdoring onthou.

Weggesteek en veilig beskut teen die verskroeiende aanslag van die warmste hemellig het ons gistermiddag ons sit in ‘n klein kringetjie gemaak. Die Mooiste Mooi het sitplek op ‘n omgekeerde verfblik gekry terwyl Sara en Wilmien elk ‘n kleiner verfblik langs haar staangemaak het. Kef, met die erosieplooie op sy gesig, het ‘n ou geroeste skopgraaf omgekeer en sit tussen my en ou Zol. Dié sit plat op die grond en speel met ‘n gebrande vuurhoutjie tussen sy bruin gevlekte tande terwyl sy ander arm styf om sy se bene gevou is.

Op my versoek maak ou Zol hierdie saak met gebed oop. Eerbiedig haal hy en Kef hulle vuilbruin hoedjies af en glimlag skamerig vir die Mooiste Mooi want hulle weet dat hulle hare nou weer elkeen in sy eie rigting staan. Wilmien maak haar se oë toe, vleg die vingers inmekaar en laat dan haar se ken tot op die bors sak terwyl Sara met sielshonger oë ver verby die verste sien staar. Kinderlik opreg bid ou Zol uit sy hart, eers vir ons, ons kinders en uiteindelik vir die bymekaarkom onder die groot Suidwesdoring. Sonder seremonie en ophaal van woorde, sluit hy af met die tradisionele Kalahari gebedswoorde “... en met vele danksegging. Amen.”

Warm sweet loop teen ons gesigte af tesame met Paulus van ouds se oproep en uitdaging om alles in gebed en danksegging aan Vader bekend te maak. Aandagtig word daar geluister want netnou se los en vas gekuier het plek gemaak vir die saam kou en sluk aan goddelike sielsbrood. ‘n Rukkie later en ‘n Goddelike stilte hang roerloos in die lug terwyl die koppe skuins-skeef hang. Elkeen onder die groot ou Suidwesdoring is besig om op sy eie manier die skades wat deur ‘n hartsdroogte van ondankbaarheid aangerig is, te ondersoek. Skades wat tog so maklik voorkom kon word.

Spontaan begin die Mooiste Mooi sommer so uit die bloute saggies dankie sê. Dankbaarheid borrel en stroom soos ‘n oorlooptenk uit haar se binnekant uit. ‘n Sagte liefdesblos kry lêplek in die vensters van haar se binneste-binne en weerspieël Vader se sagte aanraking in haar hart. Haar opregtheid is aansteeklik en skielik wel ‘n begeerte ook in my op om my eie dankies aan Hom voor te hou. Daarna volg die res, eerste Sara en toe Wilmien terwyl ou Zol en Kef geduldig hulle kans afwag. Vinniger en vinniger spoed die dankies soos ‘n draai-swaai buite beheer oor hulle se lippe en in my se binneste-binne juig dit want aaklige hartsdroogtes word met dankbaarheid gebreek.

Net so skielik en spontaan raak dit weer stil om ons. Saggies word ons weer deur Sy se stilte omring en die Veilige Gees se teenwoordigheidskombers skep ‘n dankbaarheidservaring. Ek wou nog vir Kef vra om hierdie saak toe te maak toe Hy saggies sê ...

“Laat My daagliks meer en meer na ‘n opregte soetstem danksegging luister, want dis al hoe die mens kosbare en ware liefdeswoorde vir My kan fluister”.

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ...............

Êrens tussen duine woon mense wat jou waardeer omrede jy kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé's

(Landlyn 054 - 551 1000)

Naskrif

Mag 2010 se Kerstyd en 2011 se koms ‘n besondere tydperk van liefde en danksegging in u lewe wees. En wanneer die kersboom met al die liggies weggepak word tot volgende jaar, weet dat Jesus nie saam gebêre wil word nie want waar Sy se liefde is, is daar altyd kosbare wonderwerke.

LEWENSPAD NA NERENS

2010-10-25T07:00:00.000+02:00

Daardie een spesifieke lente oggend was seker die naaste aan 'n perfekte Kalaharidag wat daar kan wees. Die lug is blouer as blou, die geelwit sonnetjie bak teen ‘n aanvaarbare temperatuur en die koelerige windjie uit die suide stoot net genoeg om jou te herinner aan die Skepper van Hemelgoed en Stofaarde se alomteenwoordigheid. Op die winkel se stoepie draal ‘n paar vrouens rond want dis amper weer tyd vir die vroue om bymekaar te kom. Daar waar hul geknakte selfbeelde by wyse van bemoedigende woorde uit Vader se hart sonder enige druk regop gehelp word en dit terwyl die mooiste goeters uit ander se weggooidinge gemaak word.

Ek hou haar wat voorwaar heel te vroeg haar se tienerwees verloor het deur die die kantoorvenster dop. Sy dwaal doelloos en soekend rond so al asof sy verdwaal is. Haar onversorgde kop hang skuins-skeef en eens trotse jonkwees-skouers verloor ‘n stille stryd teen die swaartekrag. Met verslete skoene laat sy sleepspore na as stille bewys van ‘n ongenaakbare wêreld wat met ‘n wrede spoor haar se binnevoering verbrysel het. ‘n Wrede spoor deurtrek van laakbare gebruike, onbedoelde woorde vol leuens en leë beloftes wat so kenmerkend eie is. Haar se aanstap na my werf se kant toe, basuin oor die Kalahari-vlak dat haar kosbare lewensvreugdes deur hierdie brutale spoor vermorsel is. Nou lê waardevolle lewensdrome so ver, so onbereikbaar ver en dit terwyl sy nog ‘n jaar of drie moet wag vir mondigwording.

Die groepie vroue wat om die groot tafelblad sit, kyk verbaas op toe ek haar wys waar hulle weekliks ontmoet. Die meeste van hulle snak so half na hulle asems want niemand het ooit gedink dat sy hierheen sou wou kom nie. Die Mooiste Mooi kyk met kwaai oë na hulle en nooi haar dan vriendelik om sommer daar langs haar te kom sit. “Hopelik Vader, hopelik vandag sal alles draai, hopelik sal die lewe vandag weer vir haar begin sin maak, hopelik sal sy vandag besluit om ‘n pad vol hoop saam met Jesus te stap,” vra ek so in my se binneste-binne en stap dadelik uit. Rustig speel die musiek in die agtergrond en die Mooiste Mooi vertel ongestoord verder van die Skepper se allesvergewende liefde en genade.

Net so voor die middaguur se uitval, dwing die nuuskierigheid my terug na die groepie toe. Haar se verslaentheid en vreugdelose lewensuitkyk het die hele oggend voor my binneste oog gedraai en ek kon haar nie uit my gedagtes kry nie. Vol verwagting stap ek nader en hoor hoe daar gekoggel en dan hartlik uit die maag vir mekaar gelag word. Versigtig staan ek nader aan die venster en loer skelmpies na binne. Doodstil, met haar donker oë stip gefokus, konsentreer sy om ‘n knoop aan die einde van die stringetjie kraletjies wat sy geryg het, te maak. Dan kruip ‘n breë glimlag oor haar donkerbruin gesig toe die Mooiste Mooi oor haar se eie onhandigheid kla. “Dankie, Vader vir ‘n geleentheid wat sy het om tussen ander gebrokenes gesond te word. Ek hoop van harte dat sy vandag goed sal kies. Hoop dat lewensvreugdes vandag ‘n werklikheid vir haar sal wees. Hoop dat sy vandag op ‘n pad van hoop sal besluit,” bid ek in stilte.

Sowat ‘n uur of wat later en die meeste van die vrouens het reeds weer ingeval, maar die jongvroutjie se stoel langs die Mooiste Mooi s’n is leeg toe ons daar aankom. Miskien is sy maar net so ‘n bietjie laat of dalk het haar jongste, wat nog is die doeke is, haar aandag nodig hoop ek terwyl ek besig raak met kantoorwerk. ‘n Rukkie later hoor ek ‘n geskel en ‘n gebaklei buite by die winkel. Ek kyk weer deur die kantoorvenster en is net betyds om te sien hoe sy so ‘n tree of wat nog rondslinger en toe plat in die vaalbruin stof neerslaan. En ‘n ferm koel suidewindjie waai haar leë rooiprop wynbottel saam met vergete lewensdrome wyd oor die vlak heen.

Die die prys van hoop was vir voorwaar net te swaar vir haar. Nou strompel sy maar vandag steeds weerloos voort op haar eie vernietigende lewenspad na nêrens met kosbare lewensdrome wat nog steeds ... onbereikbaar ver is.

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ........................

Êrens tussen duine woon mense wat jou waardeer omrede jy kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé's

Landlyn 054 - 551 1000

SANDGLAS VAN DIE GENADEWA

2010-10-11T09:03:00.000+02:00

Geen grensdraad kan die opgewondenheid in onse harte inhou nie, want ek en die Mooiste Mooi gaan weer voorwêreld toe. Vroegoggend draai die Genadewa sy neus in Gauteng se rigting en in my hart is ek diep dankbaar want die hele dag lê oop en wag en ons kan rustig ry. Saggies wieg die ou grote die Mooiste Mooi se ooglede al laer en met elke kilometer wat onder sy breë bande verbyskuif raak my se hart voller want helaas, kosbare voorwêreld mensegoed gaan ook die voorreg hê om die Genadewa te sien.

Sowat 280km van die huis af gebeur die onverwagte en die ondenkbare. ‘n Hengse harde slag weerklink in ons ore en wit rook borrel en kook uit die enjin van die Genadewa. Die Mooiste Mooi skrik gillend en dan is alles om ons stil, ... doodstil. Slegs die suisklanke van die breë swart bande wat al stadiger en stadiger draai is hoorbaar in ons ore. Verbaas kyk ons na mekaar en op elkeen se gesig staan ‘n menigte vrae geskryf. So kry hy sy staan langs die teerpad en ons klim uit. Versigtig word die enjinkap oopgemaak want steeds borrel rook daaronder uit. Die Mooiste Mooi maan my om tog versigtig te wees en wil angstig weet wat aangaan.

Dit kan nie wees nie, skreeu my hele wese ten hemele, die voertuig is dan nou kort gelede oorgedoen. Stilswyend draai ek om en stap met gekromde skouers van die Genadewa af weg – sommer net êrens heen. Die Mooiste Mooi wil nog troos met ‘n drukkie en sagte woorde maar my se ore is doof. Los my net uit, ek wil alleen wees, heel alleen. Daardie hengse slag het nie net ‘n gat in die Genadewa se blok geslaan nie, maar dit het ook my binnevoering flenters geskeur.

‘n Rukkie later sit ek verwese en gebroke met my rug teen die linker voorwiel van die Genadewa terwyl die vroeë lentesonnetjie my gesig warm brand. Skerp stokkies van ‘n graspol en ‘n paar ongemaklike klippe maak my se sit maar ongemaklik maar dit maak nie saak nie. Vieserig skop ek hulle uit en so raak dit rustig om my. Vlak, baie vlak lê my trane en die sluk in my keel raak al dikker en moeiliker, want diep in my binneste-binne hou ek by myselwers begrafnis want die Genadewa, soos ek hom ken, is dood – morsdood en ek moet groet. Sy sandglas het vireers leeg geloop.

So diep ek die Genadewa uit die gistergoed van my Kalaharilewe en besef weereens dat hy op sy eie unieke manier kosbare eienskappe van Vader se genade verteenwoordig – sterk, dapper, onverskrokke, eenvoudig en waarlik sonder enige tierlantyntjies. Ek onthou weer die sielsvreugde op die sonverskroeide bruin gesigte van die vergete en alleenmense wat êrens in vergetelheid woon as die Genadewa sy staning langs hulle kry. In my gedagtes flits sommiges se dorstige oë verby wat dan skielik vol dankbaarheidswater blink as hulle, vanuit ‘n oorvol vernietwinkel agter op sy lang bak, kossigheid en klere kan koop met net ‘n opregte dankie-briefie. En ek hoor ook weer hoe die Genadewa ‘n tydjie gelede die teenwoordigheid van vernietgenade oor die Kalahari-vlak met ‘n diep gebrul aangekondig het toe sy uitlaatpyp stukkend was.

Die onverwagse woorde “Ek het My gesig vir ‘n oomblik van die Genadewa weggedraai” steek soos ‘n skerp pendoring diep in my hart terwyl trane vrylik nat spore op my kort grys baard los. Dan weet ek dat die Genadewa, soos ek hom al die jare hier in die vergeetkant van die land geken het, nie gou weer oor die sandpaaie van die Kalahari sal wieg nie. Die Jeremia in my wou nog my lot bekla toe Hy met ‘n liefdevolle dringendheid die volgende van my vra.

“Kom ons neem 'n rukkie van jou tyd

En oordink saam-saam ‘n ewigheidsfeit

Ongeag jou pyn en seer bly dit steeds My wens

Dat jy ook soms moet opoffer vir jou medemens

Jou hart mag gebroke wees selfs onmeetlik swaar

Alles en almal is teen jou, jy voel jy’s klaar voorwaar

Wees in alles gehoorsaam Ek’s jou Koning, Skepper en Heer

Ek sal jou met oorvloedsgenade altyddeur eer

Gaan hoor by mense, maak tog gou,

wat sal gebeur as Ek My genade weerhou?"

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ......................

Êrens tussen duine woon mense wat jou waardeer omrede jy kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé's

Landlyn (054) 551 1000

GLO JY

2010-10-04T07:00:00.001+02:00

“Pastoorgoed vra of ek in die Djere glo,” sê sy terwyl warm koffiestoom uit die nerfaf en ingeduikte blikbekers lui boontoe beur.

“Ek weet nie so mooi nie maar sê my, dink Pastoorgoed ek glo?" terwyl sy so 'n veraf Kalahari uitdrukking in die oog kry.

"Hier in die Agter-Kalahari is mos nie eintlik werk vir Ma-goed nie en so by so is onse geldjies maar aan die skraps kant. Noudat ons Pa-goed voorlaaste jaar daar in die eenkantstaan begraafplaas begrawe het en ouboet die lekkerte van die rooipropwyn gesmaak het, kom geldjies maar nie te gereeld onse kant toe nie.

Net so in die begin laaste maand hoor ek Ma-goed een oggend hardop bid dat Kêrelkind van God tog die hongerte van onse mage moet wegvat. Seker oorlat onse kossigheid al die laaste week heel op is. Daar was nie eers broodmeel vir ‘n klein broodjie nie.

Ma-goed het daardie een oggend lank gebid. Soms het sy gepraat en dan weer was sy stil, doodstil soos wanneer sy haar se ore vir my gee as ek haar ‘n mooi storie vertel. ‘n Rukkie later hoor ek haar amen sê en dan staan sy moeilik van haar se moeilike knieë op. Skielik sê sy moet ons loop hout maak en ek stribbel en stry want my se hart is swaar. Daarmee saam brand die son warm en onse kosrak is leeg – heel leeg. Hoekom dan nou al die moeite? Ma-goed bly daarop aandring en gooi haar se botteltjie vol brakwater. Nukkerig loop ek saam al op haar se spoor met oë wat bly grond toe kyk.

Ma-goed het ver gaan draai, daar waar die diksandduine langs die verste sien lê, want die naby houtjies is amper almal opgetel. Êrens langs die pad bekruip die hongerte en dorstigheid my en my se kragte loop leeg. Die terugkom was nie lekker nie, want my se voete sleep en my se hart lê swaarder as ‘n groot slagskaap.

Pastoorgoed sal nie glo nie, toe ons by die huis kom en Ma-goed die deur oopstoot steek sy skielik vas asof daar ‘n geelslang voor haar lê en ek loop teen haar vas. Voor haar se voete op die grond lê ‘n klein bruin koevertjie met iets buite op geskryf. Stadig buk sy vooroor, tel die vreemdheid op en maak dit met skilpadspoed en dom vingers versigtig oop. Vraend kyk ek na haar en skielik raak haar se oë groot. ‘n Honderd rand, Pastoorgoed, ‘n honderd rand noot lê in haar hand en toe hoor ek haar saggies sê ‘U het voorsien want U het mos so gesê’.

Nou weet ek nie so mooi nie, maar sê my, dink Pastoorgoed ek glo?”

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou .....................

Êrens tussen die duine woon mense wat jou waardeer omrede jy kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé's

(Landlyn 054-551 1000)

VERLATE NALATIGHEID

2010-09-27T08:52:00.000+02:00

Dit is grafstil in die huis en instinktief weet ek dat die helderste hemellig met sy rooi oog binnekort sy se kop oor die Kalahari-vlak sal lig. Nie meer te lank nie, dan breek die dag en ‘n vol avontuur saam met Hom wag om geleef te word. Saggies, sodat die Mooiste Mooi nog ‘n rukkie die snoesige lekkerte van ‘n herfsoggend kan smaak, staan ek op om buite op die agterstoep te gaan sit. Die vroeë oggendstilte hang lusteloos oor die vlak nes ‘n voertuig se stofstert op ‘n windlose en verlate grondpad.

“Waarheen vandag Vader, waarheen neem U avontuur ons vandag?” vra ek stilweg en kyk rustig om my rond. Ver in die ooste sukkel die son om sy se kop op te tel. Sagte pastelkleure kleur onse verlate en alleenweeswêreld versigtig in en kondig bevestigend daardeur Vader se skeppingsalmag aan. Dan onthou ek skielik weer Vader se woorde tydens ons oorstaan gisteraand by hulle tweevertrek huisie êrens op die Kalahari-vlak terwyl daar gesels word oor onse eie unieke sukkelgoed van die lewe “… vul die aarde, onderwerp dit en heers ...” Skeppingswoorde, bekende woorde, maar helaas ... herkou woorde.

Kort neffens daardie selfde dag se middagmaal kry die Genadewa sy staning in die koelte van ‘n groterige, groen Suidwesdoring terwyl ‘n noorde windjie luierig ronddwarrel. Verlate lê die vlak voor ons uitgestrek met net windspore op die rooi sand en sommer so weet ek dat ons vandag niemand hier tussen die duine gaan raakloop nie. So steek my se oë by die toenmalige spogplaas se uiters verwaarloosde leegstaanopstal vas waar dik waaisand teen die vernielde kombuisdeur asook die gebreekte ruite en afgedopte mure in stilte ‘n hartseer skildery van vernietiging skets. Sommige van die alleenstaan buitegebou se krom gebuigde sinkplate en ‘n geroeste windpomp versterk hierdie beeld van totale vervallenheid en desolasie.

‘n Klompie wilde bosduiwe op die huis se verf-af dak kyk met angstige verwagting rond terwyl ek en die Mooiste Mooi hand-aan-hand op die werf rondstap. Die verlatenheid gryp my se hart en kort voor lank verdwaal ek in my se eie binnekant wêreld. Ek kan myself net indink hoe ‘n kaleidoskoop van drome op hierdie spog beleggingsplaas gedroom was.

Drome en tye toe die opstal oorgeloop het van menselewe en die sorteerkrale gebars het van vet slaggoed wat skaaplorrie moes ry. Daarmee saam heuphoogte graspluime wat op die wieke van die waterwind ry en swanger reënwolke vol seëning beloftes. En om alles te kroon weergalm en weerklink ‘n onskuldige kindergelag oor die Kalahari-vlak asook ‘n voormalige plaaseienaar se opregte en bedoelde dankbaarheidsgebed na meer as genoeg sagte reën in my se binneste ore.

‘n Skielike stuitige draaiwind gooi ons vol rooi duinsand en so ook die realiteit van wanorde. Aangedaan verwonder ek my oor die verval en ervaar ‘n diepe smeking en ‘n pleit vir stilte van die onmiddellike omgewing. Stilte, totale doodse stilte, sodat die vergeet van mensegoed se growwe nalatigheid makliker kan wees. Wrede mensegoed wat alles in hulle se eie krag wil doen. Steeds eggo gisteraand se Godswoord dawerend in my se binneste-binne “… onderwerp en heers ... onderwerp en heers ... onderwerp en heers” en toe “... want daarsonder kom verval en verwaarloos.”

‘n Rukkie later en die vervalle en verwaarloosde opstal raak al kleiner en kleiner in die Genadewa se truspieëltjie en ek besef dat my eie verlatenheid, desolasie, gebrokenheid en eensaamheid se oorsprong in my se eie wrede nalatigheid te vinde is. Terwyl die breë bande gemaklik hulle weg deur die rooisand huis toe vind wonder ek oor my se eie seer omrede ek soms nalatig was om sonder Hom te onderwerp en heers.

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ......................

Êrens tussen die duine woon mense wat jou waardeer omrede jy kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé's

(Landlyn 054-551 1000)

VOELS VAN VERGIFNES

2010-05-14T14:19:00.001+02:00

Kort voordat die oggendster sy se oog hierdie Goeie Vrydag geknip het, het ons geveerde vriende nes elke dag hul teenwoordigheid in die Apiesdoring aangekondig met ‘n gesels en ‘n geraas. Altyd ongeduldig, altyd haastig, altyd besig. Harder en harder tjirp hulle sodat van die laatslapers ook uiteindelik by hulle kom aansluit. En so tussen die getjirp, gesels en geraas, word daar heen en weer, op en af, oor en weer gespring want stilsit en lui wees is nie eie aan hulle se aard nie. Terwyl die son sy sê kop so luilekker optel, bekyk en beloer ek hierdie geveerde ongeduld vanaf die agterstoep.

Met ‘n blikbeker oorlopens toe vol met voëltjie saad, stap ek nader aan hul ongeduldigheid. Hul menigte spoortjies van gister, eergister en selfs die hele verlede week se geëet lê steeds onversteurd op die sanderige stukkie grond onder die Apiesdoring. Hierdie is hul voerplek, hul oorvloedsplek waar hulle elke oggend tot barstens toe vol kan eet. My naderstaan met die kossigheid jaag ‘n klompie op wat reg onder die Apiesdoring te vergeefs in afwagting in gister se oorblyfsels rondgekrap het. Vireers loop sit hul leë krop tussen die ander.

Ek was skaars ‘n paar treë weg van die Apiesdoring af toe ‘n digte wolk van versamelvoëls sonder vrees neerdaal op die lekker bederf wat ek uitgegooi het. Elkeen opgevang in sy eie dolle gejaag om soveel moontlik te verslind en sodoende die innerlike hongerte van die eie ek te probeer bevredig. Skielik land ‘n paar tortelduiwe vanuit die niet langs die bederfplek onder die boom. Verskrik spring ‘n paar opsy terwyl sommige ander hierdie ongenooide indringers hoogs verwaand en selfs geïrriteerd aankyk. ‘n Oomblik later is alles vergete en gaan hulle vraatsig voort om die bederf te verslind. Elkeen se aandag bly onverstoord gefokus om sy eie krop vol te stop en heel vergete is die wêreld se bestaan.

Die Mooiste Mooi bring ‘n vroegoggend drink dingetjie en haar se onverwagse teenwoordigheid bring skrik onder die geveerde vriende. Blitssnel dawerend vlieg almal haastig die Apiesdoring in. Hier vanuit die veiligheid van ‘n lowergroen blarekleed, bekyk hulle die erf wantrouig. Die mees ongeduldiges, met uitgestrekte vlerkies en koppies wat draai, gee hul misnoeë duidelik te kenne. Skaars het sy haar se sit langs my gekry en die geveerdes sak weer soos uitgehongerde vrate op die bederfkos neer.

Kort voor lank loop hul gemoedere oor. Eers stry twee, daarna drie en toe sewe en kort voor lank kon niemand onder die Apiesdoring meer iets te ete kry nie. Die stof dwarrel en draai behoorlik soos hulle mekaar takel want niemand gun iemand iets nie en dit terwyl daar meer as genoeg is om van te eet. ‘n Groot bosduif wat nadervlieg se harde vlerk geklap jaag hulle weer die Apiesdoring in. Net soos vroeër, bekyk hulle die wêreld wantrouig en sak weer soos een man neer. Lank vergete is netnou se oorlog en baklei en die oorvloedige gevreet begin weer van voor af aan.

‘n Uur of wat later en die Mooiste Mooi is êrens besig in die huis. In verwondering sit ek alleen op die agterstoep en kyk na die ons geveerde vriende se verlate voer-en bederfplek. Menigte spoortjies agtergelaat op die sanderige oorvloedsplek vertel hul eie vergifnisverhaal en toe ...................

Sommer so, sonder om te vra,

Help klein versamelvoëls ‘n spieëlbeeld uitdra.

Saggies plaas Hy woorde diep in die hart,

Opgedra aan ons slagoffers van spyt en smart.

Help tog Here, help ons begin,
Bring U waarheid, U liefde, ons moet besin.

Die eie ek het deurmekaar geraak,
Hierdie skewigheid smeek vir ‘n reguit maak.

Oordonderend is die duin van pyn,

Verlos ons van hoogmoed, hebsug en skyn.

Help tog Here, help ons vergewe,

Want vergifnis is die basis van oorvloedslewe.

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ......................

Êrens tussen duine woon mense wat jou waardeer omrede jy kosbaar en spesiaal is.

DANKBAARHEIDSMELODIE

2010-05-12T07:00:00.002+02:00

Weggesteek agter ‘n klompie helderrooi sandduine lê die klein plekkie en broei in die laatsomer se agtermiddag sonnetjie. Los wolke wat laag oor die westelike verste sien lê, hang rustig en wag om hulle unieke bydrae in die skepping van nog ‘n asemrowende hemelruim skildery te maak. Vanuit ‘n oorvol gelaaide Genadewa wat so halflyf in die bietjie koelte van ‘n peperboom geparkeer staan, bekyk ek en die Mooiste Mooi ‘n vaalbont werfhoender wat al te pronkerig met haar geelwit donsagtige kroos so skrop-skrop Sy voorsienigheid opsoek.

Met haar tingerige skouertjies vooroor getrek en maer armpies wat woes heen-en-weer swaai, kom sy met kort treetjies doelgerig al nader en nader aan ons. Verward spat die werfhoender en kuikens onder haar se voete uit en soek elders skuiling. Onverwags steek sy vas, gooi haar se twee handjies waarvan die vingertjies jare gelede al van oumenssiekte inmekaar getrek het in die lug, trek haar se geplooide gesig op ‘n kreukel en beloer ons met haar se vaal katarakoë. ‘n Vaalpienk tandlose glimlag verhelder die dorre gesiggie en dan waai sy ons nader. Eers word ek met die groetslag geïgnoreer terwyl die klein, maer ou vroutjie haarself liefderik onder die Mooiste Mooi se blad inwurm al asof sy haar nooit weer wil los nie. “My se gebed is gehoor, die Djere het my se gebed gehoor en Hy het voorsien want onse Pastoorgoed het tog weer hier by ons kom oorstaan,” kook dit oor vanuit haar se binneste-binne. Styf met haar een armpie om die Mooiste Mooi gevou, stap die twee baie stadig na haar se opslaanhuisie terwyl sy belangstellend uitvra oor onse welstand.

‘n Rukkie later het die woord dat ons daar is gou-gou deur die hele gemeenskappie versprei. Daarmee saam word vertel dat vanmiddag ‘n uitdeeldag, ‘n weggeedag, ‘n bederfdag is want ‘n vernietwinkel het hier kom oorstaan. ‘n Vernietwinkel vol klere, blikkieskos, meel en ander eetgoed selfs ook sporttoerusting, skryfbehoeftes en speelgoed. ‘n Vernietwinkel waar betaling gedoen word met ‘n opregte dankiebrief vanuit die skatkamer van jou se hart. ‘n Vernietwinkel oorlopens toe vol van genade vir diegene wat daarvan wil hê.

Een vir een staan hulle nader; nader aan die Genadewa en nader aan Vader se genade voorsienigheid. Gretig sit die meeste handjie by om die Genadewa se vrag af te laai en gou-gou is alles op die grond uitgepak. Dan begin die uitsoek in alle erns om kort daarna items trots eenkant weg te bêre. Al harder en harder word daar gelag, gehuil en gekuier. Kledingstukke word een vir een gemeet, gepas, uitgeruil en selfs vir mekaar gemodelleer. Die jong klomp daarenteen het net oë vir die sokkerballe en kort voor lank is daar ‘n spontane wedstryd aan die gang. Selfs van die ouer manne speel so-hande-op-die-knieë saam.

Stil-stil staan ek en die Mooiste Mooi eenkant toe om dié vergete en eensame groepie Kalahari bewoners se ekstatiese vrolikheid en dankbaarheid te geniet. ‘n Groepie mense wie se eens dowwe oë nou sterhelder blink en nuwe plooie vou van al hulle gelag, gekoggel en geskerts. ‘n Groepie mense wat selfs met krummels tevrede is. Met my se arm om die Mooiste Mooi se skouers luister en kyk ons na hierdie groepie mense se dankbaarheidsgesang met melodie. Rustig waggel die oumatjie nader en kom druk haar se maer lyfie so styf tussen ons in. “Pastoorgoed,” sê sy nadat sy haar se maer armpies styf om ons geslaan het, “die Djere is vir ons al te goed. Kyk net al die mooi goedjies wat vandag hier uitgedele is”.

Terwyl ons die laaste klompie minute van ‘n betowerende oranje en rooi sonsondergang met sagte pienk wolke geniet, eggo Sy vroegoggend wakkerwordwoorde onophoudelik in my se ore “My hartsmusiek kan gereeld tussen die sandduine van die lewe gehoor word, want ‘n dankbaarheidsmelodie word slegs gekomponeer uit jou se daaglikse doendinge.”

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou .........................

Êrens tussen die duine woon mense wat jou waardeer omrede jy kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé's

(Landlyn 054-551 1000)

STILWEES GEFLUISTER

2010-05-09T14:08:00.002+02:00

Ek en die Mooiste Mooi kry onse sit op die rand van die volkshuisie se sementstoepie terwyl die warm rooi Kalaharisand ons voete sommer so dwarsdeur ons skoensole brand. Sedert die ontmoetingswoorde met die stilhou, het ‘n aanvoelbare stilte ons soos die opskopstof van die Genadewa omsingel. So met die saamstap na sy woonplekkie toe besef ek skielik dat Willem, as ‘n belese Kalaharimens, ons voorwaar sou dop gehou het met ons rondloop so ‘n bietjie vroeër daar onder by die verlate en vernielde plaasopstal.

So in sy gemaklike stap deur die los rooi sand, beloer Willem ons wantrouig bo-oor sy se swart dikraambril. Sy amperse swart of selfs donkerbruin oë is agter vuil gevatte brilglase smekend en naarstigtelik opsoek na leidrade wat as herkenning kan dien. Hy moet weet wie ons is want hier het hoeka se tyd laas iemand kom oorstaan op hierdie vergete plaas en dit nogal ongenooid. Ek is onnodig moedswillig en hardkoppig met die ignorering van die stille pleitkrete in sy se oë en gevolglik kook ‘n diep sug onbeskaamd oor uit Willem se amper tandlose mond.

Hy kry sy se sit op die stoepie net toe die oggendtee sonnetjie sy se kop skielik agter die enigste wit pluiswolkie in die lug uitsteek en alles kasty waarop hy genadeloos sy strale kan skyn. Sag en versigtig begin ek hom uitvra oor sy toentertydse lewenspad. Eers stotter en dan proes sy se vertel soos ‘n yskoue Listerenjin maar die voorreg om met iemand te gesels maak dat hy lateraan genotvol begin beduie van die klomp paaie waarop sy se spoor al getrap is. Mooi paaie, oorloop paaie, knuppeldik paaie. Paaie besaai met innerlike geluk, goddelike vrede en hemelse vreugde wat begin het die dag toe hy God se Kêrelkind ontmoet het. Paaie geteer met ‘n vroeëre tyd se luister as die Veilige Gees se sagte stem fluister.

“Wees stil en weet dat jy in stilte ook ander help om dit wat verkeerd loop te vergeet,” fluister die Veilige Gees saggies in my se hart toe Willem se oë so skielik soos ‘n geelslang se pik verander. Die vreugde en genot in sy se oë maak plek vir verslaentheid, terneergedruktheid, depressie, hartseer en selfs boedel oorgee. My oog vang selfs die Mooiste Mooi en sien hoe twee identiese traanvormige sweetdruppeltjies in die hitte van ‘n windlose somersdag oor haar se wange reisies jaag. Standbeeldstil sit sy en wag en dan weet ek dat Vader vandag iets spesiaals gaan doen want ek glo in Hom selfs as Hy wil hê ons moet stil wees.

Geduldig sit ons en wag vir Willem om sy se lewensverhaal verder te vertel. Rustig haal hy diep asem, sug diep en vee blink sweetdruppels tussen die krake van sy se songeskroeide vel met ‘n ou vuil geskifde sakdoek af. Beskrywend en kleurvol vertel Willem van die huidige versengende droogte in sy se hart omrede “Ek mos afgedraai het op my se eie pad toe die Djere nie wou saam nie. So gaan ek by myselwers maar vingertjie alleen aan”. Dan beduie Willem hoe swaarkry, hongerpyne, lyflyding en ‘n byna doodgaan-sukkel diep breë erosieslote oor sy se lewenspad gespoel het. “Nee wat,” het hy gesê, “Ek kan voel my se oopgraftyd is aan die kom.”

Skielik bly hy stil so in die middel van ‘n sin en bekyk my en die Mooiste Mooi elkeen weer aandagtig. “Die Djere het julle gestuur om by my te kom oorstaan,” kom dit versigtig oor sy se lippe. “Hy het my wraggies waar nie vergeet nie het my se voete sinkplate sonder Hom geloop.” Die knik van my se kop bevestig die woordlose vraag uit sy se binneste-binne en dan ervaar en sien ek hoe Vader in ‘n goddelike stilte ‘n nuwe begin en ‘n nuwe lewe aan hierdie eensame en alleenmens gee. Skoonmaak traantjies vol vergifnis, vergewe en vergeet wel in sy se amperse donkerbruin swart oë op en was hom in stilte van binne skoon.

‘n Rukkie later en ons staan weer by die Genadewa om te groet. Ek skud sy sonverskroeide geëelte hand terwyl vroeër se goddelike aanvoelbare stilte steeds soos ‘n kniekombers om ons hang. Klein stofwolkies omarm Willem met die wegry terwyl sy gesig spog met ‘n nuut geskilderde glimlag gewortel in sy se nuwe binneste-binne. Net voor die draai met die dik sand aan sy buitekant, kyk ek vir oulaas in die agtertoekyk spieëltjie van die Genadewa en sien Willem seëvierend met arms omhoog en hande wat wuif by die werfhek staan. En terwyl hy verswelg word in sy nuutgevonde vrede en vreugde, bekragtig Vader weereens vlinderslag Sy se oorwinningswaarheid.

Onse oorvloedslewe is verseker deur stilwees en te luister na die Veilige Gees se sagte gefluister.

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ………………………

Êrens tussen sandduine woon mense wat vir jou omgee omrede jy kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé's

VIR WATTER SPAN S P E E L JY

2010-02-11T07:00:00.001+02:00

Refuse good advice and watch your plans fail; take good councel and watch them succeed (The Message - Spr 15:22)

Wanneer ek rugby kyk( of enige sport for that matter), is dit soms vir my meer interssant om na die ondersteuners van die span te kyk, die sg. "fans", as na die span self. As ek luister na al die raad, advies, idees, spelplanne en kommentaar wat hulle uitbundig enpassievol uitroep, wonder ek hoekom hulle nie eerder op die veld is nie!

Jy sien, dis die verskil - hulle is nie op die veld nie - en dis baie makliker om vir 'n span te skree en 'n ondersteuner te wees, as om self op die veld te wees en te speel. Op die paviljoen het elkeen sy eie idees, taktiek, en spelplan. Op die veld moet hulle as 'n span saamwerk - en die wedstryd speel. Dis anders. Dis hoekom net 'n paar op die veld is en die res op die paviljoen en voor die televisie.

Spanwerk is die sleutel waar net die beste deel is van die span. In God se koninkryk kry ons ook mense wat wat vir Sy span SKREE an dan is daar die wat vir Sy span SPEEL. Die verskil is egter dat God ELKEEN van SY kinders die opdrag gegee het om vir Sy span te speel. Elkeen moet deel wees van Sy span. Elkeen het 'n gawe , visie en bediening van Hom ontvang, om te gaan doen. Jy is deel van Sy span. Jy is van kardinale belang vir Sy Koninkryk. Daarom moet ons as Sy kerk deel word en saamwerk in Sy span.
S - Saam
P - Presteer
A - Almal
N - Noemenswaardig

Bear Bryant, 'n Amerikaanse voetbalafrigter, se raad om die spangees gesond te hou is:

If anything goes wrong, I did it
If anything goes semi-good, then we did it.
If anything goes real good, then You did it

Dit is dalk nou die tyd om van die paviljoen af te klim (op te hou om te support) en deel te word van Sy span. Sy Bediening en Sy missie vir 'n honger wêreld.

Met dank aan Dawie van Schoor

DIE BOEMELAAR VAN DIE OOP SEE

2010-02-08T07:00:00.002+02:00

Die Pelicano is die mees verstote skip ter wêreld en sedert 1986 is sy die Boemelaar van die oop see. Niemand wil haar hê nie! Sri Lanka wil nie, Bermuda wil nie, die Dominikaanse Republiek, het haar weggewys en so ook Nederland, die Antille en Honduras.

Die probleem is nie die skip nie - alhoewel sy geroes en met mossels bedek is, is sy seewaardig. Dis nie die eienaarskap nie - die lisensie is betaal en op datum. Dis ook nie die bemanning nie - alhoewel hulle verwerp voel, is hulle bekwaam.

Wat is dan die probleem?

Die Pelicano is vol gemors! Vyftien ton stinkende vullis. Lemoenskille, bierblikke, vrot kos, koerante. Die vullis van Philadelphia se lang somer van '86 toe die munisipalewerkers gestaak het. Die eienaars van die Pelicano het gedink hulle kan maklik geldmaak om die vullis te vervoer. Hulle het dit verbrand en die as in die romp gelaai. Niemand wou dit egter toelaat nie. Aanvanklik was die vullis te veel en later was dit nog boonop toksies ook.

Die lot van die Pelicano is bewys - skepe vol vullis het min vriende. Dis ook 'n gelykenis - harte vol vullis vaar nie juis beter nie.

Die lewe het 'n manier om sy vullis op ons af te laai - vragte woede, verwyte, liefdeloosheid, bitterheid, angs, bedrog, ongeduld......en alles hoop op in jou hart. Dit beinvloed ons, dit besoedel ons verhoudings, ons gesindheid, ons toegewydheid. Dis soos Kain wat woede in sy hart gehad het voordat hy bloed aan sy hande gehad het.

Kyk hierna:

Vandag se gedagtes is more se dade. Vandag se jaloesie is more se woede. Vandag se gierigheid is more se verduistering. Vandag se skuldgevoelens is more se vrees.....

Sommige mense dink ons is slagoffers van hierdie vullis, dat ons nie 'n keuse het nie. Kyk wat sê Paulus in 2 Kor 10:5 "Ons neem ook elke gedagte gevange om dit aan Christus gehoorsaam te maak" Ons is soldate om ons gedagtes te beskerm, nie die slagoffers daarvan nie. Ons is op wag om, sodra die "Pelicanos" van die lewe wil anker gooi, hulle te verbied:

Hierdie hart behoort aan God - selfsug kry jou ry, woede gaan soek 'n ander broeiplek! Jy is die hawemeester van jou eie skip (hart) - bewaak dit bo alle dinge!

Verwerk uit "Deel God se Liefde" van Max Lucadu

HUWELIK MET GOD

2010-01-27T07:00:00.000+02:00

Haai, ek wil jou vandag ‘n ding vra: Is jou verhouding met God soos twee mense wat maar net saambly?

Dit is gerieflik, jy kry uit die ander een so veel as moontlik. Jy het geen verantwoordelikheid teenoor jou maat nie.Dinge word saam gedoen net tot op ‘n punt en dan is dit nie meer lekker nie, dan is dit tyd om jou eie gang te gaan....!

Jy word vanoggend kwaad vir jou maat en omdat jy geen verantwoordelikheid teenoor hom/haar het nie, besluit jy, ek gaan nie vanaand huistoe nie.

Ek gaan liewer by een van my ander vriende oorbly vir ‘n dag of twee totdat ek minder kwaad is . As ek dan besluit om met iemand anderster, in die bed te spring, dan is dit regso want die verantwoordelikheid teenoor die eintlike maat ontbreek. “Ons is mos nie getroud nie...!”

Ek kan eintlik maak soos wat dit my plesier verskaf, want ek is nie gebonde aan die ander persoon nie. Maar as ek wil teruggaan, gaan hy daar wees en my met ope arms ontvang. Hopelik! Dink net hoe groot sal die ontnugtering wees as jy wil teruggaan en daar is nie meer plek vir jou nie. Dit is dan amper soos die vyf maagde wie se olie vir die lampies opgeraak het terwyl hulle vir die bruidegom gewag het. Toe hulle terugkom nadat hulle gaan olie koop het, was die deur gesluit en kon hulle nie ingaan nie.

Is dit dalk hoe jou verhouding met die Vader is?

Is jou verhouding met God dalk soos twee mense wat besluit het om te trou., Om ewige trou aan mekaar te belowe. Tot die dood ons skei.

Ja, daar kom party dae, veral aan die begin van die huwelik, dat die verhouding maar stormagtig is. Jy wil jou eie stempel daarop afdruk dit gaan ‘n bietjie aan totdat daar kompromie bereik word. Gewoonlik is die persoon wat die sterkste is, die een wat dikteer. Jy word kwaad vir jou maat, maar jy weet jy het ‘n verantwoordelikheid teenoor hom/haar want julle is getroud....! Jy weet dit sal nie help om vir ‘n onbepaalde tyd vir jou maat kwaad te bly nie.

Jy sal maar net moet by jou maat uitkom, die saak uitpraat en die belangrikste, jou maat om verskoning vra. Jy kan jou nie afskei van jou maat nie, julle het ‘n verantwoordelikheid teenoor mekaar. Julle kyk nie wat elkeen uit die verhouding kan kry nie, - wat is vir jou voordelig nie. Julle is besig om ‘n baie lang termyn verhouding met mekaar op te bou, dit is wat albei van julle wil hê. Julle beplan saam aan dinge, jy spring nie maar sommer net weg en doen dinge sonder om jou maat te ken in jou beplanning nie. Jy doen dinge ook nie sommer op die ingewing van die oomblik nie, jy praat en bespreek dit mos met jou maat en wanneer hy/sy toestemming gee, eers dan gaan jy voort met jou planne. In ‘n huwelik is jou maat die belangrikste, en jy sal alles vir hom/haar doen. Julle beplan saam, geniet mekaar, dit behoort ‘n fees te wees om tyd met mekaar te spandeer.

Jy draai tog seker nie jou rug op jou maat en ignorer hom/haar vir dae of weke of dalk selfs maande nie. Dan het jou huwelik misluk en kan julle maar net sowel elkeen sy eie pad gaan.

As jy lief is vir jou maat en regtig erns daarmee maak, dan wil jy altyd naby hom/haar wees. Jy wil kommunikeer, jy wil vertel, jy wil raad vra, jy wil moontlikhede bespreek, jy wil beplan, nie in isolasie nie, maar met jou maat. As jy iets doen moet jy weet dat dit met jou maat se seënwense is. Julle moet saamstem daaroor dit is ‘n lewe van gee en neem nie net neem nie, want dit gaan nie net oor jou nie, maar dit gaan eintlik oor jou maat.

As jou verhouding met God ernstig is. As jy hom wil ken in alles, dan is jy op die regte pad. Die Woord sê: Ken Hom in al jou weë, dan sal Hy jou paaie gelyk maak..!

Jy moet nie net ‘n verhouding met God aanknoop tot jou eie voordeel nie. As jy met Hom in verhouding gaan, moet jy jou kant bring, ten volle bring. Daardie huweliksband met God moet daagliks stywer word. Jy moet al hoe meer tyd met Hom wil spandeer, Hom al hoe meer vertrou, Sy stem al hoe duideliker hoor, sodat jy kan weet wat Hy van jou in die verhouding verwag.Jy moet jou belofte van trou wat jy teenoor Hom afgelê het ten volle nakom.

As jy eers eenkeer die ware liefdevolle verhouding met God beleef het, sal jy nooit as te nimmer jou rug op Hom kan draai nie. Jy sal vind dat jy nie genoeg van Hom in jou lewe kan kry nie. Jy sal al hoe meer tyd met Hom wil spandeer en Hom alles wil vertel omdat jy hom volkome vertrou.

Prys die Here, dit is lekker om God te dien. As ek met verwondering na U handewerk staar dan weet ek dat ons ‘n GROOT GOD dien. Dat alles nie maar net deur ewolusie tot stand gekom het nie, maar dat die kleinste klein blommetjie en die hoogste bergspits deur U gemaak is. Ek eer U daarvoor en wil met U in ‘n liefdesvehouding staan vir die res van my aardse lewe. Ek eer U en het U lief.

Waai Geeswind waai

2010-01-07T07:00:00.000+02:00

Daardie Sondag was een van die ongekende, ongemaklike, droë, warm dae. Selfs van die geharde Kalahari bewoners het gesê dis verby erg-warm. So warm dat lank nadat die hittige hemellig syse lê loop kry het, sweterige leidrade steeds op jouse vel plak. Daar was nie eers sprake van ‘n windjie nie. Geen, niks, selfs nie eers ‘n gedagte aan ‘n briesie nie. Ek is opgewonde, rusteloos en kyk kort-kort na ons gereelde rooidak bymekaarkomplek. Prewel smekend vorm woorde op myse lippe. “Waai Geeswind waai. Waai oor die droë kolle van mensegoed harte.”

Die amper 20 stoele in die skoon geveede klaskamer is netjies en sindelik in ‘n halwe ronding gepak. Iedereen se kykoog behoort ‘n oop uitsig op die groot TV te hê wat half verlate saam met ‘n alleenstaan bedliggie op die kaal staaltafel staan. ‘n Dik swart verlengkoord slang kronkelend by die deur uit om êrens buite op die stoep deel van die klein kragopwekker te word wat kermend soos ‘n swerm geïrriteerde perdebye raas. Sterk skemer en die meeste van die fliekgangers het hulle op die plastiekstoele tuisgemaak. Vol afwagting en in doodse stilte staar hul na die TV, gretiglik soekend na tekens van lewe op die dooie skerm. Diegene wat laat kom sal maar êrens op die harde vloer moet nesskrop.

Saggies begin musiek in die agtergrond speel en die aanbieder stel Ou Grote bekend. Rustig en sonder fanfare begin Ou Grote sy lewenspad beduie. Vasgenael sit die groepie en luister na ‘n vertelling van ‘n diksand lewenspad met onnodig baie majestueuse dwarsduine, ondeurdringbare stofstorms en massiewe skerp rotse. ‘n Tragiese lewensverhaal vol herkenning en ervaring want die gesinsgeweld, armoede en hongersnood waarvan vertel word, is so eie aan hulle Kalahari manier van bestaan. Iemand skud sy kop, vee doelloos met sy hande oor sy hare sodat hy nonchalant en doodluiters ‘n verdwaalde souttraan uit syse oog kan vee. Half weggesteek in die vroegaanddonker snik iemand saggies en dan word daar ongeërg diep gesnuif. Nes ‘n ou staatmakertrekos beur en sweet Ou Grote se vertel verder rondom verwerping en verwaarlosing, verby woede en aanranding, asook deur sy persoonlike depressiesloot. Dit, terwyl die wêreld die Ou Grote se daaglikse doen en late beskou net soos ‘n skaapboer na ‘n kampioen Dorperram sou kyk.

“Waai Geeswind, waai,” smeek ek saggies, “mag Ou Grote se hartseerverhaal vandag êrens stilstaan in ‘n weggooimens se vernielde hart.” Die Mooiste Mooi wat langs my sit, vat myse hand en gee dit ‘n sagte drukkie. Ook sy gesels met Vader oor hierdie littekensaak.

Ou Grote se lewensvertelling is verby en steeds sit hulle grafstil en kyk na die TV-skerm waar die sneeuswart beeld stuiptrekkings kry. Stadig staan ek op en druk die alleenstaan bedliggie aan wat agter die TV wegkruip. Dowwerig verlig die geelwit gloeilampie die klaskamer en beklemtoon die ongeloof wat so groot soos Witkop se duin op hulle se voorkoppe geskryf staan. “Die goeters gebeur mos nie met die Boere se mense nie Pastoor,” het een so koponderstebo opgemerk terwyl ek die fliekgangers woordeloos beskou. My oog vang die Mooiste Mooi met haarse groen oë gesluit en ek weet sy vra nog steeds vir lewe en ‘n stukkie openbaring.

“As jy iets wil hê wat jy nog nooit gehad het nie, moet jy iets doen wat jy nog nooit gedoen het nie,” borrel dit onverwags oor myse lippe. Skielik besef ek dat Ou Grote se hartroerende smeking vir ware vergifnis weereens baie vlak in elkeen se binneste-binne en vermoëns lê. “Waai Geeswind waai,” smeek ek weer en Sy sagte koelte teenwoordigheid omring ons soos ‘n balhorige Kalahari draaiwind.

Terwyl die sweet op die meeste van ons se gesigte blink, vryf ‘n paar onophoudelik met hulle se hande oor hulle se bo-arms bloot asof daar ‘n yswindjie oor hulle blaas. Haarse harde oë blink van littekentrane terwyl sy ook met haarse hande styf om haarse bo-arms gevou sit. Stadig maar seker begin trane uit haar oë vloei en vermeng met die sweetdruppels op haarse gesig. Onbeskaamd huil sy uit haar hart en so ontkiem ‘n goddelike sagtheid in haar binneste-binne. “Waai Geeswind waai,” weergalm dit binne-in my.

‘n Rukkie later is die kragopwekker se geïrriteerde geraas stil en die meeste fliekgangers is elkeen na syse plekkie toe. Skielik staan sy met haar nat gevlekte wange langs die Genadewa waarin ek sit en sy kyk my met ‘n diepe sagtheid vol in die oog. “Ek is vry Pastoor, regtig vry want ek het vanaand iets gedoen wat ek nog nooit gedoen het nie. Ek het vergewe, ek het hulle almal vergewe.”

So met die oopmaak van haarse kosbare hartsverklaring, steek ‘n koelte windjie vanuit die suide op en omvou haar saggies, so al asof Vader Homself haar ‘n drukkie kom gee. Waai Geeswind waai, kom waai ook deur my.

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou .........................

Êrens tussen die duine woon mense wat jou waardeer omrede jy kosbaar en spesiaal is.

Die Kalahari Cronjé's

(Landlyn 054-551 1000)

ONVERGEWENSGESINDHEID

2010-01-04T07:00:00.000+02:00

Hier aan die begin van die nuwe jaar, die jaar waarvan almal van ons so baie verwag, wil ek jou vra of daar onvergewensgesindheid in jou hart is.
Miskien het daar al gras oor gegroei en jy dink nie meer bewustelik daaraan nie. Dit het so half in die vergetelheid geraak. Het jy al gesien, as 'n gat in die grond toegegroei is met gras dan raak jy onbewus van die bestaan van die gat. Die feit dat hy toegegroei is, maak nie dat die gat nie meer bestaan nie. Jy sal gou van die gat se bestaan bewus word wanneer jy daarin trap........!

Dit is dieselfde met onvergewensgesindheid....!

Gaan bietjie bewustelik terug in jou lewe en ondersoek jouself behoorlik en kyk of jy vrede gemaak het met diegene deur wie jy seergekry het.
Miskien 'n egskeiding..., onmin met 'n familielid..., verkragting...., vennootskap wat suur geword het...., iemand het dalk iets aan een van jou gesinslede gedoen..., jy het jou werk verloor...., jou motor is gesteel of daar is by jou ingebreek..., jy is dalk aangerand..., dalk iemand aan die dood afgestaan..!

Om met opgekropte woede in jou te loop, benadeel net jouself en diegene om jou. As jy daarmee sukkel sal jy nooit 'n behoorlike verhouding met die Here kan hê nie en ook nie met jou medemens nie. Woede oor dinge buite jou huwelik, sal selfs 'n invloed op die geluk in jou huwelik uitoefen.

My vriend, smag jy nie ook na 'n vredevolle en vreugdevolle lewe nie? 'n Lewe waarin jy nie gejaagd is nie. 'n Lewe waarin jy nie vir jouself en almal om jou kwaad is nie. ''n Lewe waarin jou knieë nie knak onder daardie woede en onvergenoegdheid nie...!

Jy het dit seker al baie keer gehoor? Vat al daardie goed waaroor jy onvergenoegd, kwaad is en skuldig oor voel, en gaan sit dit voor ons Liewe Heer se voete neer. Gaan bely dit voor Hom en vra Hom om jou daarvan te reinig met Sy bloed. Spreek die persone vry en vergewe hulle, wat jy voel jou te na gekom het - en begin lewe.

As ons andere nie kan vergewe en vryspreek nie, hoe kan ons na Jesus toe gaan en vergifnis vra
en verwag dat Hy dit sal doen. Soos wat ons keer op keer na Jesus toe gaan as ons iets verkeerds gedoen het, so moet ons ook teenoor ons naaste optree en hulle vergewe.
Moet asb nooit, ooit sê "ek sal nooit so-en-so kan vergewe vir wat hy of sy aan my gedoen het nie!"
Jou vrede is baie belangriker as die vete met 'n ander persoon.

Ek bid dat 2010 jou so naby aan Jesus sal bring, dat Sy geur, deur jou - aan andere versprei sal word.

Desembermaand = Dankbaarheidsmaand

2009-12-29T07:00:00.000+02:00

‘n Maand om jou te verbeel

Dat elke sonstraal wat jou ontblote vel warm streel,

Jou oortuig van ‘n sagte soen

Wat Vader liefderik en aanhoudend doen.

‘n Maand waar Sy liefde as warm herinnering

Lewegewende reënwolke van Bo af bring,

‘n Genademantel wolksambreel

Wat jy met almal na aan jou moet deel.

Desembermaand is veral vir my en die Mooiste Mooi ‘n spesiale maand want Desembermaand is DANKIE Sê maand. Dankie sê vir soveel mense wat êrens in die loop van die jaar by onse harte stilgestaan het. Dankie vir die wete dat daar spesiale voorwêreld mensegoed soos jy is. Jy wat, wanneer Vader op jou knoppie druk, met liefde en deernis aan ons dink in jou binnekamer gebede of selfs ‘n kosbare bydra ten opsigte van ons welstand om die Kêrelkind van God se evangelie te verkondig. Al woon en werk ons in ‘n uitgestrekte wêreld vol sand, son en klip, is die wete dat jy aan ons dink kosbaarder as koel soetwater in ‘n dorre woestyn. Dit bly maar net ‘n voorreg!

Desembermaand se sonsteek dae skuif stadig aan om skielik een oggend Kersfees aan te kondig. Vir sommige bring hierdie onvermydelike vreugde terwyl ander se slagare rooipers bult want dit is 'n heidense gemors met 'n Jesus baadjie aan. Raak tog maar nie betrokke in hierdie oorlog nie en fokus eerder daarop dat sonder die Kripkind geen Vrede en Genade moontlik sou wees nie.

Wees daarom eerder stil, hou eerder op met dink en dank die Kripkind net.

Mag die jaar wat kom, ‘n besondere geloofsjaar wees waar jou verhouding met die Skepper van Hemelgoed en Stofaarde meer intenser en intiemer sal wees.

Wel, vanuit die Agter-Kalahari tot ‘n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou .............................

Êrens tussen die duine woon mense wat jou waardeer omrede jy spesiaal net jy is.

Die Kalahari Cronjé's

KINDER REGTE

2009-12-21T07:00:00.000+02:00

Soms rek my oge as ek sien en hoor hoe spandeer kinders handevol geld, wat hulle nie self verdien het nie!
Dan kom die vraag onmiddelik by my op "het kinders reg op hulle ouers se geld?

Wat se regte het kinders, ek praat nou nie van wetlike reg nie, maar van morele reg, en waar verander die regte in voorregte..!
My gevoel is dat kinders die volgende regte het en ek noem dit in geen spesifieke volgorde nie:
1. Vol magie....
2. Warm Bedjie....
3. Kleertjies aan die bas....
4. Hope liefde....
5. Behoorlike opvoeding....

Verder dink ek het hulle geen regte nie. Hulle het nie reg tot sakgeld nie, tensy hulle daarvoor 'n spesifieke taak by die huis vir die gesin verrig. Dan is die betaling wat hulle vir hulle werk verdien ook nou nie so dat hulle die koopgier daarmee kan ontwikkel nie. Nou wat se take kan kinders verrig om sakgeld mee te verdien.

Ek noem weer 'n paar daarvan in geen spesifiek volgorde nie:
- bed opmaak
- kamer en badkamer aan die kant maak
- skottelgoed was
- ma en pa se motors was
- grassny
- enige ander take wat pa of ma gedoen wil he.

Ry maar bietjie op 'n Saterdag of 'n vakansiedag in die buurt rond en kyk hoeveel kinders is besig om hulle ouers te help met take om die huis. Bitter min! Gaan maak terselfdertyd 'n draaitjie in die plaaslike inkopie sentrum of mall en kyk bietjie hoeveel kinders sluip daar rond. Verskriklik baie!

Kyk, 'n kind sal uit sy ouers suig soveel hy kan, sonder dat hy/sy enigsens sal skuldig voel. "n Kind voel hy het die reg om met 'n beursie vol geld rond te loop en te koop wat hy wil. Hulle is inherent lui en wil niks doen om daardie geld te verdien nie. Wat hulle wel baie goed kan doen is, om hulle ouers so te manipuleer om vir hulle geld te gee, sonder dat hulle 'n steek werk daarvoor gedoen het.

Aan die ander kant van die spektrum, is daar die ouers wat met skuldgevoelens rondloop. Hulle voel dat hulle wil hulle kinders meer gee as wat hulle gehad het en daarom stop hulle die kinders net in met geld. Daar is natuurlik ook die ouers wat dink hulle moet die kinders vergoed met geld omdat hulle nie tyd het om tyd aan die kinders af te staan nie van wee 'n druk sosiale lewe. Party voel ook skuldig dat ma ook werk om die luukses te kan bekostig, daarom staan hulle handevol geld aan die kinders af.

Wat wil die kinders regtig he? As hulle kan kies tussen 'n waarlike liefdevolle gesinslewe en daardie oorvloedige geld, wat sal hulle kies? Ek wonder nogal....!

BRULPADDA

2009-12-10T07:00:00.001+02:00

Haai is jy ook een van daardie mense, wat as jy in die oggend wakker word en jou oë oopmaak, dan sit die ou brulpadda wat jou helfte van die nag uit die slaap gehou het op jou bedkassie en kyk vir jou. Hy knip sy oë so stadig asof hy verveeld is. Miskien ruk jy die kombers so ergerlik van jou af en spring onder die stort in. Salig wanneer daardie eerste strale water so oor jou gesig en lyf spat.
As mens net eers skoongewas is sal jy beter voel. Jy maak jou oë oop om die seep by te kom, maar wat sal jy sien..,hy sit in die seepbakkie vir jou en kyk.

So volg die pestelensie jou dag vir dag, saam in die kar oppad werk toe, elke keer as die telefoon lui, sit hy daar vir jou en knipoog. As jy die toilet besoek, sit hy daar vir jou en wag. Jy kan jou sterre nie draai nie, dan is hy daar. Hy neem jou hele gedagtegang oor. Dag vir dag sit hy daar op jou skouer net as jy so bietjie van hom vergeet, roer hy so effens en maak so 'n geluidjie, net om jou van sy bestaan te herinner.
Tragedie is, hy word al groter! Jy kan sy gewig voel toeneem.... Jy kan die druk op jou knieë voel en jou rug begin al effentjies knak onder brulpadda se gewig.

Hoe lank sal jy dit nog hou voordat jy heeltemal ingee? Ons kan nie vir 'n onbepaalde tyd met die vrag op ons skouer en in ons binneste loop nie. Gewoonlik deel ons nie daardie probleem met iemand nie, allermins met ons man of vrou. Nee, ons dra alleen daaraan, miskien vir jare of maande. Dit beinvloed ons verhouding binne die gesinsverband, met ander mense en ons gaan geestelik dood. Ons sosiale lewe ly grootliks daaronder en ons onttrek van die samelewing.

Help dit? Nee inteendeel dit maak die brulpadda net groter want nou begin jy hom blameer omdat jou verhoudings skeefloop, omdat jou huwelik besig is om daaronder te ly.
Wat is die antwoord? Gewoonlik gaan soek ons die antwoorde op die verkeerde plek. Alkohol verbruik neem toe, want terwyl ek beskonke is, kan ek die brulpadda nie so duidelik sien nie. Verdowingsmiddels....? terwyl ek op 'n trip is gee ek eintlik nie 'n flenter om nie en ek hoor gladnie sy gekwaak nie.
Selfmoord....? Ja... dit maak 'n einde aan alles..., OF SO DINK ONS...!!!

Geen mens se probleme is so groot om so 'n drastiese stap te regverdig nie! So 'n daad is ook baie ver buite die wil van God vir ons lewens. Hy wil vir ons 'n lewe van oorvloed gee!

As ons 'n probleem van een of ander aard optel, ons is maar net gewone mense, moet ons dit net nie probeer wegwens nie, want dit sal nie van self weggaan nie. Enige probleem moet mee gedeel word. As dit bv. 'n finansiele probleem is, moet dit in die gesin bespreek word. As almal weet die geldkrane word nou toegedraai, dan moet almal dit aanvaar dat daar geen geld meer beskikbaar is vir enige iets anders as basiese oorlewings middele nie. Innovering is die antwoord om te kan oorleef.

Baie jare gelede het ons gesin deur so 'n moeilike geldkrisis gegaan.Al die krane is toegedraai, en daardie kredietkaart, wat die probleem veroorsaak het, het onder die sker deurgeloop. Ons kruideniersware trollie het net die nodigste bevat waarsonder ons regtig nie kon klaarkom nie. Vroulief het maandeliks net 'n bietjie maalvleis gekoop en sulke klein-klein frikadelletjies gemaak. In die aand het ons elkeen net een so 'n frikadelletjie by ons ander kos gekry. Die het nie uit blikkies gekom nie, nee dit was vars groente wat ons self bewerk het. Natuurlik het ons stapelvoedsel ook mieliepap geword en bietjie pasta. Vroulief het self brood begin bak, hierdie tuisgebakte brood hou verseker baie langer as as die gekoopte brode en dit is nie duurder nie. O ja, die tuisgebakte brood is natuurlik baie meer vullend dus gebruik jy minder en kom langer daarmee uit..! Ons het ook nie meer varsmelk gebruik nie ' maar poeiermelk wat ons ook net aangemaak het soos wat ons dit regtig nodig gekry het. Die bediende is laat loop en ons het as span poging self die huiswerk behartig. Wat ons eintlik vir baie jare daarna nog self gedoen het. Ons het ons ryery tot die minimum beperk om geld te spaar. Ons het ook begin om op die elektrisiteit rekening te spaar. Net die lig van die vertrek waar ons in is het gebrand, die huis het nie meer soos 'n krismisboom gelyk nie. Ons het geleer om 'n lig af te sit wanneer ons 'n vertrek nie gebruik nie. Die gieser is in die oggend wanneer ons klaar gestort het afgesit en weer aangeskakel vanaand wanneer ons gaan slaap. Ons het ook 'n ander ding agter gekom. In die somer kon ons net elke tweede dag weer die gieser aanskakel omdat die water die tweede oggend nog warm genoeg was. Ja dit kos somtyds bietjie beplanning, maar tot vandag toe probeer ons nog so min as moontlik krag gebruik, nie omdat Escom elke aand op die TV vra nie, maar omdat die besparing ons sakke pas.

Dit het vir ons gewerk. Elke sent wat ons gespaar het, is gebruik om ons probleme mee te oorkom. Dit was nie 'n oornag gebeurtenis nie. O nee, ons het vir baie maande daardie, amper niks frikadelletjies smaaklik met ons ander ekonomiese kosse geniet. Soos die maande verbygegaan het, kon ons voel hoe die gewig van daardie brulpadda stadig krimp. Het die gewig van ons knieë gelig, kon ons makliker begin asemhaal, ons rug het weer reguit geword. Ons kon weer rustig gaan slaap sonder om gepla te word. Die brulpadda het nie meer in die oggend op die bedkassie gesit en oogknip nie of in die seepbakkie van die stort gewag nie.

O, ja natuurlik, ek het nie vergeet nie, ek het die beste gehou vir laaste. Al hierdie pogings van ons sou nie die vrugte afgewerp het as ons dit in ons eie krag probeer doen het nie. O, nee sonder die dierbare Vader in die Hemel ons Verlosser en Saligmaker, Jesus, sou ons dit nie reggekry het nie. Ons het ons hand in Sy hand geplaas en Hy het vir ons daardeur gelei.

Bebed: Baie dankie Vader dat U vir ons toe gehelp het en vandag steeds daagliks deurdra. Ek loof eer en dank U daarvoor deur U Seun Jesus Christus wat aan die kruis vir ons gesterf het. Amen.

GEDIG - Skrywer onbekend

2009-12-08T10:34:00.002+02:00

Gaan slaap in die aand met God in jou kop,
In die oggend staan saam met Hom op
In die dag stap Hy saam sonder om te kla
Waar jy nie kan loop, sal Hy jou dra.

Al jou vrese en behoeftes ken Hy so goed
As jy val, en nie wil opstaan, gee Hy jou moed
As jy bly is en lag, jubel Hy saam met jou
As jy hartseer en bevange is, troos Hy jou

Deur al die seisoene - in winter tot somer
In die dag en die nag - al is jy 'n dromer
Gee hy die pas aan wat jy moet loop
Al voel jy soms ook heeltemal gestroop

Hy is die alfa, die omega, die spil waarom alles draai
In die donker, sal Hy jou na die lig toe laat draai
Hy beskerm ons en vou ons toe in Sy hande
Hy vra nie jou taal, God bly groot in alle lande

Ons vra en ons smeek vir hulp en vir raad
Vir vrede en gesondheid en ook die regte maat
Maar gesels ons met God in voorspoed en geluk
Of is Hy net die noodlyn wat ons so gerieflik pluk?

Leef voluit elke dag wat God aan jou gee
Bly op jou knieë waar Hy jou krag kan gee
Leef so jou drome vir almal om te sien
Wie jy is, en watter God jy dien.

Per e-pos van Christa Els ontvang.

Stort vol gistergoed

2009-12-03T07:00:00.000+02:00

Dit was een van daardie enig-van-sy-soort, spesiale Kalahari-aande. ‘n Flou suidewindjie met sy bietjie-bietjie asem probeer ‘n paar uur gelede se steeksonhitte wegblaas, maar sy wen is maar aan die skraps kant. Die geelwit helder volmaan verbeel hom hy’s die son en koggel ‘n wolklose hemelruim met ‘n skielike vermoë om donker skadu’s te gooi. Daarmee saam lê hemelstraat versprei van verste sien tot verste sien en skilder ‘n diamantblink prentjie vol helderheid en vrolikheid met sy skitter silwer sterreprag. Onse wêreld was in ‘n kombers van donkerblink skoonheid vol hemelse stilte toegevou. ‘n Hemelse stilte waarin jy maklik kan wegraak en vasgevang word in die gistergoed van jou eie unieke binnewêreld. Gistergoed waar sommige onlekker gedagtes en ervarings diep en seer littekens nagelaat het.

Dis amper middernag toe ek by die huis uitstap om in die uniekheid van ons eenvoudige buitestort met grasgedekte kante te gaan stort. Versigtig maak ek die enigste kraan in die swart PVC pyp oop en dan spoel die louwarm brakwater vanuit die songebakte waterdrom met ‘n dun straaltjie oor my se moeë en droë geswete liggaam. Soos inspandonkies wat saam-saam loop, spoel die moegheidsweet saam met die watertjies op die stort se sementblad af waarna dit gulsig opgeslurp word deur ‘n dorstige stuk aarde langs die stort. Salig, al te salig, geniet ek die louwarm water wat op my val.

Onverwags en listig soos ‘n uitgeteerde en honger, vraatsige jakkals, kruip ‘n episode van my se onlekker gistergoed al nader en nader. Ek onthou weer my en die Mooiste Mooi se oorstaan by hulle verwaarloosde eenkantstaan volkshuisie ‘n paar maande gelede. Daar waar Leya met trots tussen die duine en oor die Kalahari-vlak uitbasuin het dat sy Hom nie nou nodig het nie. “Miskien later, Pastoor” het sy met ‘n breë glimlag gespog, “ek het Hom nie nou nodig nie, miskien ‘n bietjie later. Ek is mos nie van plan om nou se tyd al dood te lê nie.”

Die onverwagse onthou van haar se woorde herinner my weer aan die spot in die “aanklaer” se stem terwyl die Genadewa daardie aand gemaklik sy pad oor die Kalahari sinkplaatpad terug huis toe wieg. “Jy’s nutteloos, nie eers goed genoeg om ‘n verskil te maak in die lewe van ‘n vergete eenkantgooi mens nie. Jy’s pateties, man. Dink net, jy kon nie eers ou Leya kry om uit te kniel vir die Kêrelkind van God nie en nou is sy myne. Myne vir altyd want jou bediening is soos die wêreld waar jy bly - onvrugbaar en nutteloos.”

Oor en oor eggo, maal en draai daardie gewraakte aanklagwoorde in my binneste-ore en ek druk my se kop met skaamte onder die louwarm straal water in. Ek draai my kop skeef sodat die waterstraal op my oor val met die hoop dat dit die “aanklaer” se stem sal verdoof of selfs uitvee. Dit help nie en onophoudelik maal en draai sy geesbrekende teleurstellingsaanklag binne-in my. Vinniger en vinniger weerklink sy refrein “Jy is nutteloos man, jy’s pateties”. Binnekant trane wat hulle oorsprong in my gekneusde binnevoering het, styg met elke herhaling en bars spoedig soos ‘n gebreekte damwal oor my se gesig om saam met die brakwater op die sementblad te val.

Hierdie binnekant marteling raak net te veel, heel te veel vir my. “Hou op. In Jesus naam, hou tog net op en bly stil,” bars dit oor my lippe en so word die uitroep van my se hart opgeneem in die stilte van die nag. “Ek wil dit nie meer hoor nie, nooit weer nie. Ek is spesiaal vir Hom want ek glo Hom. Hy sal my vir altyd vashou, ongeag wat. Ek glo Hom en ek vertrou Hom.”

Saggies en geruisloos omvou Sy se salige stilte my en Sy se goddelike vrede deurdrenk my hele wese. Alles is skielik anders, lyk anders, voel anders, klink anders, proe anders en ruik selfs anders. Eerbiedig en vol erkenning kyk ek op na die helder sterreprag van die hemelstraat met sy helder geelwit hemellig. Nakend, met arms wyd oop gestrek na bo staan ek daar en verklaar in die stilte van die middernag dat Hy steeds die Skepper van alle Hemelgoed en Stofaarde is. Hy wat selfs vrede en kalmte gee vir die pyn en seer van onse onlekker gistergoed.

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot 'n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ...................

Be BLESSED by the BEST and stay within the confinements of LOVE

HJ & Dalene
DIVINE LIFE.
(Landlyn 054-551 1000)

CHRISTEN OF DISSIPEL

2009-11-30T07:00:00.000+02:00

Word ek nou onlangs gekonfronteer met die dubbeldoor vraag: “Is jy ‘n Christen of is jy ‘n dissipel van Christus?”
My eerste reaksie was sekerlik om te sê “Natuurtlik is ek ‘n Christen!” Ek ken mos die Here en dit op sigself maak van my ‘n Christen, daarom is ek nie ‘n heiden nie.

Toe begin ek oor hierdie saak dink….! In Markus 8:34 staan ……..Wie agter My aan wil kom moet homself verloën en sy kruis opneem en My volg. Nou wat beteken verloën dan nou eintlik.
Dink aan die gedeelte in Markus 14:66-72. Daar het Petrus Jesus sommer driekeer verloën gedurende een nag. Petrus het ontken dat hy Jesus ken of geken het. Hy het eintlik ontken dat Jesus bestaan en hy was so ernstig dat hy dit driekeer gedoen het en eintlik bietjie opgewonde daaroor geraak het. Verloën beteken dan seker in effek dat mens die bestaan van ‘n persoon ontken. As ek myself dus moet verloën om Jesus te kan volg, dan moet ek dus my bestaan tot op die punt wat ek besluit om Hom te volg, ontken. Ek moet dus ophou om te lewe soos ek tot nou toe gelewe het. Dit wat tot nou toe my lewe was’ is dan sekerlik nie goed genoeg nie, ek moet dit aflê, klaarkry daarmee sodat ek my kruis kan opneem om Hom te volg
Nou wat beteken dit om jou kruis op te neem sodat jy Hom kan volg? Dit het nie beteken dat jy ‘n stuk hout met ‘n dwarsbalk moes optel en al agter Jesus aan dra nie. Soos ek toe nou die saak verstaan, was die Joodse Rabbies van daardie die Bybelse tyd, baie slim. Hulle het die geskrifte van die ou testament woordeliks uit hulle koppe geken. Trouens hulle moes dit woord vir woord ken om ‘n Rabbie te kon word.
Hulle taak was dan nou om om die geskrifte te interpreter. Ek wil amper aanvaar dat elkeen van hulle seker ok maar sy eie spesialiteitsveld gehad het.
Daardie las van die interpretasie van die geskrifte was blykbaar die Rabbie se kruis genoem.

Om die volgeling of leerling van iemand soos ‘n Rabbie te wees, beteken dat jy moet so na aan die Rabbie lewe en hom oral volg om die heeltyd van hom te leer. Omdat hulle in daardie tyd nie motorkarre gehad het nie, het hulle geloop waarheen hulle ookal wou of moes gaan. Die leerling of die dissipel van die Rabbie moes so naby aan hom beweeg dat die stof wat die Rabbie se voet op die pad gemaak het, op sy gesig en liggaam gaan lê het.

As Jesus ons dan nooi om Hom te volg en om sy dissipel te word, beteken dit dat ek my ou lewe moet aflê, vergeet dat ek ‘n vorige bestaan gehad het, ‘n nuwe lewe in Christus begin en Hom dan so naby volg dat Jesus aan my afgee.
Jesus moet op my gesig en my liggaam afgee, sodat andere dit kan sien en weet dat ek ‘n volgeling, ‘n leerling, ‘n dissipel van Jesus Christus is.

Per slot van sake as ons kyk na wat die groot opdrag aan ons is, Daar staan nie, dat ons moet gaan Christene maak van alle nasies nie…… Daar staan in Matt 28:19 Gaan dan heen en maak dissipels van al die nasies en doop hulle in die naam van die Vader die Seun en die Heilige Gees.

Is jy ‘n Christen of is jy ‘n dissipel van Jesus? Om ‘n dissipel te wees moet jy ‘n vertrekpunt hê en jy moet die tekens dra dat jy Hom, onvoorwaardelik volg en dat jy van die Meester leer. Hy sê dat sy juk is sag en Sy las is lig, baie ligter as die las wat die wêreld op ons plaas. Hy gee vir ons lewe, nie net ‘n sleur bestaan van een salaries tjek na die volgende nie, nee ‘n oorvloedige lewe.
Ons moet Hom net vertrou.
Dan vra Hy, hoe die mense sal weet dat julle My dissipels is. Die mense sal dit weet as hulle sien dat julle mekaar liefhet.

BELEEF GOD

2009-11-23T07:00:00.001+02:00

Die wêreldwye ekonomiese krisis.......almal wat moeg raak so aan die einde van die jaar, afskeiddfunksies, prysuitdelings.... genoeg is genoeg!!!! Die jaar moet nou net verby kom... Voel jy ook so?

Al die besigwees (selfs met die regte ding)kan ons fokus steel, wat dan uitloop op ons lewensvreugde wat weggespoel raak. Miskien is dit nodig om die volgende weer ter harte te neem wat Henry Blackaby skryf in sy boek, Beleef God. God nooi ons uit om by Sy planne betrokke te raak en nie andersom nie.

As God gereed is om iets te doen, maak Hy dit aan 'n persoon of 'n kerk bekend wat Hy gaan doen. God voer Sy werk deur Sy kinders uit.Dit is ook die manier wat God met jou werk. Die Bybel is ontwerp om jou te help om God se metodes te verstaan. As jy daarop ag gee, sal jy, wanneer God begin optree in jou lewe, herken dat dit God is wat aan die werk is.

SEWE WAARHEDE OMTRENT JOU BELEWENIS VAN GOD
- God is altyd rondom jou aan die werk.
- God soek 'n innige en blywende persoonlike liefdesverhouding met jou.
- God nooi jou om saam met Hom in Sy werke betrokke te raak.
- Met behulp van die Heilige Gees praat God met ons deur die Bybel, deur gebed, deur omstandighede, en deur die kerk. So openbaar Hy Homself, Sy planne en Sy metodes aan jou.
- God se uitnodiging dat jy saam met Hom moet werk, lei altyd tot 'n vertrouenskrisis (ek moet die Here vertrou) wat geloof en aksie vereis.
- 'n Mens moet groot aanpassings in jou lewe maak as jy by God se werk wil aansluit. - 'n Mens leer God ken deur persoonlike ervaring van Hom terwyl jy Hom gehoorsaam en Hy Sy doel deur jou bereik.

GEBED:
Here help my dat die besige wêreld nie my belewing van U steel nie en help my om duidelik te weet waar U wil hê ek my tyd en energie moet op fokus.

Dank aan: Danie Jacobs

AS EK TOE GEWEET HET WAT EK NOU WEET

2009-11-16T07:00:00.002+02:00

Die jaar 2009 is besig om ten einde te snel. Dink net daaraan oor bietjie meer as 'n maand is dit alweer Kersfees en 'n week later is dit Nuwe Jaar 2010.
Het jy daardie dinge in hierdie jaar gedoen wat jy aan die begin besluit het om te doen? Het jy goedgedoen aan die persone wat oor jou pad gekom het..? Was jy Jesus vir mense wat jy gesien het wat swaarkry...?
Die ekonomie het hierdie afgelope jaar gedruk soos lanklaas. Mense het hulle werk verloor, miskien meer as eenkeer in hierdie jaar. Mense kry swaar finansieël.
Baie ouens het hulle karre verloor, baie ander het weer hulle huise verloor...!Mense wat redelik goed gelewe het, sit nou in 'n agterkamertjie en krepeer.

Daar is niemand wat nie moes afskaal op sy lewensstandaard nie. Hierdie jaar het by elkeen van ons tot op die been gesny.

Die tyd kom weer nader dat mense wat nog werk het bonusse kry. Hulle slyp reeds hulle tande vir die groot koop wat in aantog is. Desember is mos die maand van die groot spandeer. Dan max ons daardie kredietkaarte sommer maklik, omdat ons vir ons geliefdes al die mooi goed wil koop wat ons dink hulle verdien.....of sommer omdat ons nou geld het om te kan spandeer!
Ek wonder my vriend, jy wat hierdie einde van die jaar 2009 tegemoedgaan sonder 'n inkomste, sonder 'n bonus. Sou jy verlede Desember toe jy nog 'n groot salaris en 'n vet bonus gekry het, al die geld spandeer het op geskenke en goed waarsonder jy kon klaarkom? Sou jy daardie kredietkaart so geredelik aangebied het? As jy toe geweet het wat jy nou weet?

Ons is maar net bywoners op hierdie ou aarde. Ons is net tydelik hier, Maar elkeen van ons leef asof ons vir ewig hier sal wees. On besit eintlik niks. Ons is maar net aangestel as rentmeesters van dit wat na ons kant toe kom. Hag.2:8 Aan My behoort die silwer en aan My die goud, spreek die Here van die leërskare. In Ps 50:9-10 staan daar: Ek hoef uit jou huis geen stier te neem of bokke uit jou krale nie want al die wilde diere van die bos is myne, die vee op die berge by duisende.

Ons land gaan 'n hartseer Kersfees te gemoed. Kom ons gaan hierdie jaar omsigtig te werk met die finansies waarmee God ons toevertrou het. Laat ons nie oorboort gaan nie maar alles binne perke doen. Dit is so dat die feestyd al so gekommersialiseer is en dat alles so aangepas is om daardie geld uit ons sakke te laat stroom in die kasregisters van die handelaars in.
Wanneer ons begin koop, dink 'n oomblik aan hulle wat hierdie jaar nie die vermoeë het om te koop nie. Bly by klein geskenkies.....dalk is ek en jy volgende jaar onder diegene wat nie iets kan koop nie. Dan moet ons nie terugkyk en sê "as ek verlede jaar geweet het, wat ek nou weet......!"

Liewe Vader in die hemel, ons is besig om die moeilikste tyd van die jaar tegemoed te gaan. Here slegs U kan ons deur hierdie tyd dra. Verander asb ons gesindhede en bring hoop in ons dowwe oë. Jesus gee asb vrede in ons harte met wat ookal ons omstandighede in hierdie tyd is.As ons hartseer is oor ons omstandighede, Here droog asb ons trane af en sit daardie hoop in ons harte dat dit more sal beter gaan.
Hou die oë op Jesus, kyk op in sy vriendelik gesig, alle aardse dinge word nietig en klein by die glans van Sy heerlike lig. Amen

ALLES KAN VERANDER

2009-11-12T07:00:00.000+02:00

Alles kan in 'n oogwink verander.
Want God werk op vreemde wyses.
Sy wil is nie ons wil nie.
Sy gedagtes is nie ons gedagtes nie.
Sy tyd is nie ons tyd nie.
Daarom moet jy:
Diep dink
Saggies praat
Baie liefhê
Vriendelik wees
Gereeld lag
Blymoedig gee
Opreg bid
Hard werk
Voluit lewe.
Want elkeen wat goed lewe,
Lewe lank want ons lewenstyd word nie bereken
In jare, dae of ure nie..........
Onthou veral:
Vreugde sterf as jy dit nie vertroetel nie.
Daarom is dit nou tyd dat ons
Met sagte hande aan mekaar begin vat
Met sagte oë na mekaar begin kyk
Met sagte tonge met mekaar praat en
'n daaglikse dosis lag inkry !

Met dank aan Christa Els

JY MAAI WAT JY SAAI

2009-11-09T07:00:00.004+02:00

Die man kyk stadig op. Voor hom staan ‘n dame wat duidelik die beter dinge in die lewe gewoond is. Haar klere lyk splinternuut en dit wil voorkom asof sy nog nooit ‘n ete in haar lewe gemis het nie, Sy eerste gedagte is dat sy hom wil verkleineer soos soveel ander mense wat hier verbyloop.
“Los my uit,” grom hy…. Tot sy verbasing bly sy staan. Haar glimlag vertoorn twee rye spierwit tande.
“Is jy honger?” vra sy.
“Nee!” antwoord hy sarkasties. “Ek kom nou net van ‘n presidensieële ete af…”los my nou uit”
Die dame se glimlag word al breër.
Skielik voel die man ‘n vriendelike hand onder sy arm. “Wat doen jy vroumens” vra die man ergerlik. “ek het mos gesê los my uit”
Op daardie stadium kom ‘n polisieman daar verby: Dame, is daar ‘n problem?” vra hy. “Daar is geen problem nie, sal jy my net asseblief help om hierdie man op sy voete te kry?”
Die polisieman vryf so oor sy ken en sê dan: “Dit is ou Jan, hy sit al vir baie jare hier rond, wat wil u met hom maak?
“Sien jy daardie restaurant daar oorkant die straat? Ek wil hom daarheen neem uit die koue en dan vir hom iets kry om te eet….” sê die ou dame.
“Is jy gek vroumens,” protester die boemelaar. “Ek wil nie soontoe gaan nie,” Dan voel hy hoe twee sterk hande hom onder die arms oplig.
“Los my uit poliesman, ek het niks verkeerd gedoen nie...”
“Jan, hierdie is ‘n goeie geleentheid vir jou, moet nou nie wederstrewig wees nie..!” Met groot moeite het die vrou en die poliesman uiteindelik vir Jan tot in die restaurant gekry en langs ‘n tafel gemaak sit.

Die bestuurder van die restaurant kom met wringende hande aangestap. “Wat gaan hier aan, is die man in die moeilikheid.”
“Nee.” antwoord die polisieman. “Die dame het hom net hierheen gebring om hom te laat eet.”
“Nie hier nie.” Sê die bestuurder geirriteerd. “Dit is sleg vir besigheid om so ‘n ou hier te laat sit”
Ou Jan grinnik met sy papmond. “Sien jy vroumens ek het jou mos gesê. Los my nou dat ek kan loop, ek wou in die eerste plek nie gekom het nie.”

Die ou dame draai met ‘n glimlag na die restaurant bestuurder toe: “ Meneer, is jy bekend met Marais en Genote, die finansiële instelling hier af in die straat?”
“Natuurlik is ek dame,” antwoord die bestuurder ongeduldig. “Hulle hou hulle weeklikse vergadering in een van my banketvertrekke.”
Maak jy elke week goeie geld uit die kos wat jy aan hulle voorsien? Vra die ou dame.
“Wat het dit met jou te doen,” vra die bestuurder.

“Ek, meneer…., is Hannatjie Marais, president en HUB van die maatskappy”

“Oo….”

Die ou dame glimlag weer….”Ek het gedink dit mag dalk ‘n verskil maak.” Sy kyk na die polisieman wat homself wil kraak. “Gaan jy saam met ons ‘n koffietjie drink en iets eet Sersant?”
“Nee dankie, dame, ek is nog op diens..!”
“Wat dan van net ‘n koppie koffie voor jy gaan?”
“Baie dankie dit sal heerlik wees.”

Die Bestuurder draai op sy hakke om. Sersant, ek gaan gou vir jou koffie haal..!”

Die Sersant hou hom dop terwyl hy wegstap. “U het hom behoorlik op sy plek gesit.”
“Dit was nie my bedoeling nie….glo my vry, ek het ‘n rede hiervoor.

Sy gaan sit teenoor haar verbaasde etegas en staar hom aan.

“Jan, onthou jy my nog?”

Ou Jan deursoek haar gesig met sy waterige ogies. “Ek dink so— u kom vir my bekend voor.”
“Ek is nou ‘n bietjie ouer” sê sy. Miskien het ek bietjie gewig aangesit sedert my jongdae, toe jy hier gewerk het.en ek het deur daardieselfde deur koud en honger hier ingekom het…!”
“Mevrou?” sê vra die polisieman. Hy kan nie glo dat ‘n dame met so ‘n voorkoms ooit kon honger ly nie.
“Ek was so pas uit universiteit,” begin die ou dame, Ek het na die stad toe gekom om werk te soek, maar ek kon niks kry nie. Ek het naderhand nie meer geld gehad nie en is ook uit my woonstel geskop. Ek het vir dae die strate deurkruis sonder sukses. Ek was koud en honger toe ek hierdie plek sien. Ek het hier ingeloop in die hoop date k hier iets kon kry om te eet

Jan se gesig verhelder. “Nou onthou ek,” sê hy. Ek was agter die toonbank. Jy het na my toe gestap en gevra of jy kan werk vir iets om te eet en ek het gesê dit is teen die reels van die maatskappy.”
“Ek weet,” sê die dame. “Toe het jy vir my die grootste geroosterde vleistoebroodjie gemaak, wat ek nog ooit gesien het. Saam met ‘n lekker koppie koffie het jy my by ‘n half verskuilde hoektafel laat sit en gesê ek moet dit geniet. Ek was bang dat jy daaroor in die moeilikheid so kom, maar toe sien ek dat jy die koste van my ete in die geldlaai plaas. Toe weet ek alles sal reg wees.”
“So toe begin jy jou eie besigheid?” sê ou Jan.
“Ek het daardie selfde middag ‘n pos gekry. Ek het my opgewerk. Uiteindelik het ek my eie besigheid begin en met die hulp van God en Sy genade gaan dit baie goed…”
Sy maak haar beursie oop en oorhandig ‘n besigheidskaartjie aan hom, “Wanneer jy hier klaar is wil ek hê jy moet ‘n draai maak by Mnr Herman. Hy is die personeel direkteur van my maatskappy. Ek sal nou met hom gaan praat, ek is seker dat hy vir jou ‘n werkie sal hê in die kantoor.”
Sy glimlag. “Ek dink hy sal jou dalk ook kan help met ‘n geldjie sodat jy kan klere koop en ‘n plek kry om te bly, totdat jy weer op die been is. As jy ooit iets nodig het, onthou my deur sal altyd oop wees.”

Daar was trane in ou Jan se oë. “Hoe sal ek jou ooit hiervoor kan bedank?”
“ Moenie my bedank nie. Alle eer aan die Here wat my na jou gelei het”

Buite die restaurant het die vrou en die polisieman vir ‘n oomblik getalm voordat hulle paaie geskei het.
“Baie dankie vir al jou hulp sersant..!” het sy gesê.
“Mevrou Marais, ek moet u bedank… vandag het ek ‘n wonderwerk gesien wat ek nooit sal vergeet nie, en…en dankie vir die koffie.”

Ek vertrou jy het ‘n wonderlike dag. Mag God se seën altyd op jou rus. Moenie vergeet, as jy jou brood op die water werp, het jy nie ‘n idée hoe dit eendag na jou sal terugkom nie

God is so groot, Hy kan die hele wêreld toevou in sy liefde, maar tog kan hy Homself in jou hart tuismaak, as jy dit toelaat.

As God jou tot by die afgrond lei, vertrou Hom ten volle . Daar sal net een van twee dinge gebeur. Hy gaan jou of vang as jy val, of Hy gaan jou leer om te vlieg

Onthou: God sluit deure wat geen mens kan oopmaak nie en God maak deure oop wat geen mens kan sluit nie

GETUIG DEUR LEWENSWANDEL

2009-11-05T07:00:00.001+02:00

1Tim 4:15 Wees vlytig in hierdie dinge,leef daarin, sodat jou vooruitgang vir almal duidelik kan wees.
(16)Let op jouself en op die leer; volhard daarin; want deur dit te doen, sal jy jouself red sowel as die wat jou hoor.

Die boodskap van Paulus aan Timoteus is duidelik. Daarom dat die duiwel juis die kinders van God wil verhoed om hulle volle potensiaal te bereik. Ons kan en moet egter as kinders van die Vader ons uitleef in die oorwinning wat Christus reeds vir ons bereik het deur Sy kruisdood. Elkeen se vooruitgang moet sigbaar wees vir alle mense, gelowig sowel as ongelowig.

Ons moet by onsself begin en nie ander ondersoek sonder om self eers voor die Vader te kniel nie. Bou jouself op in die teenwoordigheid van die Vader sodat jy die brug kan wees tussen die kundiges en onkundiges. Redding is reeds verkry, maar die aanneming is net so belangrik, waarsonder dit geensins tot voordeel kan wees nie.

Raak die omstanders in jou omgewing opgewonde oor jou praat, handelinge en gewoontes? Komaan manne en vroue van God, hoor die boodskap, ons het leiers nodig in die tyd, wat kan vasstaan in die opdrag, deur hul lewenswandel!!

Met dank aan: Flip Nel

WINKELSTOEP DANKBAARHEID

2009-11-02T07:00:00.000+02:00

Groete en Vrede!!!

So amper half verwese, met sy kop omlaag, sit hy in sy wielestoel op die koöperasie se stoep en wag dat die invaluur moet kom. Langs hom is Albert, sy getroue helper, wat so staan-staan in die stofferige vensterbank sit. Dis stil tussen hierdie twee Agter-Kalahari legendes, baie stil, amper grafstil want jare se saamwees het hulle geleer om woordloos te kommunikeer. Ek stap nader en hou hom so onderlangs dop. Skielik kyk hy op en begin dan soekend oor die oop stuk grond voor die koöpererasiewinkel rondkyk, kompleet asof hy weet dat ek oppad is.

Ek groet met ‘n armswaai van ver af en die blydskap op sy geplooide, sonverskroeide gesig staan soos ’n grashalmpie wat sagte, blinkwater reën gedrink het, orent. Versigtig trek ek die swart plastiekasblik nader, draai hom kop onderstebo en maak my sit so gemaklik moontlik daarop. Nog net so amper ‘n halfuur dan sal hierdie Maandag se middagete agter ons lê en ander mense se bewegings sal die kosbare tydjie saam met hulle kom versteur.

Ons gesels begin en ek hoop stilweg dat hy oor sy binnekantgoeters van daardie laaste paar traandae sou praat. Daardie aaklike dag toe die ambulans plaas toe geroep is en die pynsteekwoorde ‘n dag later van die gryse dokter dat hoop vir haar oorlewing maar bitter skralerig is. Of selfs daardie wrede en hartseerdag toe hy haar met ‘n kragtelose handwaai vir die laaste keer gegroet het. Dit, terwyl die rooibruin Kalaharistof wat met die toegooi uit haar graf opdwarrel, sy geplooide nat wange vuil kleur.

Helaas, sy hartsverlange stroom soos ‘n oorlooptenk uit sy gebroke hart en raak verstrengel in ‘n diep gesetelde dankbaarheid. ‘n Dankbaarheid teenoor haar en dan veral teenoor Vader wat haar aan hom geleen het. Sy wat vir meer as 60 jaar styf langs hom op die kronkel en soms dwarsduin paaie van die lewe gereis het. Hartsverlange maak plek vir dankbaarheidswoorde en steeds stroom dit sonder ophou uit sy hart. Albert sit nog steeds so staan-staan doodstil en ek besef dat hy weer terugloop op sy eie onsigbare spore langs vergange se paaie. Lankal terug se paaie waar hom se spore saam met die wielestoel s’n lê. Paaie waar die dankbaarheid om daar te kon loop groter is as die onthou.

Ons tydjie saam op die koöperasie se winkelstoep staan einde se kant toe want van die werksmense kom sit ook nou op die stoep. ‘n Kosbare tydjie vol hartsverlange en ‘n diepe dankbaarheid. Daar is ‘n blink nattigheid in onse oë toe hy groet met: “Dankie dat ek kon dankie sê”. Ek draai om en begin huiswaarts oor die oop stuk grond loop terwyl Albert hom kop omhoog die koöperasie instoot.

Met my kop onderstebo loop ek weer saam met hulle terug op my eie vergange paadjie. Ek beleef weer sy vorige dankbare vertelling van hulle laaste geleentheid om saam hemelbrood en hemeldrank in die rustigheid van die plaasopstal te kon nuttig. Ek sien hulle weer sit soos verliefde skoolkinders met vingers ineengestrengel terwyl die glasie met die rooi goed in sy sonverskroeide regterhand wegraak. Ek kyk hoopvol terug om vir oulaas te wuif maar die koöperasiestoep is verlate en leeg. Dan dreun die rustige diep gefluister van die oom se opregte gebed vol dankbaarheid in my se ore. Opnuut besef ek weer die waarde van ‘n opregte dankbare lewenspad en wonder oor my eie dankbaarheid en dié s’n waarvoor ek lief is.

Geloofsgenoot onthou tog dat dankbaarheid teenoor Vader se Kêrelkind tesame met ‘n rede om ander se lewensloop makliker te maak met ‘n egte en opregte dankiewoord vanuit die bêreplek van jou se binnekantskatte, jou se eie kronkel en dwarsduinpad reguit en gelyk sal help maak.

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot 'n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ...................

Be BLESSED by the BEST and stay within the confinements of LOVE

HJ & Dalene
DIVINE LIFE.
(Landlyn 054-551 1000)

DIE LEWENDE BYBEL

2009-10-29T07:00:00.000+02:00

Hierdie per e-pos van Christa Els ontvang en voel ek wil dit met julle deel

Sy naam is Billy. Hy het woeste hare, dra 'n T-hemp met gate in, jeans en geen skoene. Dit was letterlik sy hele klerekas vir die hele vier jaar op kollege. Hy is briljant en baie slim. Hy het 'n gelowige geword terwyl hy op kollege was.
Oorkant die straat van die kollege kampus was 'n baie netjiese en baie konserwatiewe kerk. Hulle wil 'n bediening begin vir die kollege studente maar weet nie regtig hoe om dit te begin en deur te voer nie.

Een dag besluit Billy om die diens in die kerk by te woon. Hy stap kaalvoet in die kerk met sy gewone T-hemp, jeans en Wilde hare.
Die diens het reeds begin en Billy het in die paadjie afgestap opsoek na sitplek in die kerk. Die kerk was vol gepak en daar was nie 'n enkele sitplek beskikbaar nie. Van die gemeentelede lyk al redelik ongemaklik oor die student maar niemand sê 'n woord nie.
Billy kom al nader en nader en nader aan die preekstoel en toe hy besef dat daar geen sitplek beskikbaar is nie maak hy homself tuis op die mat voor die preekstoel. Teen die tyd is die gemeentelede alreeds baie opgetrek oor die situasie en die atmosfeer is al so dik jy kan dit amper met 'n mes sny.
Op die stadium besef die prediker dat een van die ouderlinge ,van heel agter in die kerk, op pad is na Billy. Die ouderling is reeds in sy tagtigs, het silwer-grys hare en 'n drie stuk pak aan. 'n Godvresende man, baie elegant, statig en hoflik. Hy stap met 'n kierie en terwyl hy sy weg baan na die jongman sê elkeen vir hulself dat hulle nie die ouderling kan kwalik neem vir dit wat hy van plan is om te doen nie.
Hoe kan jy verwag van 'n man van sy jare en agtergrond om 'n jong student wat op die mat sit te verstaan? Dit neem die ouderling 'n lang ruk om uiteindelik die jongman te bereik.
Die kerk is doodstil behalwe die geklik van die ouderling se kierie op die vloer.. Alle oë is vasgenael op hom en die gemeentelede haal skaars asem. Die prediker kan nie eens aangaan met die preek totdat die ouderling gedoen het wat hy moes doen nie.
Toe die ouderling by die jongman kom laat Val hy sy kierie op die mat langs die jongman. Met groot moeite sak hy af en gaan sit langs Billy om te aanbid sodat die jongman nie alleen sal wees nie. Die hele gemeente voel hoe die emosies in hul opwel. Toe die prediker uiteindelik beheer oor sy eie emosies het, sê hy:

"Wat ek vandag gaan preek, sal julle nooit onthou nie. Wat julle so pas gesien het, sal julle nooit vergeet nie."

"Wees versigtig hoe jy leef. Jy mag dalk die enigste Bybel wees wat sommige mense ooit sal lees."

GETUIENIS

2009-10-26T12:37:00.001+02:00

Iemand het gesê ons moenie getuig omdat ons moet nie, maar omdat ons iets het om oor te getuig. Die Here moes vir jou iets nuuts gedoen het waaroor jy kan getuig om so jou medemens mee te bemoedig. Dit is belangrik dat ons vertel van die goedheid van die Here, sodat ons eie geloof en die van andere versterk kan word.
Ongelukkig is dit dan ook so dat daar baie kinders van die Here is wat dit bitter moeilik vind om te getuig. Miskien om dat hulle nie voor mense kan praat nie, maar ook omdat hulle na andere se getuienisse luister en dan voel hulle dat dit wat die Here vir hulle gedoen het is so nietig en klein dat hulle maar liewers stilbly in die teenwoordigheid van mense wat sulke wonderlikke getuienisse kan gee. Dan is daar natuurlik ook diegene wat nie kan getuig nie omdat hulle baie emosioneel raak en begin snik en huil wanneer hulle oor die grootheid en goedheid van die Here moet vertel. Hulle bly dan liewers stil omdat hulle ongemaklik voel wanneer hulle emosioneel raak.
As jy voel, dat dit wat jy wil vertel wat die Here vir jou gedoen het is nietig in vergelyking met wat die volgende person vertel, moenie terughou nie, want daar is dalk iemand anders wat net soos jy voel, wat na jou luister en dan versterk jy sy geloof. Die Here doen groot en klein dingetjies in mense se lewens en op die ou einde moet Hy al die eer daarvoor kry. Wat in jou oe dalk ‘n groot ding is, is weer in iemand anders se oe ‘n klein dingetjie en wat in jou oe dalk na ‘n klein dingetjie lyk is weer in iemand anders se oe ‘n groot ding.
As ons wil getuig is dit nie nodig om ellelange gedeeltes uit die Woord aan te haal nie, al wat dit vra is om in eenvoudige taal net te vertel wat Die Here vir jou gedoen het en hoe jy daaroor voel.
Om te getuig versterk jou geloof en ook die geloof van diegene wat na jou luister. Getuienis begin van die oomblik af dat die Here jou siel uit genade red tot die dag dat jy jou kop neerle. Dit is ons plig om te vertel van die goedheid van die Here en ons moet aan Hom al die eer gee vir wat Hy elke dag vir ons doen. As ons elke dag ons lewens in oenskou neem dan sal ons ‘n legio dinge sien waaroor ons kan getuig en die Here die eer voor gee.
Ons moet net nie ophou of daarvan wegskram om te getuig nie. Ons mag nie stilbly nie, want die Woord se die klippe sal uitroep. Luk 19:40 En Hy antwoord en sê vir hulle: Ek sê vir julle, as hulle swyg, sal die klippe uitroep. Ons moet ons eie en andere se geloof bou deur te vertel van die goedheid van ons Vader. Joh 4:39 En baie van die Samaritane uit daardie stad het in Hom geglo oor die woord van die vrou wat getuig het: Hy het my alles vertel wat ek gedoen het.

Gebed.
Here help my asb dat ek elke geleentheid wat ek kry, van u goedheid sal getuig en sodoende my eie geloof te verstewig. Andere wat luister kan dalk hulle lewens vir u gee omdat hulle gehoor het van die goedheid van God. Amen

VERTROU OP DIE HERE

2009-10-22T07:00:00.002+02:00

Ons sit gereeld met handevol moeilikheid, of dit nou deur ons eie toedoen is of deur onvoorsiene omstandighede, dit tref ons almal maar so sporadies.
As dit gebeur, wat doen ons dan?
Ons is bang...!
Ons weet nie wat gaan gebeur nie en ons weet in die meeste gevalle ook nie wat om te doen nie.Ons sit die situasie maar net en aankyk. Ons gedagtes werk oortyd. Ons beplan dat dit bars, maar niks wil uitwerk sodat ons uit die moeilikheid kan kom nie.

Matt14:24 En die skuit was al in die middel van die see, geteister deur die golwe; want die wind was teen hulle.

Onthou, dat Jesus die dissipels eintlik gedwing het om in die skuit te klim en na die oorkant te vaar nadat Hy die ongeveer 20,000 mense kos gegee het.
Nou dobber hulle daar op die see rond, hulle roei dat dit bars maar hulle maak geen vordering nie. Dit is pikdonker en hulle kan nie 'n tree voor hulle sien nie. Hulle is al moeg gestoei met die roeispane en die nag vorder met rasse skrede. Dit is al in die vierde nagwaak, dan is dit op die donkerste tyd van die nag. Skielik sien hulle 'n "spook" en hulle het geskreeu van die vrees.
Al die tyd was dit nie 'n spook nie, maar Jesus wat op die water na hulle toe aangestap kom. Dit was die allerlaaste plek waar hulle vir Jesus verwag het, geen wonder hulle het ontsteld en bang geraak nie.Toe Jesus met hulle praat en vir hulle sê om nie bang te wees nie, het die arme Petrus soos gewoonlik weer sy voet daarin gesit. Matt14:28 ...Here as dit U is, beveel my om op die water na U te kom.

Petrus wou nie glo dat Jesus tot hulle redding gekom het nie. Net so wil ons ook nie glo dat Jesus tot ons redding kan kom as ons moeilikheid het nie. Nee ons wil alles self doen, ons sal self hieruit kom, ons is gewoond daaraan om maar te spook en te spartel, teen die wind in te roei en die golwe te trotseer. Ons vra nie die Here se hulp nie. Hoekom nie..? Omdat ons Hom nie regtig vertrou nie...! Die meeste van die tyd is die Here al besig om die probleem op te los, dan wil ons dit nie erken nie, soos Petrus wil ons dan bewyse hê dat dit wel die Here is wat tot ons redding kom.

Gewoonlik wanneer die nag op sy donkerste is kom daar 'n ligstraaltjie. Daardie lig is die Here. Kom ons glo hom wanneer Hy Homself aankondig, want as Hy in ons bootjie klim verander die omstandighede totaal. Matt14:32 Daarop klim hulle(Jesus en Petrus)in die skuit en die wind het gaan lê.

DIE ONSE VADER

2009-10-19T07:00:00.001+02:00

Ek kan nie praat van:
Onse .................................as ek net vir myself lewe nie.
Vader ................................as ek nie Sy kind geword het nie.

Ek kan nie bid:
wat in die hemel is ..................as ek aardsgebonde is nie.
laat U naam geheilig word.......as ek Sy naam ydelik gebruik nie.
laat U koninkryk kom ..............as ek nie by sending betrokke is nie
laat U wil geskied ...................as ek altyd my eie sin soek nie.
vir my daaglikse brood ............as ek wat ek het, verkwis nie.
vergewe ons ons skulde ............as ek nie berou het nie.

Ek kan nie onderneem:
soos ons, ons skuldenaars vergewe .....as ek met 'n wrok rondloop nie
lei ons nie in die versoeking nie ........as ek met sonde speel nie.

Ek kan nie praat van:
aan U behoort die koninkryk ...........as ek Jesus nie dien nie.

Ek kan nie byvoeg:
en die krag ...........................as daar vrees in my hart is nie.
en die heerlikheid ....................as ek my eie lewe regeer nie.
tot in ewigheid .......................as ek nie Sy koms verwag nie.

Ek kan nie eindig:
amen ..................................as ek nie kinderlik glo nie

Deurgegee deur Danie Jacobs

RYKHALSENDE VERLANGE

2009-10-12T07:00:00.000+02:00

Jesus was besig om 'n groot skare mense te bedien. Hy het hulle siekes gesondgemaak omdat hy hulle innig jammer gekry het. Sy dissipels het hom deurentyd vergesel en van Hom geleer. Jesus het hulle onder Sy vlerk geneem om hulle te leer om met die mense te deel. Toe dit al aand geword het, het Sy dissipels na Hom gekom en gevra dat hy die skare moet laat gaan omdat hulle honger was. Jesus wou nie en het die skare van ongeveer twintig duisend mense gevoed uit die vyf brode en die twee visse wat die dissipels by hulle gehad het. Almall het geëet daarvan en daar het nog twaalf mandjies vol brokstukke oorgebly.
In Matt.14:22 dwing Jesus sy dissipels om dadelik in die skuit te klim en vooruit te vaar na die oorkant, terwyl Hy die skare wegstuur. Nadat Jesus die skare weggestuur het het Hy op die berg geklim om in die eensaamheid te gaan bid.

Hier stel Jesus aan ons 'n voorbeeld om te midde van 'n baie druk program jou van almal af te sonder en in eensaamheid te gaan bid. In vers 23 En toe dit aand geword het,was Hy daar alleen.Tydens so 'n afsondering sessie, kon Jesus met Sy Hemelse Vader kontak maak en met Hom gesels en hoor wat die Vader wil hê dat Hy moet doen. Dit is ook ons plig om Jesus se voorbeeld te volg..! Hoe anders sal ons met ons Hemelse Vader kontak maak en by Hom hoor wat Hy wil hê ons moet doen? Tye van stilte waarin ons werklik tot stilstand kom is so nodig. As ons,ons nie daadwerklik losmaak van die daaglikse bedrywighede en vir 'n tydlank wegbreek nie sal ons nooit op daardie punt kom wanneer ons die Vader se stem duidelik kan hoor nie.

Hoe lyk jou stiltetyd...?
Is dit miskien net een of twee versies in die Bybel lees, 'n half minuut se gebedjie en dan voel jy getroos dat jy stil geword het voor die Here. Of is stiltetyd iets wat net so af en toe gebeur of dalk gladnie. Ken jy die Here persoonlik en intiem..? of weet jy maar net van Hom en het hom nog nooit persoonlik ontmoed nie.
As jy nie voor die lewende God buig en Jesus aanneem as jou persoonlikke Verlosser en Saligmaker nie, sal jy nie nou of in die toekoms kan sê dat jy Hom ken nie. Ja jy weet dalk net van Hom, van Hom gehoor jare gelede in die Sondagskool of by jou moeder of tydens katkisasie. Jy is dalk in die kerk getroud omdat dit tradisie is, kinders gedoop, beloftes afgelê. Elke keer wat jy in die kerk gekom het, het jy van hom gehoor! Lidmaat van 'n kerk geword! Kerklidmaatskap is geen vrypas na die hemel nie. Al die mense wat so gereeld op 'n Sondag kerktoe gaan is nie noodwendig kinders van God nie. As jy nie daardie intieme ontmoeting met die Here gehad het nie en as jou gees nie gewederbaar is nie is jy nie 'n kind van God nie.

Ek wil jou tog vra. Soek die Here met jou hele hart, bely en laat staan jou sondes. Die laat staan gedeelte is belangrik.
Jy kan tog nie aangaan met 'n sonde doen as jy bely het en die Here jou vergewe het nie!

Weet jy, die Woord sê, selfs die natuur sien met rykhalsende verlange daarna uit dat dit geopenbaar sal word wie die kinders van God is....!

Gaan jy in die groep wees as dit openbaar gemaak gaan word...?

Nog net een keer

2009-10-08T07:00:00.000+02:00

Dit was ‘n koue, laat wintersmiddag toe die Genadewa sy staan loop kry het langs hul huisie wat so neffens die bokant van die lang, wit sandduin staan. ‘n Huis wat oor die jare heen bewyse en merke van hierdie wêreld se soms genadelose winde, skurende sandstorms, yskoue wintersnagte en bakkende somersonstrale dra. Genadelose seermaaktekens voorwaar.

Almal om en in die huisie is besig, selfs die oorstaanmense ook, want vandag is slagdag en dit is inderdaad ‘n feesdag. Dit giggel, koggel, lag en skerts want vandag is daar drie skape geslag en een daarvan is hulle s’n. Ek en die Mooiste Mooi wil ook help maar is net in die pad. Nou staan ons maar en kyk hoe die vetderm behendig omgedop word terwyl ander die kop en pootjies spierwit skoon skraap. Almal help en hulle weet dat vanaand die aand is waar die vleisigheid soet en sag gaan wees en dan wag die lekkerte van ‘n Kalahari skaapafval vir môre.

Kort neffens skemerte daal rustigheid soos ‘n genademantel om die huisie neer. Die kombuisstoele word met ‘n klam lappie afgestof en rondom die klein vuurtjie gerangskik. Die groter kinders gaan soek klippe om op te sit terwyl die kleintjies hulself styf teen die vuurtjie op die grond inwurm. Dan raak dit stil, baie stil.

“Ma sê sy gaan nie meer kerk loop nie. Sy sê sy is klaar met God en sy gebod,” kook dit uit die jong vrou se binneste-binne en dan vertel sy vinnig verder. “Nee wat, onse hoofkerkloper vertel dan vir haar sy’s ‘n skelm en ‘n skollie en hy het mos ’n vasstaan woord. So loop sy se woord mos nou die hele Kalahari-vlak vol.”

Plotseling verander die hele atmosfeer en so al asof hy vir hierdie genadelose woorde gewag het, sny die suidelike windjie op sy skerp kant om die hoek en diep in ons in. ‘n Ysige stilte daal om die vuurtjie neer en vir ‘n oomblik voel dit asof die wintersaandwindjie sy oeroue stryd teen die hitte gaan wen.

Skielik knetter die vuurtjie en daarna kraak hy asof hy iets wil sê en skiet klein vonkies skouerhoogte die donker koue in. Tien paar oë draai in my se rigting en kyk soos dorstige skape my aan terwyl haar se oë grond toe kyk. Die genadelose seermaaktekens van ‘n binnekant vol pynspore getrap en ‘n geskeurde binnevoering lê vlak in haar pynoë en woordeloos wil sy haar hart vir die laaste keer sluit. Bewoë sit ek en staar na die geelrooi vuurtjie met sy helder kooltjies en uit die kant van my se traanoë sien ek hoe my Mooiste Mooi ook die nat van haar binnevensters versigtig afvee.

“Wees versigtig soos slange en so opreg soos duiwe” het ek juis daardie oggend gelees en ek oordink hierdie woorde baie versigtig. Stilte is wysheid op sy se manier en hierdie wysheid is nou so nodig soos ‘n sagte lentereën na ‘n winterdroogte. “Voor jy hom glo, vat eers weer Vader se woorde van Bo,” hoor ek myself lateraan sê toe die Mooiste Mooi opstaan om haar ‘n drukkie te gaan gee.

‘n Ruk later en hemelstraat se silwer sterre en ‘n halwe volmaan verlig die Kalahari-vlak toe ons hulle groet daar by die huisie met sy seermaak tekens. Haar seer lê nog bitter baie vlak in onse binneste-binne toe die halsstarrige plaashek ons huiswaarts onderbreek. ‘n Moedbreek plaashek met eie unieke seermaaktekens waarmee my Mooiste Mooi so mee sukkel.

Ek klim ook uit en stap saggies nader en sy skrik effens toe ek my arms onverwags styf om haar vou. Sy leun met haar kop teen my bors en so staan ons in stilte daar terwyl die dreuning van die Genadewa gerusstellend sag in ons ore weerklink.

Dan weet ek dat voor jy praat … … … luister weer,
voor jy kritiseer … … … wag weer,
voor jy skryf … … ... dink weer, en
voor jy finaal opgee … ... ... probeer nog net een keer.

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot 'n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ...................

Be BLESSED by the BEST and stay within the confinements of LOVE

HJ & Dalene
DIVINE LIFE BEDIENING.
(Landlyn 054-551 1000)

DIE VERDROOGDE VYEBOOM

2009-10-05T07:00:00.001+02:00

Markus 11:13 en toe Hy op 'n afstand 'n vyeboom met blare sien, het Hy daarheen gegaan in die hoop om iets daaraan te vind; en toe Hy daarby kom, vind Hy niks as blare nie, want dit was nie die tyd van vye nie.

Ons as Christene lewe almal 'n goeie lewe. Ons versuim nie die onderlinge byeenkomste nie, ons maak ons bydraes waar nodig, ons sponsor so nou en dan 'n kind in die gemeente met een of ander aktiwiteit, as ons moet koek bak, dan doen ons dit en so kan hierdie lys langer en langer gemaak word.

AS Jesus op 'n afstand na ons lewens kyk, dan sien Hy die pragtige groen blare net soos by die vyeboom, en Sy verwagting wanneer Hy nader stap en tussen die takke inkyk, is om vrugte daar te sien hang. Sal Hy daardie vrugte sien in my en jou lewe? As daar nie vrugte is nie, sou ons kan skuil daaragter dat dit nie tyd vir vrugte dra is nie, soos in die geval van die vyeboom?

Jesus was honger toe Hy die vyeboom dig in die blare sien staan het. Jesus moes ook geweet het dat dit nie op daardie stadium tyd vir die vyeboom was om vrugte te dra nie, maar tog het Hy nader gestap, met die verwagting dat daar vrugte sou wees. Toe Jesus geen vrugte daar kry nie het Hy die boom vervloek; (vers 14)En Jesus spreek en sê vir hom: Laat niemand ooit in der ewigheid van jou 'n vrug eet nie!

Wat sal met ons gebeur die dag as Jesus agterkom dat ons nie vrug dra nie? Hy het die vyeboom nie gespaar nie, alhoewel Hy geweet het dat dit nie vyetyd was nie.(vers20) En toe hulle vroeg in die more verbygaan, sien hulle die vyeboom verdroog van sy wortels af.

Kind van God, ons moet die vrugte dra wat by ons bekering pas! Ons kan nie bekostig om maar net met ons ou lewe aan te gaan nie. Ons moet ophou om te dink dat ons met die een voet in die wêreld kan bly staan.Die tyd word kort! Die tyd kom vinnig nader dat Jesus elkeen van ons gaan beoordeel om te kyk of ons die vrug dra.
Ons kan nooit sê dat dit nie ons tyd is om vrugte te dra nie.
Dit is ons verantwoordelikheid om vrug te dra. God verwag dit van ons. Hy het nie verniet Sy Seun opgeoffer nie

AAN WATTER STAL BEHOORT JY?

2009-10-01T07:00:00.000+02:00

In Joh. 10:16 sê Jesus: Ek het nog ander skape wat nie aan hierdie stal behoort nie. Ek moet hulle ook lei, en hulle sal na my stem luister, en dit sal wees een kudde, een herder.

Sommige mense dink as hulle in die Bybel lees en die verhale daarin, dat dit slegs van toepassing is op die Jode, omdat alles in Israel afspeel. Daarom dink hulle ook dat Jesus se geboorte, lewe, kruisdood en opstanding slegs van toepassing is op die Jodedom en dat ons wat nie-Jode is, geen deel daaraan het of kan hê nie. Dan voel hulle dat Jesus vir die Jode se sondes gesterf het en nie vir ons nie, en daarom kan 'n nie-Jood, nie sondevergifnis kry nie.

Hoe tragies is dit egter dat, die Jode glo nie dat Jesus alreeds in die vlees gekom het nie, hulle koester nog die verwagting dat Hy sal kom. Hulle probeer nog al die wette onderhou en vertrou dat dit hulle sal regverdig. Hulle het nognie die heerlike genade van God verstaan en ondervind nie. Hulle besef nie dat wette en werke nie aan hulle saligheid sal gee nie. Daar is net een weg na die ewige lewe in Christus en dit is die weg deur Christus Jesus. Joh.10:(7) Jesus het toe weer vir hulle gesê: Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, Ek is die deur van die skape. (9) Ek is die deur; as iemand deur My ingaan, sal hy gered word, en hy sal ingaan en uitgaan en weiding vind.

Jesus het na die aarde toe gekom vir alle mense. Jou nasionaliteit, jou taal, jou land van herkoms, jou agtergrond, jou finansiële status en vermoëns, die werk wat jy doen, of jy in die tronk is of was, of jy 'n man of 'n vrou is, of jy op 'n hoë berg is of onder in 'n vallei, niks kan jou skei van die liefde van God nie. Niks kan jou daarvan weerhou om Jesus as jou Verlosser en Saligmaker aan te neem nie. Joh.10:16 waarmee ek hierdie inskrywing begin het is baie duidelik "Ek het nog ander skape (volke) wat nie aan hierdie stal (Jode) behoort nie. Ek moet hulle ook lei, en hulle sal na my stem luister, en dit sal wees een kudde,(Jode en ander volke) een herder."

My vriend/vriendin, al wat jy moet doen is net die eerste tree gee om die heerlikheid van God se verlossingsplan te ondervind. Die keuse is in jou hande en niemand anders kan daardie keuse vir jou maak nie. NET JY!!

DIE OORGAWE-TRAPPIE......

2009-09-28T07:00:00.000+02:00

As God met jou praat en aan jou openbaar wat Hy gaan doen, is daardie openbaring jou uitnodiging om jou lewe aan hom oor te gee. As jy eers jou lewe by Hom, Sy planne en Sy metodes aangepas het, is jy in 'n posisie om gehoorsaam te wees. Oorgawe, berei jou voor op gehoorsaamheid. Jy kan nie maar soos tevore aangaan met jou lewe of bly waar jy was en terselfdertyd saam met God gaan nie. Dit is 'n feit wat ons dwarsdeur die hele Skrif aantref:

* Abraham kon nie in Ur of Haran bly en die vader van 'n volk in Kanaan word nie (Gen.12:1-8)
* Dawid moes sy skape los om koning te word (1Sam.16:1-13)
* Jona moes sy huis verlaat en sy vooroordele te bowe kom om in Ninevé te gaan preek (Jona 1:1-2,3:1-2,4:1-11)
* Matteus moes sy tolhuis verlaat om Jesus te volg(Mat.9:9)
*Paulus moes in sy lewe heeltemal van nrigting verander voordat God hom kon gebruik om die evangelie aan die heidene te gaan verkondig(Han. 9:1-9)

Veranderings moes defenetief gemaak word. Party het families, ander het lewensdrome en ideale prysgegee. Alles moes aan God oorgegee en hulle lewe by Hom aangepas word. En die oomblik toe die nodige aanpassings gemaak is, het God begin om Sy planne deur hierdie mense uit te voer.

Elkeen het geleer dat om jou lewe by God aan te pas, oor en oor die moeite werd was.

Hoeveel moet jy nog aanpas en oorgee aan God?

Met dank aan: Danie Jacobs

BESITTINGS TEENOOR RYKDOM

2009-09-24T07:00:00.000+02:00

'n Belastinginspekreur kom eendag by 'n arm Christen aan om vas te stel hoeveel belasting hy moet betaal. "Watter besittings het jy?" vra die gaarder. "Ek is regtig baie ryk", antwoord die Christen. "Gee my 'n lys van jou besittings asseblief", sê die agent toe.

Die Christen antwoord:
1. Ek het die ewige lewe, Joh3:16
2. Ek het 'n huis in die hemel Joh14:2
3. Ek het vrede wat alle verstand te bowe gaan Fil4:7
4. Ek het onuitspreeklike vreugde 1Pet1:8
5. Ek het liefde wat nie nie vergaan nie 1Kor13:8
6. Ek het 'n getroue vlytige vrou Spr31:10
7. Ek het Ek het gesonde gehoorsame kinders Ex20:12
8. Ek het goeie betroubare vriende Spr18:24
9. Ek het liedere in die nag Ps42:9
10. Ek het die kroon van die lewe Jak1:12

Die agent maak sy boek toe en sê: "Meneer, jy is waarlik skatryk, maar jou rykdom is nie belasbaar nie."

God wil vir my en jou seën, ons soek die fisiese tasbare dinge, terwyl God die ewigdurende in gedagte het. Dit kan ons ook alreeds hier begin ervaar, veral as ons na die lysie hierbo kyk. Wat is die skatte wat jy in jou lewe het, maar nie erken nie? Wanneeer laas het jy 'n inventaris van jou skatte gemaak?

Mag jy ook op hierdie manier skatryk wees!

Met dank aan: Manie Delport

KOUE BEKEERORE

2009-09-21T07:00:00.001+02:00

Groete en Vrede

Die sit in hulle huisie was maar so in die skemerte gewees want die wintersonnetjie het vroeg-vroeg loop aanstaltes maak om te wyk voor die murgsuig windjie en naderkomende donkernag koue. Vandag se kuier is die tweede keer dat ons hier kom oorstaan en ek onthou nog die gekerm en gekla oor die genadelose kerk en sy se mense tydens ons vorige besoek. Meedoënloos vervelig laat die ysige windjie se waai die vaalkleurige kantgordyne geruisloos heen-en-weer voor die vaal, vuil vensters verby beweeg. My se hande vryf heen-en-weer oor mekaar om die diep byt van die koue teen te werk terwyl ek woordloos wonder wat hierdie besoek gaan inhou.

Saggies klop iemand aan die deur en die gesprek steek skielik vas soos ‘n rooijakkals wat ‘n jaghond ruik. Versigtig word die houtdeur eers op ‘n skrefie oopgemaak. Daarna word die deur vinnig al groter en groter oopgeskuif sodat die ongenooide oorstaner kan inkom. Karools is sy naam en hy het maar kort voor laaste week hier ingewaai. Sy handdruk is ferm en vertel sy lewensverhaal vol kennis en ervaring. Ons praat is los en vas en handel oor skape, slange en laaste somer se lekker reën. Dan verander sy swartbruin oë blitsig in klip toe ek die gesprek in die rigting van gelowiges en kerklopers as Sy verteenwoordigers hier op stofaarde draai.

Ek kyk hom vol in die oog en besef dadelik dat sy hart vol littekens en ‘n geelrooi oorryp sweersel is, diep uitgekerf en veroorsaak deur genadelose gelowiges en liefdelose kerklopers. Met sy skouerknoppe effens agteroor getrek, sy kop omhoog soos ’n regopstaan geelslang, sit hy trots en kyk my aanvallend en uitdagend aan. Duidelik lees ek in die vensters van sy klipkoue hart die opskrif van sy binnekantstorie en ek besef dat Karools geensins ‘n binnenste-binne warmte vol liefde en genade ken nie.

“Vandag is die dag wat jy gaan leer om met jou se koue bekeerore na ander se seer te luister,” fluister Hy in my se gemoed. “Vandag is die dag wat die sandstorm van ‘n littekenhart na buite gaan waai sodat jy met bekeerore My liefde daarin kan saai.”

Skaars het Sy woorde my se hart bereik toe woede en frustrasie deurtrek met teleurstelling, haat en verwyt vanuit Karools se binneste-binne onverpoosd begin te woed. Hierdie uitbarsting en tirade het die huismense soos ‘n uitbundige uitbreekskaap heel onkant gevang. Verdwaas en verbaas sit hul daar terwyl ysige hartswoorde hard in my se ore basuin. Kort neffens die eerste salvo’s gevuur is, begin hulle ook stadig maar seker vertel van dit wat kerkloop so moeilik maak. So word vertel van lang jare se gelieg en bedrieg en hoe kerklopers en gelowiges met ‘n vlymskerptong mos jou se toekoms en selfs saligheid bepaal.

Heelwat later en Karools se litteken en geelrooi sweersel hart is leeg gepraat en hy sak moeg in die rusbank terug. ‘n Klompie minute gaan verby terwyl ‘n amperse goddelike stilte oor ons hang. Selfs die murgsuig windjie het sy asem opgehou. “Dankie, pastoorgoed, dat jy met oop ore geluister het,” het hy lateraan gegroet toe hy my se hand saggies druk.

Stadig, met onse vingers inmekaar gevleg en diep in my se baadjiesak gesteek, stap ek en die Mooiste Mooi daardie donkernag na onse woonhuis toe. Karools se groetwoorde maal deur my kop en ek onthou weer Vader se sagte opdrag gefluister. Dan besef ek om met bekeerore te luister is dieselfde as om Sy woorde “Jy’s ‘n uitgesoekte en uiters kosbare mens,” saggies in ‘n ander se hart te fluister.

Mag jy van vandag af aan met jou se bekeerore na ‘n ander luister want jy is ‘n Jesuslig in sy se duister.

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot 'n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ...................

Be BLESSED by the BEST and stay within the confinements of LOVE

HJ & Dalene
DIVINE LIFE BEDIENING.
(Landlyn 054-551 1000)

WIE GAAN DIE WAARHEID VIR HULLE VERTEL

2009-09-17T07:00:00.002+02:00

Ef 6:14 "Staan dan vas, julle lendene met die waarheid omgord, met die borswapen van die geregtigheid aan...."

Ek en jy het die voorreg om van die waarheid te leer en ook die waarheid te ken. Wanneer ons bv. na 'n Cinema gaan om 'n fliek te kyk en jy sien al die mense, dan wonder jy of hulle die waarheid ken? By 'n vol rugby stadion sien jy al die mense en weer kom die vraag: "Wie gaan hulle vertel?" Stap in die Mall en jy sien die geskarrel van mense en weereens kom die vraag dan ook of hulle die waarheid ken? Ons is almal besig om oral te beweeg en baie keer besef ons nie die enorme taak wat ons het om hulle te vertel nie. Ons kry wel 'n angsgevoel wanneer ons besef dat ons eintlik deel daaraan het hoekom die Groot Opdrag nie uitgevoer word nie, want ons dink mos soms dat die opdrag net vir 'n paar gekose mense is. Luister wat sê die Woord van God oor die opdrag:

Matt 28:19 "Gaan dan heen, maak dissipels van al die nasies en doop hulle in die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees; en leer hulle om alles te onderhou wat Ek julle beveel het."

Hier was Jesus besig om met die skare te praat en nie met die uitgesoekte paar nie. Toe die skare Hom gesien het, het hull Hom aanbid en daar was ook die wat getwyfel het. Dus moet ek en jy eintlik net vir onsself die saak uitmaak of ons deel van skare is wat die opdrag hoor en gaan doen en of ons deel is van die skare wat twyfel in die krag en werking van die Here. Dit is HY wat ons die vermoë gee deur die Heilige Gees om te doen ver bo wat Jesus gedoen het - dit is ook 'n belofte van die Woord.

Joh 14:12 Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, wie in MY glo - die werke wat Ek doen, sal hy ook doen; en hy sal groter werke doen as dit, omdat Ek na My Vader gaan.

Glo ons dit, of twyfel ons? Ek en jy ken die Waarheid, (Jesus is die Weg, die Waarheid en die Lewe) en daarom moet ons ander vertel van die Waarheid. Dit is ons gegewe opdrag, 'n inklusiewe en nie 'n eksklusiewe opdrag nie, van God en dit sluit elke gelowige Kind van God in.

Die vraag bly egter - "WIE GAAN DIE WAARHEID AAN HULLE VERTEL?"

Met dank aan: Manie Delport

ADAM & EVA

2009-09-14T07:00:00.001+02:00

Dink net daaraan hoe lekker kon Adam en Eva in die tuin van Eden gebly het. Hulle kon laat slaap in die oggend, sonder dat ‘n wekker hulle wakkermaak. Daar was geen telefone of selfone wat hulle heeldag gepla het nie. Hulle kon rustg wees en kwaliteit tyd met mekaar deurbring. So ‘n lekker laat ontbyt van vrugte en watter ander kosse hulle ookal geeët het net om die dag reg te begin. Eva het nie nodig gehad om vuur te maak en pap te kook nie, hulle het net tussen die pragtige boorde ingeloop en gepluk waarvoor hulle lus gehad het.Hulle het geen klere gedra nie, so Eva het ook nie nodig gehad om knope aan te werk en nate in te sit of klere te maak nie. Adam het nie ‘n werk gehad waarheen hy elke dag moes gaan nie, hy het nie nodig gehad om tweemaal op ‘n dag die verkeer te trotseer nie.
Hulle was darem nie heeltemal ledig nie, nee hulle het ‘n baie groot opdrag gehad om uit te voer. Hulle moes al die diere van die aarde name gegee het

Dink net aan die ander wonderlike voorreg wat hulle gehad het. Saans het God op die aandwindjie gekom en saam met hulle deur die tuin gewandel. Dink net hoe lekker dit moes wees om met die lewend God te gesels en aan Hom al die vrae te vra wat hulle gehad het. Dalk het hulle geen vrae gehad nie omdat hulle baie gelukkig moes gewees het om in die wonderlike plek te woon.
Sekerlik het God hulle onderrig terwyl hulle so deur die tuin gewandel het. Van al die bome in die tuin mag julle eet, maar van die boom wat in die middle van die tuin staan daarvan mag julle nie eet nie. Dit is die boom van goed en kwaad van hom mag julle nie eet nie, want as julle dit doen sal julle sekerlik sterwe.

Elke dag as Adam en Eva so deur die tuin wandel om kos in te samel, het hulle seker maar onwillekeurig so deur die middel van die tuin gestap en die pragtige verbode vrugte bewonder. Seker ook maar baie gewonder hoekom God nie wou hê dat hulle van die vrugte mag eet nie, want hulle is darem so mooi.

Heerlik het Adam en Eva in die tuin gebly, tot op daardie dag..........!

Toe hulle vroeg die oggend wakker word, het hulle nie geweet wat daardie dag met hulle sou gebeur nie en hulle het ook nie die vêrrykende gevolge wat daardie dag op die ganse mensdom sou hê, besef nie...!

Hoeveel oggende word ons wakker en ons besef nie wat daardie dag vir ons inhou nie. Dit is ‘n dag soos elke ander dag, maar ons weet nie dat dit die dag is wat die slang uitgekies het om ons te besoek en vir ons daardie geestelik slaggat te stel nie.
Ons staan lekker op, stort en doen. ‘n Rukkie later begin ons normale roetines. Ons ry werk toe waar ons daaglikse dagtaak vir ons wag. Dit is vergaderings, beplannings, afsprake,papierwerk, briewe en e-pos lees en antwoord. Ons dagtaak slurp ons gedagtes so op dat ons aan niks anders dink as die voor die handliggende take nie. Miskien kry ons deur die dag kans om vir Liefie te skakel en net vir hom/haar te vra hoe dit gaan, of net ‘n sosiale afspraak te bevestig, verder is ons so besig met ons eie dinge dat daar nie tyd is vir ander dinge of gedagtes nie.

Dan net so voor huistoe gaan tyd, wanneer die ergste druk van die dag af is en die spanning so bietjie begin lig, dan kom staan daardie slaggat voor ons reg in die pad wat ons moet loop. Hierdie slaggat kan verskillende vorms aanneem, en kan jou op verskillend maniere pooitjie; Met humeur, met taalgebruik, met begeerte, met jaloesie, met vergrype, met versoeking, met twyfel, met oneerlikheid, met ongehoorsaamheid, met bakleiery en ‘n legio ander dinge.

Kyk laat ons maar eerlik wees, Eva en ook Adam, het daardie slaggat wat die slang vir hulle gestel het nie sien kom nie. Hulle het pens en pooitjies daarin beland en moes die gevolge daarvan dra. Die uitsetting uit die Paradys...!

Wanneer die slaggat voor ons verskyn, hoe hanteer ons dit? Het ons geleer uit die geskiedenis van Adam en Eva? Is ons bedag daarop dat die slaggat voor ons mag verskyn, of gaan ons maar net voort en val soos ‘n oningeligte daarin.Het die elende van Adam en Eva se val ooit tot ons deurgedring?

Onthou die sielevyand is slim, hy kom altyd op so ‘n bedekte manier, die Woord sê vir ons dat hy hom voordoen as ‘n engel van die lig. As ons oningelig is omtrent die Woord van God, sal ons swaarkry om te onderskei want die vyand kom met sy leuen so naby aan die waarheid dat ons dit so maklik kan verwar met die waarheid. Dan beland ons ook pens en pooitjies daarin.

As ons inval, wat doen ons dan? Bly ons dan maar net lê en kry ons self jammer, “sulk” in ons elende en wag vir iemand om ons te kom soebat om op te staan. As daar nie gou genoeg iemand by ons uitkom nie,dan bly ons lê soos ‘n babatjie in sy vuil doeke en kerm. Agterna is dit maklik om die Predikant, Pastoor of Prediker te bekuldig dat hy nie in jou belangstel nie en jou nie die heeltyd gepamperlang het nie. Dan verkies ons om maar in die vuil doeke te bly lê omdat die Predikant nie ons hand kom vashou het nie.

Nee genade man/vrou, jy kan nie so in jou elende en eie gemors bly lê nie! Daar is ‘n lewe wat ons moet lewe....!

Staan op uit die gat, stof jou af, vra vergifnis in berou, van die Vader, vergewe jouself (dit is gewoonlik die moeilikste) en gaan aan met jou lewe. Leer iets uit die voorval, skerp jou heiligmaking op, bestudeer die Woord en lewe voluit vir Jesus.

Wees van een ding verseker, Jesus het die vyand oorwin, hy is verslaan, hy het nie tande nie. Die woord sê vir ons : “weerstaan die duiwel, en hy sal van julle wegvlug.”

Bestudeer die woord leer die woord en gebruik die woord teen die vyand sodat hy jou sal uitlos, maar wees bedag daarop dat hy soos ‘n brullende leeu rondloop en net ‘n geleentheid soek....!

Jy is nie immuun daarteen om versoek te word nie. Jesus was versoek maar Hy het die vyand telkemale platgesit met sy antwoorde.

Jy kan ook! Kry net jou skietgoed bymekaar. Daar is ‘n oorlog daar buite aan die gang.

DIE DRIE VARKIES

2009-09-10T07:00:00.001+02:00

Ons almal ken die verhaal van die 3 varkies wat op hulle eie wou gaan bly en die wêreld gaan ondersoek. Baie opgewonde oor hulle nuwe lewenspaaie, het elkeen met die geleerdheid en die opvoeding wat hulle van hulle ouers gekry het, die onbekende aangedurf.

Gou het hulle besef dat hulle vir hulle self 'n lewe moet skep deur met 'n huis te begin. Die varkies het ondermeer die volgende besluite geneem: 'n huis van strooi, stokkies en bakstene. Dit was elkeen se besluit en moes met die gevolge van hulle besluite saamleef.

So is dit ook in elke persoon se lewe, soorgelyk aan die 3 varkies. Ons leef ons lewe onafhanklik van die wat ons opgevoed het. Ons moet sekere keuses uitoefen en met die keuses se gevolge saamleef. Ons lees in 1Kor 3: 9 - 23 die verhaal van die bouwerk wat ons kies.

1Kor 3: 12 - 13 En as iemand op dié fondament bou, goud, silwer, kosbare stene, hout, hooi, stoppels - elkeen se werk sal aan die lig kom, want die dag sal dit aanwys, omdat dit deur vuur openbaar gemaak word; en die vuur sal elkeen se werk op die proef stel hoedanig dit is.

Laat ons, ons bouwerk oprig soos uit die pen van die perfekte Argitek aan ons beskikbaar gestel.

Daar is tyd om weer van voor af te begin, maak die keuse nog vandag!

Met dank aan: Flip Nel

KRUMMELS EN GENADE

2009-09-07T07:00:00.001+02:00

Hierdie twee stukkies van Christa Els per e-pos ontvang. Die skrywer is onbekend

KRUMMELS
'n Brood val uit 'n bewegende broodwa en rol 'n entjie verder. 'n Stukkie breek af en bly in die straat lê.

Drie mossies peil af op die stukkie wat afgebreek het. 'n Hewige bakleiery breek los. Een kry die oorhand en begin die krummels gretig oppik, terwyl die ander twee met luide protes in 'n boom gaan sit.

Nie een van hulle het die groot brood 'n entjie verder raakgesien nie. Hulle was besig om oor die krummels te baklei!

Ons maak rusie oor klein dingetjies en ignoreer dit wat eintlik belangrik is. Oor die nietighede word ons vir mekaar so kwaad dat kosbare verhoudinge verbreek word. Voordat ons oor die krummels twis, kom ons kyk eers rond en sien die brood raak! Die krummels is nie die gevolge van die twis werd nie!

SWEM IN GOD SE GENADE
Die klein vissie swem, duidelik gestres, op en af in die middel van die oseaan.
Hy swem by die groot vis verby, en die ou kan sommer dadelik sien daar's fout.
Hy roep die klein vissie terug en vra hom waarna hy so ernstig opsoek is.
Die vissie sê toe dat hy dringend opsoek is na water, want hy't iemand hoor sê dat 'n vis doodgaan sonder water.
Die groot vis, duidelik al 'n "old campaigner", antwoord: "Maar Vissie, jy Swem nog jou hele lewe lank in die water.....!"
Wat 'n openbaring vir die klein vissie!
Hy kon nie gou genoeg terugswem na sy vriende toe om vir hulle die goeie nuus te gaan vertel nie!

As ons maar elke dag kan besef ons swem in die seën van God,
swem in voorspoed,
swem in geluk en blydskap en
swem in die liefde van ons almagtige Vader!
Dit is somtyds net nodig dat ons stop en dit raaksien!
Somtyds is dit selfs nodig dat ons so 'n tydjie afknyp om God te bedank daarvoor.
Wees jy nou die klein vissie en gaan vertel jou e-pos vriende waarmee God jou VANDAG geseën het!
Ek het vandag 'n werk, kos, klere, gesondheid, 'n huis, 'n motor, familie, vriende en ervaar liefde.
Ja ek LEWE in GENADE.

Ek DANK U, My Vader Heer vir alles waarmee U my so ryklik geseën het.

Heer, laat ek vandag onderskei tussen krummels en die dinge wat werklik saakmaak.
Amen

SPIEELTJIE, SPIEELTJIE IN MY HAND

2009-09-03T07:00:00.000+02:00

Spieeltjie, spieeltjie in my hand.......! wie is die mooiste in die land?
Spieeltjie, spieeltjie in my hand.......! hoe lyk my binnekant?

'n Spieel is seker een van die vieslikste goed wat daar is. Wanneer 'n mens voor 'n spieel staan wys dit nie die perfekte, dit wat reg is nie. Nee, dit wys alles wat verkeerd is uit. Kyk maar na iemand wat in 'n spieel kyk, hulle vroetel altyd aan die hare of aan die klere of aan die grimering.
Iets is altyd verkeerd en dit is nou daardie spieel wat dit uitwys. Dit is net die uiterlike wat beoordeel word voor die spieel. Ons draai in die rondte en soms buig ons, ons amper uit lit uit om op plekke te sien waar mens normaalweg nie kan sien nie. Dit net om te kyk watter fout die spieel uitwys.
Hoekom doen ons dit? Omdat ons gesteld daarop is om goed te lyk. Ons wil nie dat ons vriende, kollegas en andere waarmee ons elke dag skouer skuur, sleg van ons dink nie. Hulle mag nie daardie fout aan ons hare, klere, grimering of skoene sien nie. Nee ons moet 'n toonbeeld wees van 'n goedversorgde persoon, wat jy altyd deur 'n ring kan trek.

Die vraag wat natuurlik op duik is; Hoe gesteld is ons om die perfekte goedversorgde beeld van ons geestelike lewe aan ons vriende en andere waarmee ons elke dag skouerskuur te vertoon. As ons in die oggend ons huise verlaat, is ons dan die perfek voorberei en gegroom sodat andere nie 'n fout in ons mondering kan sien nie.

Trek ons elke oggend die wapenrusting van God aan sodat andere kan sien hoe 'n kind van die Here moet optree? Dit gaan oor; staande bly, worstelstryd teen die owerhede en bose geeste in die lug, weerstand bied, waarheid, vas staan, geregtigheid, evangelie van vrede, geloof, vurige pyle uitblus, verlossing, die woord van God. (Eff6:10-20)

Kan ons en maak ons seker, dat ons elke dag geestelik deur 'n ring getrek kan word?

VERBEELDINGSVLUG

2009-08-31T07:00:00.001+02:00

Op 'n dag stap 'n man deur die plantasie op sy plaas. Sy hart is verskriklik beswaard. Sy gedagtes dwaal oor sy lewe tot hiertoe, en hy besef dat daar baie dinge in sy lewe is wat nie reg is nie. Hy dink oor almal wat vir hom gelieg het terwyl hy nog sy besigheid gehad het. Sy gedagtes huiwer 'n oomblik by diegene wat van hom gesteel het en hom benadeel het. Sy gedagtes wentel om sy siekte wat niemand op die stadium instaat is om te genees nie.

Sy hart is gevul met woede, bitterheid en frustrasie.Terwyl hy na antwoorde soek, kom hy tot die besef dat hy eintlik 'n mislukking is en dat alles en almal hom gefaal het.
Hy kniel neer by die stam van 'n ou eikeboom en met betraande oë roep hy Hom aan wat hy weet altyd daar sal wees.

"Here U het wonderlike dinge vir my gedoen in my lewe. U het my gedring om baie dinge vir U te doen en ek het gehoorsaam. Vandag dring U my om te vergewe. Ek is treurig Here, ek kan nie, want ek nie weet hoe nie! Here dit is onregverdig, ek het nie verdien om so in my lewe benadeel te word nie en ek moes nie by hierdie punt kom waar ek iemand moet vergewe nie. U weë is perfek Here, maar hierdie ding van vergifnis kan ek nie doen nie, want ek weet nie hoe nie.

Here my woede is so groot dat ek bang is ek sal U nie hoor nie, maar nogtans bid ek dat U my daardie een ding sal leer wat ek nie kan doen nie. Here, leer my asseblief om te vergewe?"

Terwyl hy so in die skadu van die ou eikeboom kniel, voel hy iets op sy skouer val. Hy maak sy oë oop, en sien uit die hoek van sy oog iets rooi op sy hemp. Hy kan hom nie draai om te kyk wat dit is nie, want skielik, daar waar die ou eikeboom was sien hy 'n groot vierkantige stuk hout in die grond. Hy lig sy kop 'n bietjie op en daar verskyn twee voete met 'n groot spyker in, binne sy gesigsveld. Hy lig sy kop verder op en dan vul sy oë opnuut met trane as hy Jesus aan die kruis sien hang.

Hy sien die spykers in SY hande die gapende wond aan Sy sy, 'n stukkende en vernielde liggaam, doringgate in SY hoof. Hy sien ook die lyding en pyn op SY geliefde gesig.

Wanneer hulle oë ontmoed begin die man hartstogtelik te snik, en Jesus begin met hom praat:
"Het jy ooit 'n leuen vertel?"
"Ja Here"
Het dit ooit gebeur dat iemand jou te veel kleingeld gegee het en jy het dit gehou?"
"Ja Here" en hy snik al harder!"
"Het jy ooit iets by die werk gevat wat nie joune was nie?"
"Ja Here"
"Het jy ooit gevloek en My Vader se naam ydelik gebruik?"
"Ja Here" die trane rol nou vrylik!

Jesus vra nog baie keer "Het jy ooit.....?"
Die trane loop nou onbeheerbaar want al wat die man kan antwoord is "Ja Here"

Dan draai Jesus Sy kop van kant tot kant en die man voel hoe daar weer iets op sy skouer val. Hy kyk en sien dat dit die Bloed van Jesus is. As hy weer opkyk en sy oë die van Jesus ontmoed skyn daar 'n sagtheid uit Jesus se gesig en Sy oë straal liefde uit soos die man nog nooit in sy lewe gesien het nie.

Jesus sê: "Ek het dit ook nie verdien nie..., maar ek vergewe jou..!"

Soms kan ons nie die anderkant van ons moeilikheid sien nie en ons kan nie sien hoe ons ooit anderkant gaan uitkom nie.
As ons egter terugkyk op ons lewens, dan besef ons dat ons dit nooit sou maak as dit nie deur die genade van die Here was nie. Dan sien ons daardie enkel ry spore soos Hy ons gedra het.

Déja vu of Vuja dé ??

2009-08-27T07:00:00.000+02:00

Jy het sekerlik al gehoor van déja vu - daardie gevoel dat jy vantevore op 'n plek was, selfs al was jy nog nie daar nie. Wel, wat ook van 'n Vuja Dé gevoel. Wat van 'n omgekeerde manier van leef? Dink bietjie - wat sou gebeur as jy jou lewe begin leef asof jy dit vandag vir die heel eerste keer beleef? Dinkl jy nie dit sal jou totale ingesteldheid verander as jy daagliks van voor af begin met jou huweliksmaat, jou vriende, jou kollegas - ja, sommer met alles en almal rondom jou nie? Sal dit nie asemrowend wees as jy elke aand jou wrokke vergeet en daardie swart notaboekie opskeur wat jy stilletjies in jou hart in stand hou nie?

Weet jy, God doen elke dag Vuja Dé met jou en my. Hy begin daagliks oor en voor met ons. Sy genade is elke oggend kraakvars en nuut soos wat Klaagliedere 3 vir ons leer. Die Here vernuwe ons elke dag innerlik, soos wat Paulus glashelder in 2 Korintiërs 4:16 sê. Die Apostel skryf dat al vergaan ons uiterlik, dan maak God ons nogtans elke dag innerlik nuut.
Volg vandag in die Here se voetspore! Begin nuut. Begin voor. Begin oor. Wees leergierig. Wees onversadigbaar nuuskierig. Leef asof die lewe vandag vir die heel eerste keer aangebreek het en alles vanaand tot 'n einde gaan kom. Delf met oorgawe in God se skatkamers rond op soek na nuwe hemelse skatte. Word 'n fynkenner van die nuutste wonders wat Hy verrig. Leef van nou af op die Vuja Dé roete. Dan bruis daar weer lewe in jou hart.

Met dank aan: Dawie de Koker

TEMPEL VAN DIE HEILIGE GEES

2009-08-23T07:00:00.000+02:00

In die Sondagskool sing ons kindertjies:

"Weet jy nie, weet jy nie, jy's 'n tempel, jy is 'n tempel van die Heilig Gees."

Kom word ons groot, dan vervaag daardie waarheid en verskiet dit in die verte.

Dit wil voorkom asof ons dan probeer om daardie tempel so vinnig as moontlik te verniel en af te breek. Dan gee ons nie meer om dat ons die tempel waar die Heilige Gees in woon, moet mooi en gesond en skoon hou nie.

Hoe doen ons dit? Deur die misbruik van drank, verdowingsmiddels, sigarette en al die ander sosiaal aanvaarbare maniere wat satan uitgedink het waardeur ons ons liggame se imuunsisteem kan afbreek.

As daar nou 'n dooie rot in ons huis lê en verrot, sal mens instaat wees om saam met daardie reuk te lewe? As daar dag vir dag 'n nuwe stinkende rot ingedra word waaroor ons geen beheer het nie. Dink nou maar daaraan, as jy 'n huis huur en die ding gebeur met jou. Jy sal sekerlik die landlord aantree en dit met hom opvat. Selfs as die bure elke aand raas en baklei, sal jy dit ook met landlord opvat. Wat gaan jy maak as hy niks aan die saak doen nie? Hoe lank sal ons dit kan hanteer voordat ons, ons meubeltjies pak en 'n ander plek gaan soek waarin ons kan bly? Nie baie lank nie, miskien loop ons sommer oornag weg!

Vraag is nou, hoe voel die Heilige Gees oor die tempel wat jy vir Hom aanbied om in te bly. Is Hy gelukkig met wat Hy kry? Praat Hy met jou oor dit waarmee Hy nie gelukkig is nie? Doen jy iets daaraan om die probleem uit te sorteer of ignoreer jy Hom sommer net. Of sê jy vir hom jy sal anderdag wanneer jy 'n kans kry aandag daaraan gee!

Skuif bietjie nader, ek wil jou iets vertel: "Het jy geweet, Jesus het gekom om ons te verlos en van ons ware tempels te maak met Hom as die hoeksteen? Die Heilige Gees maak woonplek in elke gereinigde hart!(1Kor 3:16) Sy blyplek moet skoon wees, met geen nare reuke wat Hom ontstel nie."

Hoe lyk en ruik jou tempel wat jy vir die Heilige Gees aanbied om in te bly?

Bly die Heilige Gees nog ooit in daardie tempel?

Miskien moet jy soos 'n goeie landlord bietjie gaan kyk wat daar aangaan. Doen introspeksie. Gaan kyk of die plek nog skoon en bewoonbaar is, en maak seker dat die Heilige Gees nog daar woon en nie dalk lankal getrek het nie.

IS JY 'n "LIFE COACHING" OUER?

2009-08-20T07:00:00.001+02:00

"Life Coaching" is nog vir baie mense 'n vreemde konsep. Dit word baie keer verwar met terapie of konsultasie. Terapie fokus op jou huidige situasie en werk dan terug na die verlede om die oorsaak van die probleem te gaan soek en dan word daar 'n oplossing gesoek vir die pad vorentoe(heelword-proses). Konsultasie is wanneer 'n kundige se hulp benodig word en hy of sy kom gee raad en deel kennis.

Coaching is nie een van bogenoemde nie. 'n Life coach help jou om duidelikheid te kry oor wat jy graag wil bereik en stap dan die pad langs jou, gefokus op die einddoel.

Maar is life coaching regtig 'n vreemde konsep of is dit 'n Bybelse konsep wat se hande en voete stomp geraak het? Deut 6:4-8 (NLV) sê mos baie duidelik dat ouers hulle heelhartig moet verbind aan God se gebooie, en dit oor en oor, aan hulle kinders herhaal moet word.

Vir jou as Christen ouer is die uitdaging om jou kinders te coach sodat hy of sy kan word wat God graag wil hê.

Life coaching word basies in 3 stappe ingedeel.

Stap 1: Waar is jy nou? (jou huidige realiteit)

Stap 2: Waar wil jy graag wees(jou droom of doelwit)

Stap 3: Hoe kan jy dit bereik?(strategie)

NB!! Stap 2 is NIE 'n eie-ek fokus nie, maar 'n God fokus.

Ons as ouers mag nooit Ef 6:4 ignoreer in die grootmaak van ons kinders nie. Die woord van die Here sê dat ons nie ons kinders so moet behandel dat hulle verbitterd word nie........

(Die Boodskap) Vir die pa's wil ek dit sê: moenie julle kinders so behandel dat hulle nie meer na julle wil luister en rebels raak nie. Maak hulle liewer groot soos die Here van julle verwag. Leer hulle wat om te doen en help hulle op die regte pad, al moet julle soms streng optree.

........"pas my skape (skapies) op", het Jesus gesê......

Met dank aan: Ds. Danie Jacobs - Leraar Kinders

Betaaldag - Genadedag

2009-08-17T07:00:00.001+02:00

Groete en Vrede!!!

Vandag is betaaldag,genadedag op Noeniesput. Vir die meeste van die mense in die Agter-Kalahari is dit maklik die belangrikste dag van die maand want betaaldag is koopdag, uithangdag, kuierdag en selfs skuldaflosdag. So word nuus met ver familie en vriende uitgeruil terwyl 'n klomp hulself oorgee aan die rondslingerende wêreld van te veel soetwyn en groen twak. Betaaldag is wanneer die staat verniet geld weggee en elke maand het 'n betaaldag, 'n genadedag.

Die meeste van Noeniesput se mense op die winkeltjie se blink stoep is gedas en gejas in hul heilige sabbatsklere. Willem se boonste knoop belemmer die in-en-uit van sy asem en gevolglik rek hy kort-kort sy nek soos 'n langnek Kalahari hoenderhaan. Martha, sy té ronde vroutjie, dra blink polvye saam met haar stywe sweetpak en Angeline vee kort-kort oor die dun stfgevlegte hare op haar kop. Swart Piet (met sy langmouhemp, bont das en blinkswart skoene) loop vroom en statig met die kerkboekie rond terwyl ou Dikkes brom-brom met homself praat want die wynwinkel se pryse is hoeka al weer op. Oom Jan Jors en Katie (met rooipropwyn styf onder die arm) skel vir Apie want dié moet nog loop vullis laai met sy donkiekarretjie en dit wegry voor uitvaltyd. Dan stop Swartkopdam se bakkie met 'n gelag, geskree en gesels terwyl 'n witvaal stofwolk die winkel toevou....... en skielik oorweldig 'n kakofonie van klank, Noenieput. Oral is klein groepies mense en almal is besig om te doen wat belangrik is, almal behalwe Melkie.

Met haar jongste op die heup, staan sy so half eenkant, weg van die geroesmoes om die winkel en beskou die aktiwiteite diepdenkend. Veilig weggebêre naby haar hart, is haar vernietgeld. 'n Staatstoelaag van vernietgeld bepaal deur haar skynbare hoe bloeddruk, haar jongste op die heup en twee skoolgaande kindertjies. Dan verskyn 'n skamel spierwit glimlaggie op haar ligbruin gesig en ek weet dat sy ook herkou aan 'n paar aande gelede se gebeure toe sy met nat traanspore op haar wange die Mooiste
Mooi se hand styf vasgegryp het. Daardie aand toe sy die waarheid van Vader se vernietgenade begin verstaan het en dit gretig so begin uitleef het.

Vernietgenade wat elke dag vrylik sonder enige berekeningsfaktore beskikbaar gestel word omrede elke mens vir Hom kosbaar en belangrik is. Elke dag is Sy betaaldag, Sy weggeedag van vernietgenade. Vernietgenade om net te aanvaar en dan uit te gee aan ander - nes vernietgeld.

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot 'n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou..................

Be BLESSED by the BEST and stay within the confinements of LOVE

HJ & Dalene
DIVINE LIFE SENDING.
(Landlyn 054-551 1000)

SUKSES = Harde Werk + JESUS

2009-08-13T07:00:00.000+02:00

Die ander dag hoor ek iemand sê: "Manlief het my verras en vat my vir 'n paar dae see toe. Daar gaan my dieet!" Ek hou nie daarvan om te praat van 'n dieet nie, maar gebruik eerder graag die woord, eetpatroon. 'n Dieet is iets wat jy volg vir 'n bepaalde tyd en dan gaan jy weer terug na jou normale eetpatroon.

Vir baie mense is dit 'n noodwiel en iets wat hulle gewete sus, want al volg hulle nie eintlik die voorskrifte soos dit van hulle verwag word nie, kan hulle darem sê dat hulle wel op dieet is.

Ek dink ons kan nogal ons eetpatrone goed vergelyk met die van Christenskap:

Is jy bereid om jou hele lewe vir Jesus te gee, of is jy net 'n Christen wanneer dit vir jou gerieflik is? Is Christus net vir jou 'n noodwiel wanneer jy Hom nodig het? Gaan jy net Sondae kerktoe om jou gewete te sus? As jy eerlik is met jouself, en jou antwoord is "ja" op sommige of al hierdie vrae, is jy nie ernstig met Christus nie, en is jy op die verkeerde pad sonder die vooruitsig van 'n ewige lewe!

As jy net 'n gesonde eetpatroon volg wanneer dit vir jou gerieflik is, of wanneer jou klere weereens gekrimp het, of wanneer jy dit net af en toe volg om jou gewete te sus, is jy ook op die verkeerde pad sonder die vooruitsig van enige langtermyn sukses.

Om 'n Christen te wees is harde werk! Jesus sê in Mark 8:34

"Neem jou kruis op en volg My." Om gewig te verloor is vir baie mense so moeilik soos om Kilimanjaro te klim, maar ek wil graag vandag vir jou kom sê, dat as jy bereid is om elke dag hard te werk aan 'n verandering in jou hele lewensstyl, en nie net soms in jou eetpatroon nie, sal jy weldra 'n groot verandering waarneem!

Of dit nou in jou verhouding met Jesus is en of dit 'n gewigsprobleem is, Jesus is altyd daar om jou te help dra aan daardie kruis, maar jy moet dit net optel

Dank aan: Dawie van Schoor

SEëN IN DIE HUISGESIN

2009-08-10T07:00:00.000+02:00

Psalm 128

Die Boodskap

Hoe gelukkig is jy wat die Here dien en eer, jy wat presies doen wat Hy sê!

Jou harde werk sal elke dag vir jou 'n goeie oes oplewer, jy is die gelukkigste mens op aarde, want God sorg dat dit goed gaan met jou.

Jou huwelik sal een groot vreugde wees, en jou kinders jou trots!

Jou vrou en kinders sal soos 'n goeie oes op die land wees wat jou baie bly maak

Die Here is so ontsettend goed vir jou wat Hom vrees, jy staan in die sonskyn van Sy goedheid!

Mag die Here jou daar van die Sionsberg af oorlaai met Sy goedheid, mag jy elke dag sien hoe goed dit gaan met almal wat Hom dien.

Mag jy so oud word dat jy ook nog jou kindrs se kinders sien grootword.

Is hierdie nie 'n lieflike Psalm nie? Hierin word presies gesê hoe dit met die huisgesin sal gaan as die hoof van die huis die Here dien! Daar rus 'n ontsettende groot verantwoordelikheid op elke man om te sorg dat sy verhouding met die Here reg is wanneer hy die dag trou, sodat dit in sy huis kan gaan soos die Psalmis hierbo beskryf.

Dit is elke man se verantwoordelikheid om priester van sy huis te wees en om by die Here leiding te kry om sy huisgesin te lei.

Die anderkant van die prentjie is seker ook waar. As jy as hoof van die huis nie die Here dien nie, hoe kan jy verwag dat die Here jou en jou huisgesin sal seën?

Is dit dalk die rede hoekom daar so baie egskeidings in Suid Afrika en wêreldwyd is......?

GOD STAAN REG

2009-08-06T07:00:00.000+02:00

Maak jou oë toe
En jou hart oop
En voel hoe al jou sorge wegloop.
Jy moet jou net aan God toevertrou
Hom toelaat om jou
In liefde toe te vou.

Want die lewe op aarde
Is nie maklik
En van die uitdagings

Voel so onredelik,
Maar God vra ons net vir ons bes -
En belowe Hy sal sorg vir die res.

Wanneer jy moeg is, Hoop verloor, berou,
Is daar altyd een deur Wat oop staan vir jou.
Dit is die deur Na die huis van gebed,
Waar God altyd reg staan Om jou te red.

Digter onbekend , maar ek het dit per e-pos van Annatjie Pretorius ontvang.
Opskrif het ek maar self gegee

NOAG SE ARK

2009-08-03T07:00:00.002+02:00

'n Ware verhaal van HOOP

Na die skepping was God hartseer oor die boosheid daarin. Daar was darem nog een goeie man: Noag. God het hom toe 'n opdrag gegee om 'n houtskip te bou vir hom en sy drie seuns: Sem, Gam en Jafet en hulle vrouens. God het vir hom presies gesê hoe hy die houtskip moes bou: dit sou van goferhout gebou word, met pik geverf word en drie verdiepings hoog wees, soos vir Vader, Seun en Gees, Die skip is DIE ARK genoem en moes groot genoeg wees vir Noag en sy familie en ook vir die diere wat God sou stuur om in die ark te wees.

Noag het honderd-en-twintig-jaar aan die ark gebou. Hy was ses-honderd-jaar-oud toe hy in die ark ingegaan het. God, het die diere gestuur en toe almal in was, die deur aan die kant van die ark toegemaak. Wat God toemaak, kan mense nie weer oopmaak nie! Daar was geen ander opening in die ark nie behalwe 'n luik-venster op die boonste verdieping sodat die mens moes opkyk. As jy opkyk kan jy voorentoe gaan!

Veertig dae en veertig nagte het dit gestortreën, totdat die hele aarde onder water was, vyftien meter hoër as die hoogste berg. Dit het honderd-en vyftig dae gevat vir die water om te begin wegsink. Die ark het op berg Ararat tot stilstand gekom Na nog drie maande was die toppe van die berge sigbaar. nog veertig dae later het Noag die luik oopgemaak en 'n kraai uitgestuur. Die kraai het heen en weer gevlieg, maar nie terug gekom ark toe nie.

Wie sou hom verkwalik? Dit was al amper 'n jaar vandat die vloed begin het! En met al die vars lug en nuwe lewe buite die ark, het die kraai sy vryheid geniet! Dalk bietjie selfsugtig....soos kraaie maar is! Kraaie was ook as onrein beskou.

Daarna laat Noag 'n duif uitvlieg. Die duif kon nie rusplek kry nie en kom terug ark toe met 'n boodskap: Dis nog te nat buite! Dis anders as die kraai wat net wegbly. Na nog sewe dae, stuur Noag weer die duif uit. Hierdie keer het die duif weer terug gekom met goeie nuus: 'n groen olyfblaar in sy bekkie vertel sy eie storie. Noag weet die waters is besig om te verminder. Sewe dae later het hy weer die duif uitgestuur, maar die keer het die duif nie terug gekom nie en Noag het geweet die aarde is droog. Na meer as 'n jaar in die ark, 377 dae, het Noag en sy gesin en al die diere hulle veilige vesting verlaat. En God het 'n verbond met die aarde gemaak en die teken van die reënboog gegee.

Hoe simbolies dat die duif, die simbool van die Herilige Gees, nie soos die kraai net weggebly het nie, maar teruggekom het. Die tweede keer bring hy 'n boodskap van hoop, die groen olyftakkie om die Heilige Gees te verteenwoordig. Die derde boodskap is van vryheid en oorwinning! En God stuur 'n reënboog met sewe kleure wat die verbond bevestig.

Mag die duif, olyfboom en reënboog ook vir jou 'n bevestiging wees van jou ewige verbond met die Vader, Seun en Heilige Gees in die veiligheid van Sy Ark.

Met dank aan: Terry Steenkamp.

KUISHEIDSGORDEL

2009-07-29T07:00:00.000+02:00

Ons sê ons is kinders van die Here en dat ons dankbaarheidswerk vir hom doen! Is hierdie titel van kind van God net op ons van toepassing Sondae by die kerk of Woensdae by die selgroep of biduur, of by die kerkraadvergadering een maal per maand? Hoekom wil dit dan al lyk asof ons net geleentheids kinders van die Here is? Net wanneer ons voor ander "Christene" is, dan speel ons die rol van 'n Christen, dan praat ons soos 'n Christen, kwoteer Bybel tekse bemoedig die broer of suster, - maar wat doen ons wanneer ons nie naby ander Christene is nie? Daar waar ons alleen staan in die samelewing! Onthou ons dan steeds ons is Christene? Praat ons dan die taal van 'n Christen. Weerhou ons, ons dan steeds van gekruiede taal, van kwaad word vir die persoon wat nie die gegewe opdrag uitgevoer het nie?

Daar kom uit, ons as kinders van die Here, se mond woorde wat gladnie by ons pas nie. Hierdie woorde word in die geselskap van ander Christene nie hardop uitgespreek nie, maar word so agter die hand of so skuins uit die mondhoek gesê terwyl die persoon na die luisteraar oorleun! Hierdie franse woorde wat ons gebruik maak sulke groot bruin vlekke op ons, miskien andersins wit "klere" Soms wanneer ons iets wat ons gehoor het oorvertel, dan doen ons dit met al die kleure en geure soos wat ons dit gehoor het en dink ons dan ons het vrypas om die franse woorde ook te gebruik. Daardie woorde maak dieselfde bruin vlekke op ons mondering as die agter die hand woorde.

Dan is daar ook nog daardie suggestiewe woorde wat ons gebruik, waar ons die ander persoon dan los dat hy sy eie afleiding maak, van wat ons bedoel. Ook dit tas jou reinheid of gewaande reinheid aan want jy veroorsaak dalk dat daardie persoon se gedagtes op 'n verkeerde pad beland.

Ons raad aan nuwe Christene is altyd, hou jou oog op die Here, moenie na mense kyk nie hulle sal jou net teleurstel.

Of ons dit nou wil weet of nie, ons word dopgehou en ons word geweeg en baie keer..... te lig bevind. Ons is leiers. Ons mag nie toelaat dat mense dink ons is nie op standaard met die Here nie. Ons moet 'n rein en kuise lewe lei. Ons moet 'n voorbeeld stel aan andere, hulle moet ons ten volle kan vertrou en weet dat ons die regte dinge sal doen. Dat ons die belange van die kerk van Jesus voorop sal stel en nie ons eie belang nie.

As ons, ons daarop instel deur die genade om rein voor die Hemelse Vader te leef en ons wil nie hê dat daar sulke bruin kolle op ons monderings kom nie, moet ons toelaat dat die Here vir ons ‘n kuisheidsgordel oor ons monde aansit sodat ons rein kan bly.

1Tim4:12

Niemand mag op jou neersien omdat jy jonk is nie, maar wees jy vir die gelowiges ’n voorbeeld in woord en gedrag, in liefde, geloof en reinheid.

Die Bybel Nuwe Vertaling, (Suid–Afrika: Bybelgenootskap Van Suid–Afrika) 1983.

TYD

2009-07-15T07:00:00.001+02:00

Tyd is iets wat teen ongelooflike snelheid verbygaan. Met elke tik van die horlosie is 'n sekonde verby, 60 sekondes in 'n minuut, 60 minute in 'n uur, 24 uur in 'n dag, 168 uur in 'n week, 728 uur in 'n maand. Helaas 8736 uur in 'n jaar en 611520 uur in 'n leeftyd van 70 jaar.

Hoeveel van hierdie tyd gaan verby sonder dat ons die Here dien? Gelukkig is die loon dieselfde, of jy die Here op 16 jarige of 68 jarige ouderdom vind. Die belangrikste is dat jy die Here vind en vir en in Hom begin lewe.

Tyd is ook afgebaken om dinge te doen soos wat ons in Prediker lees"

Pred 3:1 Alles het sy bepaalde uur, en vir elke saak onder die hemel is daar ‘n tyd:
Pred3:2 ‘n tyd om gebore te word en ‘n tyd om te sterwe, ‘n tyd om te plant en ‘n tyd om uit te roei wat geplant is,
Pred 3:3 ‘n tyd om dood te maak en ‘n tyd om gesond te maak, ‘n tyd om af te breek en ‘n tyd om op te bou,
Pred 3:4 ‘n tyd om te ween en ‘n tyd om te lag, ‘n tyd om te weeklaag en ‘n tyd om van vreugde rond te spring,
Pred 3:5 ‘n tyd om klippe weg te gooi en ‘n tyd om klippe bymekaar te maak, ‘n tyd om te omhels en ‘n tyd om ver te wees van omhelsing,
Pred 3:6 ‘n tyd om te soek en ‘n tyd om verlore te laat gaan, ‘n tyd om te bewaar en ‘n tyd om weg te gooi,
Pred 3:7 ‘n tyd om te skeur en ‘n tyd om aanmekaar te werk, ‘n tyd om te swyg en ‘n tyd om te spreek,
Pred 3:8 ‘n tyd om lief te hê en ‘n tyd om te haat, ‘n tyd vir oorlog en ‘n tyd vir vrede.

In dieselfde idioom as die Prediker, is daar 'n tyd om te kom en ook weer 'n tyd om te gaan.

In die afgelope klompie maande het ek probeer om elke dag 'n inskrywing op hierdie blog te maak. Ek het sekerlik onderwerpe en punte aangeraak wat party van die lesers ongelukkig gemaak het. Ek het egter probeer om deurentyd met deernis te skryf wanneer ek die tamaletjie onderwerpe aangeraak het. Ook was my doel altyd om die evangelie van Jesus Christus te verkondig en mense te probeer por om nader aan God te kom en 'n oorgawe aan Hom te maak en weg te draai van die kwaad.

Ek dink aan: - Robert, hy het my erg aangeval oor die Selfmoord inskrywing en my tot beskuldig van skrifverdraaiing. -Dan is daar die dametjie wat wat na sy die inskrywing oor aborsie gelees het, die besluit geneem het om nie meer te gaan vir die aborsie nie, maar haar afspraak gekanselleer het. Sy het deurgedruk daarmee en het besluit om die babatjie liewer te laat aanneem. - Ina en haar 3 maatjies van Powerville wat spesiaal toestemming moes kry om die blog te lees. Ina het op 'n stadium haar werk verloor. Ek vertrou dat sy gou geholpe sal raak. - Sam, Sam met sy interessante manier van spel. Jammer ek kon jou nooit ontmoed nie, dalk sal ons nog eendag....! - Mariki, vir al jou insette, -Muriel vir jou gereelde kommentaar, -Skoonsus Nimsi wat my eintlik geinspireer het om die blog te skryf. Dankie aan al die ander wat ook gereeld 'n bietjie terugvoering gelos het ek het dit waardeer.

Aan almal wat die blog gereeld gelees het, baie dankie dat julle tyd gemaak het. As ek so na die statistieke kyk, is die lesers van hierdie blog wyd versprei deur Suid Afrika, Namibië, VSA, Brittanje, Europa, België, Holland, Duitsland, Frankryk, Poland, Oostenryk, Emmirate, Uganda en Turkye.

Baie dankie aan elkeen wat 'n bydrae gemaak het wat ek hier kon gebruik, sover as wat ek kon het ek altyd erkenning gegee aan die persoon wie se bydrae ek gebruik het.

Weereens baie dankie aan elkeen wat gelees en gekommentaar het, ek het dit waardeer.

Hierdie is nie vaarwel nie, net totsiens totdat ons weer ontmoed. miskien weer op die blog maar dalk in die hemel.

Jesus liefde aan elkeen

Oom Petrus

SPORE VAN EENVOUD

2009-07-14T07:00:00.000+02:00

Groete en Vrede!!!

Met ‘n oorloop hart staan ek een laatoggend op die voorstoep van die huis en geniet die vogtigheid in die lug na die welkome reënbui. Vars lê die raasligte en harde eggo slae wat oor die uitgestrekte vlaktes reisies gehardloop het in ons oë en ore. Die soet hemelwater wat in ronde, vet druppels geval het, tower die plat Kalahari vlak nou om in ‘n see vol menigte waterplasse. So dink ek terug aan my jongdae en veral hoe ek met reëntyd ook maar onder dak moes bly. Ek onthou en ervaar weer die saligheid van kommervry kindwees en die lekkerte van kaalvoet in die modderplasse speel. Salig voorwaar.

Dan sien ek Ou Let met haar bekende waggel-waggel stap van veraf in die pad aankom. Sy, wat oornag van niemand in iemand verander het na haar man, Jan, se ontydige dood voorlaaste jaar. Ou Let wat die lewe op haar eie Kalahari manier aanpak - sonder haas en sonder spoed. Rustig staan ek en wag dat sy nader waggel en groet dan vriendelik. Haar oë probeer deur die brillense fokus maar ek staan kort agter sig. Opgewonde herken sy my stem en haar gesig blom vriendelik met my naderstaan aan die klein hekkie. Ons gesprek is lig, vol kwinkslae en ‘n gekoggel.

Dan vang my oog haar waggelspoor wat plek-plek wegraak tussen die plasse water. Spore wat reguit en doelgerig loop ongeag hindernisse in die pad, spore getrap met geëelte kaalvoete. Spore van eenvoud en afhanklikheid. Afhanklikheid aan Hom. En saggies skryf Hy met Sy vinger op die deur van my hart se skatkamer “Salig is die wat spore van eenvoud vir My trap, want aan hulle behoort die koninkryk van die hemel.”

‘n Week later en ek staan weer so teen die middag se koffietyd op die voorstoep van die huis en sien Ou Let se kaalvoetspore in die songebakte modder buite die klein hekkie. Spore van eenvoud, spore van kind afhanklik wees. Diep in my weet ek dat, solank ek leef, ek ook spore van eenvoud wil los oral waar ek gaan. In die verre weste knip die son sy oog en plaas daarmee ‘n aksent van Vader se warm hartklop daarop met ‘n goudgeel sonsak want ek en jy bly afhanklik aan Jesus, ongeag wat.

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot 'n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ...................

Be BLESSED by the BEST and stay within the confinements of LOVE

HJ & Dalene

DIVINE LIFE SENDING.

(Landlyn 054-551 1000)

NIE UIT VERDIENSTE NIE MAAR UIT GENADE

2009-07-13T07:00:00.003+02:00

Tantes Sannie en Sarie werk week na week dae aaneen om geld vir die kerkboufonds in te samel. Dit bak, en naaldwerk word gedoen, en dan word dit weekliks op die koekverkoping by die kerk ten toongestel om verkoop te word. Die gemeentelede en andere ondersteun hierdie poging van die twee ou dames deur hulle gebak en ander goedjies daar aan te koop. Ander dames van die gemeente maak van tyd tot tyd ook bydraes om verkoop te word. Op die manier word die boufonds week na week aangevul. Die Dominee en die kerkraad is baie beindruk met die manier waarop die boufonds groei. Die tantes is gereeld voor in die kerk op Sondae waar hulle die inkomste uit die verkopings amptelik aan die Tesourier oorhandig en hulle van harte bedank word vir hulle harde werk. Sommige Sondae word daar selfs 'n groot bos blomme aan elkeen van hulle oorhandig om die gemeente se amptelike dank teenoor die twee dames uit te spreek.

Die vraag wat nou ontstaan is: Gaan al die harde werk wat die dames oor 'n aantal jare verrig het, vir hulle enigsins help om in die hemel te kom? Hulle antwoord: "Natuurlik sal dit ons help, ons het dan al die jare so hard vir die Meester gewerk en soveel geld ingesamel!"

Kan mens deur groot bedrae geld vir die kerk te gee, of jou af te sloof vir die gemeente enigsins 'n bydrae te maak tot jou weg na saligheid? Stellig nie, want anders het God Sy Seun verniet opgeoffer om die weg te baan vir versoening met die Vader! Kan ek dan met my groot bydrae en harde werk enigsins vergifnis kry vir my sonde? Stellig nie, want die prys daarvoor is reeds vereffen deur Jesus se bloed wat op die kruis vir ons uitgestort is.

Ons kan niks van die goedheid van die Here verdien nie, want alles wat ons van Hom ontvang is net genade. As ons onder die waan verkeer dat ons op grond van ons diens in ons gemeente, deur die voorsitter van die of daardie kommittee te wees, op die kerkraad te dien, diaken of ouderling te wees of selfs die Leraar van die gemeente te wees, die saligheid sel beërwe, dan maak ons die fout van ons lewens.

Johannes 3:1- 8 (Die Boodskap)

Een nag het Nikodemus Jesus kom opsoek. Hy was 'n belangrike leier in die Joodse gemeenskap, en lid van die party van die Fariseërs. Hy knoop toe met Jesus 'n gesprek aan: "Meneer, ons is oortuig daarvan dat God U gebruik om ander mense te leer. Weet U waarom sê ek so? As God nie iemand bystaan nie, sal hy eenvoudig nie die dinge kan doen wat U regkry nie."

Jesus antwoord hom toe: "Weet jy, Ek wil nou vir jou iets belangrkis sê. As iemand nie nog 'n keer gebore word nie, sal hy of sy sowaar nie deel word van die ryk waarvan God koning is nie.

"Hoe is dit moontlik om as jy al groot en oud is nog 'n keer gebore te word?" vra Nikodemus Hom. "'n Mens kan mos nie vir 'n tweede maal in jou ma terugklim om weer 'n keer gebore te word nie!"

"Luister baie mooi wat Ek vir jou sê," kom dit van Jesus. "Die pad na die ryk waar God koning is, is toe vir elkeen wat nie gebore word uit lewende water en die Heilige Gees nie. Immers, 'n Kind wat uit 'n mens gebore word is maar net 'n mens. Wie egter uit die Gees gebore word, begin geestelik lewe.

ROL JY ROND VAN BEKOMMERNIS?

2009-07-10T07:00:00.001+02:00

Laat hierdie huidige ekonomiese toestande in die wêreld jou ook soms in die nag wakker lê, omdat die dinge jou toekoms onseker maak. Jy is verward en ongemaklik as jy die toestande evalueer. As jy 'n besigheids persoon is, dan wonder jy wat jou opposisie in die besigheids wêreld gaan doen om om te oorleef en miskien om jou te troef. Jy besef jy moet voorberei en jou self verdedig in die heersende toestande. Maar hoe kan jy op elke moontlike situasie bedag wees sodat jou persoonlike lewe of besigheid tot 'n rustige en veilige lewe kan stem?

As jy 'n kind van God is, dan is daar hoop vir jou! God se kinders kyk op na Hom toe en hulle put uit Sy krag om deur die moeilike tye te kom. As jou geloof in Christus onwankelbaar vas staan, sal Hy jou staande hou dat jy nie sal knak onder die aanslae wat na jou toe aangestorm kom nie.

In(Die Boodskap) Psalm 3:5-6 staan daar: "Ek roep so hard as wat ek kan tot die Here'

Hy help my as ek bid. In die aand kan ek gaan slaap sonder om te lê en rondrol van bekommernis. In die more word ek rustig wakker, want ek weet die Here sal vir my krag gee om my probleme op te los"

Jy sal nie nagte wakker lê as die Here jou Leidsman en Vennoot is nie. Hy nooi jou om die pad saam met Hom aan te durf. Jy moet Hom vertrou en jy sal sien hoe Sy liefde en genade die deurmekaar wat in jou lewe of besigheid is laat bedaar. Ons het daardie vrede wat alle verstand te bowe gaan in ons lewe nodig, daarsonder is tot niks instaat nie.

PSALM 34 - Die Here beskerm die gelowige

2009-07-09T07:00:00.001+02:00

Hierdie wonderlike Psalm het my weer opnuut getref toe ek dit gisteroggend gedurende my stiltetyd gelees het. Toe ek dit herlees in Die Boodskap van Jan van der Watt en Stephan Joubert, het ek gevoel ek wil hierdie weergawe met julle deel.

Alles hierin is voorwaardelik: Jy moet die Here liefhê en jy moet Hom ten volle dien, nie met 'n halwe hart nie.

Ek wil die Here heeltyd prys;

ek sal Hom dag en nag met lofliedere loof.

Ek sal liedere oor die Here sing om Hom te eer.

Kom julle, kom maak die Here se Naam saam met my groot.

Kom laat ons Hom vereer.

In gebed het ek die Here gevra om my te help, Hy het dit gedoen.

Hy het my gered van al die dinge wat my lewe bedreig. Mense wat swak is en hulp nodig het, sien dit raak. Hulle gesig straal van blydskap. Wanneer hulle die Here se hand styf vashou, sal Hy hulle nooit teleurstel nie.

Kyk maar na my. Ek was swak en hulpeloos.

Toe het ek gebid en die Here het my gehelp.

Hy het my uit al my krisisse gehelp.

Op baie maniere beskerm die Here elkeen wat Hom dien. Hy verlos hulle wat Hom aanbid.

Julle moet self kom kyk hoe goed doe Here is.

Jy is baie gelukkig as jy van die Here afhanklik is om jou op te pas.

Julle almal wat aan die Here behoort kom dien Hom.

Onthou, die Here voorsien in elke behoefte van die mense wat Hom dien. Jy sal niks nodig hê nie.

Selfs sterk roofdiere soos leeus met hulle groot krag vang partykeer niks nie. Dan ly hulle honger.

Maar as jy van die Here afhanklik is, sal jy niks nodig hê nie.

Die Here sal vir jou sorg.

Kom laat ek julle iets leer!

Ek gaan julle wys hoe om die Here te dien.

Is daar iemand onder julle wat lief is vir die lewe? Wie wil graag die goeie dinge van die lewe geniet en gelukkig wees?

Jy, pas dan op om nooit verkeerde dinge te sê nie! Moenie oneerlik wees en ander mense met leuens verkul nie.

Vermy slegte dinge.

Doen net goeie dinge aan ander.

Lewe in vrede met mense

Die Here sorg vir almal wat doen wat Hy sê.

Hy help hulle wat om hulp vra.

Maar die Here ignoreer mense wat kwaaddoen.

Hy gaan hulle laat verdwyn.

Niemand sal ooit weer aan hulle dink nie.

Die Here help die wat Hom liefhet.

As hulle Hom vra, red Hy hulle uit al hulle probleme. Die Here is naby mense wat hartseer is;

Hy gee mense wat moedeloos is weer nuwe moed.

Al tref duisende rampe mense wat die Here liefhet, Hy sal hulle nooit alleen los nie.

Uit elke krisis sal Hy hulle red.

Hy beskerm Sy kinders tot in die fynste besonderhede.

Daar sal nie 'n been in jou liggaam breek sonder dat Hy daarvan weet nie.

Maar mense wat weier om die Here te dien, sal deur hulle slegte dade aan hulle einde kom;

hulle wat die Here se kinders sleg behandel, sal in eie munt daarvoor terugbetaal word.

Die Here red almal wat Hom dien.

As jy op die Here vertrou om jou op te pas, sal Hy jou nooit teleurstel nie.

WAT DRYF OF MOTIVEER JOU

2009-07-08T07:00:00.000+02:00

Wat laat jou elke oggend opstaan? Wat dryf jou om elke dag deur te gaan? Wat motiveer jou om alledaagse dinge te doen en daagliks jou ure tot barstens toe te vul? Dit kan tog nie geld wees nie want by die 7de van die maand is die geld op, wat dryf jou dan vir die res van die maand?
As mens kyk na die armstes van die armes wat geen kans het om geld te verdien nie wat met ingesonkte oe en ribbes wat baie ver uitstaan daagliks 'n sleurbestaan voer, wat motiveer hulle? Is dit hoop? Hoop dat daar vandag iets sal wees om te eet? Wat motiveer daardie persoon wat op die straathoek staan en bedel, wat sy plakkaat omhoog hou om te wys hy het nie 'n werk nie en geen inkomste nie. Is dit hoop dat iemand vandag vir hom iets sal gee sodat hy kan eet en sy gesin kan voed, al is dit net vir een maaltyd? Wat van daardie straatkind wat langs jou motor kom staan? Jy kan sien daar het baie lanklaas water by hom verbygekom, daardie gesiggie en handjies is asvaal. Wat laat hom elke dag opstaan waar hy tussen plastiek en karton op die harde grond die nag gelê en koud kry het? Is dit hoop wat hy in hom koester dat iemand hom dalk vandag 'n kombers sal gee sodat hy nie vannag koudkry nie.

Is dit verkeerd om te wonder, wat het God gemotiveer om sy Seun Jesus Christus na die aarde te stuur om te sterwe vir ons sondes? Is dit dalk die hoop dat die mensdom in totaliteit sal afsien van die sonde en hom onvoorwaardelik bekeer tot God? As ons om ons kyk is dit helaas nie moontlik dat die mensdom as 'n geheel 'n 180 grade omdraai sal maak om versoen te raak met die Vader nie. Ek is seker God is dankbaar vir elkeen wat bereid is om daardie verandering in sy lewe te maak. Om homself te verloën die prys te betaal en Jesus aan te neem as Verlosser en Saligmaker.

Wat motiveer elke ware kind van God om daagliks die Bybel te lees en stiltetyd te hou, om Woensdagaande die weeklikse biduur of selgroep byeenkomste by te woon, Sondae die oggend en aanddienste by te woon, asook nog ander gemeentlike aktiwiteite wat op 'n weeklikse basis aangebied word te ondersteun? Wat motiveer ons om reg te lewe en nie te wil sonde doen nie?

Is dit dalk die hoop om Jesus eendag op die wolke te sien kom om Sy kinders te kom haal? Om die goue straat in die Nuwe Jerusalem te bewandel? Om eendag van aangesig tot aangesig te ken? Om die krone vir jou arbeid in diens van die Meester te ontvang?

Wat motiveer jou as individu regtig om die Here aan te hou dien?

LEWENDMAKEND GEES VAN GOD

2009-07-07T07:00:00.000+02:00

Lewendmakend Gees van God,

Daal weer op my.

Lewendmakend Gees van God,

Daal weer op my.

Breek my, smelt my, vorm my, vul my.

Lewendmakend Gees van God,

Daal weer op my.

Wanneer ons hierdie woorde sê, en dit is dalk nie gereeld nie, miskien het ons dit nog nooit gesê nie, dalk is hierdie die eerste keer. Dan wonder ek of ons dit regtig bedoel? Bedoel ons regtig dat die Here ons maar kan breek en smelt en vorm. Sodat Hy ons kan maak om vir Hom bruikbaar te wees. Is ons bereid om regtig die prys te betaal? Die pad van geen omdraai te loop. Alles aan Hom te gee sonder enige voorbehoud sodat ons gevul kan word met die Heilige Gees van God.

KLIPPE GOOI

2009-07-06T07:00:00.000+02:00

Dit is so maklik om andere te beskuldig van verkeerde dinge en daarop te hamer. "Ja, ek het jou mos gesê jy moet dit nie doen nie. Kyk wat het jy nou weer aangevang, ek weet nie hoe ons uit hierdie gemors gaan kom nie.......!"

Johannes 8 :3 - 11

Hulle sê vir Jesus: Jy is mos die hele tyd besig om mense te vertel wat hulle moet doen. Nou ja, ons het hierdie vrou op heterdaad betrap toe sy by 'n man geslaap het wat nie haar eie is nie! Moses se wet vertel ons presies wat ons met so 'n vrou moet maak: sy moet dood! Met klippe moet ons die laaste asem uit haar uitgooi. Maar sê jy nou bietjie vir ons wat dink jy moet ons met hierdie vrou maak? Die Joodse geleerdes wou egter nie regtig hoor wat Jesus dink nie. Hulle het Hom dit maar net gevra om Hom in die moeilikheid te probeer bring. Hulle het gehoop dat Hy Sy mond verby sou praat en iets sê waaroor hulle Hom voor die hof kon sleep.

Maar Jesus was te uitgeslape vir hulle, Net daar waar Hy gesit het, het Hy vooroor gebuig en met sy vinger iets op die grond geskryf. Die Joodse geleerdes het egter aangehou neul. Uiteindelik kyk Jesus op en sê vir hulle: "Nou goed. gaan dan maar aan. Julle weet skynbaar wat om te doen. Maar daar is een voorwaarde: die een van julle wat nog nooit aan God ongehoorsaam was nie, moet die leiding neem. Hy moet eerste 'n klip optel en haar daarmee gooi." Weer het Jesus vooroor gebuig en iets op die grond geskryf.

Daar staan die Joodse geleerdes toe met die mond vol tande. Hulle het nie geweet wat om te doen of te sê nie. Een vir een het hulle toe maar weer tussen die mense in verdwyn. Die belangrikstes het eerste gemaak dat hulle wegkom. Hulle het die vrou net daar by Jesus gelos.

Jesus kyk toe weer op en sê vir haar: "En nou? Waar is al daardie mense? Kon niemand so ver kom om 'n klip op jou te gooi nie?" "Nie eers een nie, Here," kom die antwoord.

Jesus sê toe: "Ek gaan dit ook nie doen nie. Gaan gerus, maar ook vir jou is daar 'n voorwaarde: gaan stel nou vir daardie mense 'n voorbeeld hoe om gehoorsaam aan God te leef?

Die Boodskap

Jan van der Watt

Stephan Joubert

GOIINGSAK VOL WATER

2009-07-03T07:00:00.002+02:00

Ek het hierdie verhaaltjie nou onlangs as 'n Power Point aanbieding deur die e-pos ontvang en kan aan niemand die krediet daarvoor gee nie. Geniet dit

Hoekom die Bybel lees as ek niks verstaan of, as ek verstaan, nie onthou wat ek gelees het nie?

Storie van 'n Oupa wat iewers in die berge gebly het met sy kleinseun. Die knaap het baie hoë agting vir sy oupa, en soos dit maar gaan, het hy probeer naboots wat Oupa doen.

Oupa se gewoonte was om elke oggend, dou voor dag op te staan, die ou koolstoof aan die brand te kry, en dan vat hy sy ou gehawende Bybel en gaan sit in die lekker warm kombuis by die tafel en lees uit die Bybel. Die kleinseun het Oupa dopgehou en ook sy Bybel gaan haal, en net soos Oupa, soggens by die kombuistafel gaan sit en lees.

Maar iets het die knapie baie gepla: "Oupa, ek weet nou nie so mooi nie," sê hy een oggend, "ek probeer ook die Bybel lees soos Oupa, maar ek verstaan nie wat ek lees nie. As ek die slag verstaan, dan waai dit by my ore uit en netnou het ek alweer alles vergeet wat ek gelees het. Oupa, is dit ooit die moeite werd om nog uit die Bybel te lees? Ek meen- wat is nou die nut daarvan as ek tog alles vergeet?"

Oupa het diep gedink, en toe sien hy 'n leë steenkoolsak, al pikswart gevlek van die roet langs die stoof lê. "Boetie, gaan haal vir Oupa 'n sak vol water in die stroompie hier onder," vra hy die seun.

Gretig om Oupa te plesier, spring die knaap daar weg met sy goiingsak en laat vat af stroompoie toe. Dis harde werk om die sak vol te kry, maar hy byt vas. Met die sak oor sy skouer hardloop hy terug huistoe, na Oupa wat sukkel om nie uit te bars van die lag nie. Natuurlik was die sak dolleeg gelek teen die tyd dat hy by Oupa aankom. "Ai man," sug Oupa. "Jy sal maar weer moet gaan probeer jong," en daarmee suiker die knaap weer af stroompie met sy sak. Hierdie slag hardloop die outjie terug met sy sak water so vinnig as wat sy beentjies hom kan dra, maar steeds is dit verniet want natuurlik is die sak weer leeg by sy aankoms. "Nee Oupa," blaas hy uitasem. "Dis onmoontlik - hierdie sak lek!" en daarmee gooi hy die sak eenkant en gaan gryp 'n emmer. "Nee Boetie", keer Oupa hom. "Ek wil nie 'n emmer water hê nie ek wil 'n SAK water hê! Toe jong, jy kan dit mos doen! Jy probeer net nie hard genoeg nie." Oupa gaan staan in die kombuisdeur wn hou die seuntjie dop waar hy die onmoontlike taak probeer uitvoer. Die seun het lankal besef dat hy besig is met 'n gejaag na wind, maar hy probeer so hard om vir Oupa te plesier, dat hy maar gedweë weereens die sak in die stroompie volmaak en met sy lekkende vrag so vinnig as wat hy maar kan, die bultjie ophardloop na Oupa toe.

"Nee Oupa, dit werk nie," Huil-sê die outjie moedeloos. "Kyk hoe hard probeer ek, maar niks gebeur tog nie!"

"Dink jy regtig dat daar niks gebeur het?" vra Oupa. "Kyk dan 'n slaggie na die sak. Wat sien jy anders aan die sak as toe jy begin het?"

Met 'n vraag in sy oë bekyk hy die sak - wat kan Oupa tog bedoel? Die steenkoolsak is natuurlik sopnat van al die gewaterdraery. Skielik besef hy dat die sak ook skoon is- al die steenkoolstof is uitgewas! "Oupa, die sak is skoongewas! Maar ek verstaan nog nie Oupa?"

"Boetie," sê Oupa. "Dis wat gebeur wanneer jy die Bybel lees. Miskien verstaan jy nie alles wat jy lees nie en dalk vergeet jy amper alles wat jy so hard probeer onthou. Maar terwyl jy lees gebeur daar iets met jou - jou binnekant word verander- jy word as't ware skoongewas van binne af terwyl jy die Bybel lees"

SLAAF OF VRYMAN

2009-07-02T07:00:00.000+02:00

Miljoene mense bewandel hierdie aarde in 'n staat van absolute gevangeneskap. Hulle is vasgevang in allerhande welluste wat hulle lewens regeer. Allerhande ding word aan hulle voorgehou as die utopia net om dan in hulle aanvaarding daarvan al hoe dieper in die gemors ingetrek te word. So word die mens deur die satan verslaaf om sy wil te doen en sy wense uit te voer. 'n Slaaf word vasgevang in dit wat hy doen, hy kan nie sy kop optel nie en moet net altyd met sy neus in die gemors rondloop.

Dit is eintlik tragies om dit te sien. Dit lyk asof die mense dit geniet om, so kop onderstebo met die neus in die drek, hulle lewens te slyt. Dit lyk asof hulle dit geniet om daardie dampe in te adem en maar net aan te gaan. Hulle lewe in die waan dat hulle oppad is na 'n beter toekoms, dat alles een of ander tyd een honderd persent sal regkom. Intussen sak hulle stadig dieper in daardie gemors in. Dit is net jammer dat die wat al hulle wil verloor het om uit die gemors te kom, andere wat miskien nog 'n kans het, saam met hulle af te trek.

As die slawe op die aarde net geleentheid maak om hulle koppe op te tel en 'n slag weg te kyk vanaf dit waarmee hulle besig is, sal hulle sien dat daar werklik 'n ander beter lewe is. Nie iets wat miskien eendag sal kom nie maar 'n beter lewe wat nou alreeds beskikbaar is. Hulle moet net lankgenoeg opkyk sodat die skille van hulle oë kan afval, dan sal die Lig wat die Here Jesus in die wêreld ingebring het vir hulle deurbreek.

Dan sal hulle agterkom dat God nie slawe maak van mense nie, maar Hy maak hulle vry van sonde en hy gee hulle die reg om Sy kinders genoem te word. Hy gee aan hulle 'n nuwe hoop op die ewige lewe en die wederkoms van Sy Seun Jesus Christus.

Is jy 'n Slaaf of 'n Vryman...?

GERAAMTES

2009-07-01T07:00:00.001+02:00

Elkeen van ons loop met 'n klomp geraamtes in ons hangkas rond. Ongelukkig is dit nou ook so, dat sonder dat ons dit agterkom teel die geraamtes nog aan ook. Ons loop met die vaste voorneme dat ons nog met hulle gaan deel of sal deel. In ons koppe bestaan daar net die ma en pa geraamte wat ons wil uitmoor, maar ons kom nie agter dat die kleintjies reeds aan die werk is en al amper net so onwelriekend is as wat die ma en pa is nie. Wanneer ons by die punt kom wat ons sê dat ons met hulle gedeel het en ons kan nou aangaan met ons lewe of ons kan nuwe verhouding aangaan dan sit daardie ander baselisk daar en pootjie ons in die nuwe verhouding. Om met bagasie te deel is amper soos om vure dood te slaan. As jy die een onder beheer het, is daar alreeds weer 'n ander klein vuurtjie wat aan die brand is en waarop jy moet konsentreer.

Wat is die antwoord, wanneer jy met die goed deel moet jy dit so gou as moontlik en so diep as moontlik met wortel en tak uitruk en uit jou lewe kry. Ons kan dit nie self doen nie want ons gaan altyd party stukke agterlaat wat weer gaan groei. Ons het 'n Hand nodig wat diep en raakvat en behoorlik skoonmaak, en dan met liefdevolle vingers genesing bring waar die wonde agter gelaat is. Alleen Jesus kan dit vir ons doen.

As ons sukkel met die geraamtes in ons lewe, kan ons dit nie wegwens nie, ons kan dit nie net ignoreeer nie, ons moet ons self oop en bloot voor God stel sodat dit deur Sy vergifnis uitgewis kan word. Eers dan kan ons aangaan met ons lewens en met ons verhoudings, maar as daar 'n stukkie al is dit net 'n baie klein stukkie agterbly gaan dit weer groei en jou iewers in die toekoms inhaal.

Dit is belangrik dat jy God volkome vertrou wanneer jy na hom toe gaan, jy kan niks terughou nie al is dit hoe pynlik. Deur in gebed na Hom te gaan met diepe berou in jou hart moet jy Hom toelaat om daardie geraamtes totaal uit jou gedagtes te verban en jou volkome te reinig.

Slegs deur die Jesus se bloed kan ons volkome oorwinning oor daardie geraamtes kry, sodat ons daardie nuwe lewe of bestaande verhouding nuwe lewe kan gee en daardie vlammetjie koester totdat die gevaar dat dit sal kwyn en verdwyn, nie meer bestaan nie.

GEBED IS BELANGRIK

2009-06-30T07:00:00.002+02:00

As jy wil weet hoe gewild 'n kerk of gemeente is - gaan na die oggenddiens

As jy wil weet hoe gewild die leraar is - gaan na die aanddiens

As jy wil weet hoe gewild God is - gaan na die weeklikse biduur.

"Die tyd wat ons aan gebed bestee is nie gemorste tyd nie. Dit is tyd wat teen die hoogste rentekoers belê word en wat die hoogste dividend sal oplewer." (R.A. Torrey)

'n Biddelose gemeente is 'n kragtelose gemeente, want "sonder God kan ons nie, maar sonder ons wil God nie."(Augustinus)

"As ons werk, is dit net mensewerk, maar as ons bid, werk God. en as God werk, wie kan dit keer? (Hans von Staden)

As God dan soveel krag en beloftes aan gebed gekoppel het, as Hy ons soveel keer nooi en beveel om te bid, as Hy telkemale in die verlede gebed op die wonderlikste manier verhoor het, is dit dan verbasend dat die satan alles in die stryd werp om te keer dat ons bid?

Dr. Andrew Murray het eenkeer gesê:

" Ons kan tyd maak vir gebed. Ons doen dit dan vir ons vriende."

Dank aan: Manie Delport

VERGEWE ONS ,ONS SONDE

2009-06-29T07:00:00.001+02:00

Daagliks gaan daar baie gebede regoor die hele wêreld op. Wat die inhoud van gebede in ander wêrelddele en selfs in ander tale binne Suid Afrika is, is nie aan my bekend nie!

Iets wat my opval in openbare gebede, hetsy by bidure, tafelgebede, openingsgebede of waar ookal, veral waar dit in Afrikaans gedoen word. Is dat Iewers in die gebed, maar gewoonlik naby aan die slot word die volgende woorde gebid: “en vergewe ons, ons sonde?”

Ek luister gewoonlik verstom na die woorde en ‘n aantal vrae kom onwillekeurig by my op. Wie is die ons? Is dit die Bidder en sy familie? Is dit die mense teenwoordig in die vertrek waar die gebed gebid word? Is dit almal op die aarde? Word hierdie versoek bedoel, of gebruik die Bidder die woorde om aan die gebed “body” te gee? Is dit nie maar net deel van ‘n rympie wat die Bidder opsê ne nie eers agterkom dat hy/sy dit wel vra nie?

Nou wonder ‘n mens, dra so ‘n versoek gewig by God? As so ‘n “ons” versoek tot God gerig word in ‘n openbare gebed, kan almal op die aarde dan aanneem dat God alle sondes wat hulle gedoen het tot op die oomblik dat die persoon gebid het, vergewe is? “Ons” is mos nie beperkend nie, dit is ‘n “oop” versoek! Selfs al kwalifiseer die Bidder die “ons” met “ons wat in die vertrek teenwoordig is” of “ons wat om hierdie tafel sit”, is die vraag steeds, vergewe God nou almal se sonde op daardie oomblik wat die versoek gerig word?

As ek vanoggend ‘n verkeerde gesindheid openbaar het en die Heilige Gees oortuig my daarvan dat dit verkeerd was, dan vra ek mos dadelik dat God my sal vergewe en my weer sal vul met sy Heilige Gees. Ek is dan mos “sondeloos” want ek is vergewe vir die sonde van verkeerde gesindheid! As ek nou in die geselskap is en as deel van die “ons” beskou word, van watter sonde vergewe God my?

Is dit dalk ‘n geval dat die Bidder deur die Heilige Gees oortuig word dat daar sonde in sy/haar lewe is en dat dit nou in die openbaar bely moet word? Dalk is dit nou ‘n geval dat die bidder te skaam is om die verkeerde daad by die naam te noem, daarom die versamelnaam “sonde” Dalk ook te skaam om “ek” te sê daarom “ons”

Wanneer mens aanvanklik ‘n oorgawe aan die Here doen, dan bely mens in jou sondaarsgebed al jou sondes, omdat jy nie elkeen van die sondes wat jy gedoen het by die naam kan onthou nie, maar daarna bely jy ‘n sonde by die naam soos wat die Heilige Gees jou van oortuig bv. vloek, lieg, steel, gesindheid, kwaadpraat ens.

Wanneer mens by die volgende stap kom, dan bely jy die sonde wat in jou woon. Dit is daardie geneigdheid om die verkeerde te doen wat jy oorgeêrf het vanaf die sondeval in die Paradys. Daardie erf-smed waarmee jy gebore word, soos wat die Bybel sê in sonde word ons ontvang en gebore!

Word sondevergifnis nie dalk goedkoop gemaak wanneer Bidders vra “vergewe ons,ons sonde” sonder dat dit werklik bedoel word en sommer net so in die verbygaan van die Here gevra word nie?

Ons moet altyd onthou dat ‘n geweldige prys betaal is sodat ons vergifnis van sonde kan kry, dus is sondevergifnis nie ‘n goedkoop kommoditeit nie!!

VOETSPORE EN VINGERAFDRUKKE

2009-06-26T07:00:00.001+02:00

In ons daaglikse handel en wandel, laat ons voetspore en vingerafdrukke so ver as wat ons gaan. Elke mens se voetspore en vingerafdrukke is uniek en het geen ooreenkoms met enige iemand anders nie.

As jy langs die strand stap dan lê daardie voetrspore duidelik daar in die sand totdat die eerste brander daaroor spoel, dan is daardie spore vir ewig weg. Dieselfde met ons vingerafdrukke, dit sit net daar waar ons gevat het totdat die eerste stoflap daaroor vryf, dan bly daarvan ook niks oor nie.

Soos wat ons voetspore in die strand trap, laat ons ook voetspore en vingerafdrukke in mense se lewens agter soos ons elke dag met hulle interaksie voer. Waar ons seker die diepste spore trap is in die vatbare gemoedere van kinders. Daardie voetspore en vingerafdrukke wat ons in hulle agterlaat, verdwyn nie na die eerste brander of stoflap nie. Dit is blywende indrukke of afdrukke wat sal bepaal hoe hulle eendag as grootmense sal optree... Hoe hulle eendag teenoor hulle vrouens of mans en kinders sal optree en hulle behandel.

Daar is ongelukkig so dat daar ouers is wat met verwyte in hulle hart rondloop, oor hoe hulle kinders ontwikkel en uitgedraai het. Die ouers sien in hulle kinders se optrede ‘n voorbeeld van hoe hulle self binne die huisgesin optree het en dit is nie altyd ‘n mooi prentjie. Baie ouers wens dat daardie spore deur hulle in hulle kinders se lewens getrap deur ‘n brander weggewas of deur ‘n stoflap afgevee kan word.

Daar was natuurlik ook ouers wat biddend en met versigtigheid voetspore en vingerafdrukke in hulle kinders se lewens agtergelaat het. Daardie ouers sit terug en verlustig hulle in die korrekte en verantwoordelike optrede van hulle kinders. Daardie kinders is ‘n voorbeeld in die gemeenskap en word gerespekteer vir wat hulle is.

Hoe lyk die voetspore en vingerafdrukke wat jy besig is om in jou gemeenskap te laat. Of dit nou jou kinders, familie, vriende of bure is. Trap en vat jy met verantwoordelik sodat die mense met wie jy skouerskuur, jou respekteer vir jou opinie en na jou opsien vir leiding?

Is dit wat jy nalaat navolgenswerd, sal jy eendag trots wees op daardie nalatenskap van jou?

PSALM 117

2009-06-25T07:00:00.001+02:00

Die Boodskap

Jan van der Watt

Stephan Joubert

Kom, prys die Here, al julle volke!

Loof Hom, al julle nasies!

Hoekom? Want Hy is baie lief vir julle;

Ja, die Here se liefde vir julle sal nooit ophou nie.

Kom, prys die Here!

Hoe kan ons nie so 'n God liefhê en aanbid nie? Hoekom is sommige mense so halstarrig dat hulle nie 'n oorgawe aan hierdie wonderlike Hemelse Vader wil maak nie? Hy sê in Sy woord dat ons moet kom net soos ons is. Ons hoef nie eers te gaan 'n mooi pakklere en das aantrek of deodorant aanspuit nie. Hoekom? Omdat, Hy elkeen van ons deur en deur ken, elke hoekie en draaitjie van ons menswees, elke skuilhoekie van ons siel. Omdat Hy God is.

Ja, kom ons gaan voluit om Hom te loof en te prys, want Hy is baie lief vir ons.

DIE KOELTEBOOM RUS

2009-06-24T07:00:00.000+02:00

Groete en Vrede!!!

Dit was windstil en wolkloos daardie spesifieke koelkoue oggend. Ek was vroegdag al wakker en het buite op die sementbankie loop sit en wag dat die helderste hemellig onse Skepper se bestaan met warmte en snoesigheid verklaar. Die verlatenheid en vergetenheid van die Agter-Kalahari eggo oorverdowend stil en ek verdwaal maklik in die wonderlike gevoel van volmaakte rus in Sy teenwoordigheid.

My oë gly oor die plat, vaalbruin wêreld en skielik besef ek dat die seisoen gedraai het. Wintertyd is wakker en hy is besig om die somerslaap uit sy oë te vee. Binnekort gaan hy vir sommige rustyd en hersteltyd met sy bekende bibberende doodskoue asem oor die Kalahari-vlak aankondig en vir ander … ‘n finale rus.

Dan staan my sien stil by die vaal, liggroen koelteboom waaronder die Genadewa sy staning het. Die laaste jaar was maar dik woestynsand swaar want die lewensaanslae was almal daar, en dit terwyl hy lowergroen lewe en skuiling aan soveel ander moes bied. Geduldig, gedienstig en gedweë toring hy bo ander uit met net die helfte van sy somerskleed aan. Dorstig word gesmeek na rustyd, na hersteltyd, na sterkword-tyd want hy hoop om nog lewe, skuiling en vertroosting aan vele ander te bied.

‘n Rukkie later en die lang, donker, vroegoggend skadu van die koelteboom krimp soos wat die ylerige herfsson sy daaglikse roete loop. ‘n Skielike rukwindjie pluk speels aan sy takke en losserige blaartjies. Verdwaas sit ek en staar na ‘n klompie vaalgroen blaartjies wat half leweloos grond toe dans.

En terwyl yskoue hoendervleis oral op my lyf uitslaan begin ek stadigaan verstaan. Dat elkeen van ons, nes die koelteboom, ook maar mag wonder hoeveel seisoene nog voordat ons sal kan hoor en dit nooit verloor;

Getroue dienskneg … het Hy geseg

Somers het gekom en winters het gegaan

Bowenal alles het jou geloof soos ‘n koelteboom bly staan

Nou kan jy in My kom rus

My arms sal jou veilig sus.

Wel vanuit die Agter-Kalahari tot 'n volgende keer, mooi bly, lekker slaap en onthou ...................

Be BLESSED by the BEST and stay within the confinements of LOVE

HJ & Dalene

DIVINE LIFE SENDING.

(Landlyn 054-551 1000)

WIE IS HY WERKLIK

2009-06-23T07:00:00.001+02:00

Ons is besig om rustig ons lewens-bootjie te roei op die lewens-oseaan. Daar is by ons nie 'n bekommernis nie want alles is onder beheer. Sonder dat ons dit agterkom gee die bootjie so af en toe so 'n effense bok-sprong, die intensiteit daarvan neem stadig en ongemerk toe en as ons die ding mooi agterkom is ons te midde in 'n storm, met swiepende winde en die mis het so toegetrek dat ons nie die ander bootjies wat oomblikke gelede nog saam met ons geroei het kan sien nie. Ons weet nie eers of hulle ook in hierdie lewens-storm beland het nie en of hulle dalk skotvry daarvan afgekom het nie. Ons is heeltemal afgesonder van die buite wêreld af. Ons begin net aan ons eie welsyn dink en hoe ons uit hierdie storm gaan loskom. Ons kan nie by die ouens wat netnou nog saam met ons geroei het vra vir hulp nie, want ons weet nie waar hulle is nie. Ons is ook skaam om te roep want wat gaan gaan hulle van ons dink as hulle ons dalk kan hoor.

Ons het nie willens en wetens in hierdie storm ingevaar nie, dit het so ongesiens om ons toegesak. Ons begin rondkyk in die bootjie, op soek na iets of iemand wat ons uit hierdie verknorsing kan red. Dan sien ons Hom, Hy lê rustig agter in die boodjie op 'n kussing en slaap.(Mark 4:38a) Ons het mos self totale beheer oor hierdie bootjie geneem, en ons het ons Stuurman so half ge-ignoreer, want ons het gedink dat alles so glad verloop, dat ons nou nie regtig van ons 'n oorlas by Hom wil maak nie. Ons het self die spane opgeneem en besluit dat ons die bootjie sonder enige hulp aan die anderkant sal kry. Hoe verder ons roei hoe groter word die golwe, en dit slaan tot binne in ons bootjie. Die bootjie word al swaarder van die water en is al hoe moeiliker hanteerbaar.
Wat moet ons doen? Ons weet nie herwaarts of derwaarts nie! Ons is half skaam om Hom te gaan wakkermaak en vir hulp te vra.....

Wat het die Dissipels onder soortgelyke omstandighede gedoen toe hulle bootjie wou sink? Die Boodskap: Mark 4:38b-41 Die dissipels skud Jesus toe wakker en sê: "Gee U nie om dat ons besig is om te sink nie?" Jesus staan toe op en praat streng met die wind en die golwe.....Dadelik het die wind gaan lê en alles was heeltemal kalm. Toe draai Hy na sy dissipels toe: "Vir wat was julle so bang? Vertrou julle my dan nie? Hulle was heeltemal verslae en het klein gevoel in Sy teenwoordigheid. "Wie is Hy werklik? Selfs die wind en die see doen wat Hy sê," het hulle onder mekaar gewonder

Sorg dat Jesus altyd die Stuurman van jou bootjie is. As jy na Hom luister sal jy nie in so 'n penarie beland nie.

VERHOUDINGE IS ALLES

2009-06-22T07:00:00.003+02:00

Soms wonder 'n mens, hoekom die dood so 'n groot impak op 'n samelewing het. Het dit nie iets (of liewer alles) te doen met die feit dat God ons as verhoudingswesens geskape het nie? Tog skeep ons baie keer hierdie faset van menswees die meeste af! Wanneer ons mense se behoeftes beter verstaan, kan jy hulle beinvloed en 'n positiewe impak op hulle lewens maak. Volgens Dr John C. Maxwell is die volgende 3 sake belangrik as jy mense wil verstaan:

1. EVERYBODY WANTS TO BE SOMEBODY
Net soos wat jy 'n behoefte het aan erkenning en 'n betekenisvolle lewe, net so het elkeen rondom jou dit ook nodig. Almal (ook God se kinders) het 'n behoefte om waardig geag te word.

2. NOBODY CARES HOW MUCH YOU KNOW UNTILL THEY KNOW HOW MUCH YOU CARE
Hoeveel jy weet, beindruk nie eintlik iemand nie. Die oomblik wat mense besef jy gee regtig vir hulle om, sal hulle gesindheid teenoor jou verander.

3. Wat gebeur met 'n warm kooltjie wat uit die vuur gehaal word? Dit koel af. Die kerk vermag mos ook baie meer, as ons dinge saam doen!
Psalm 8 sê baie duidelik dat die Here ons met 'eer en aansien" gekroon het!

Kom ek daag jou uit om mense (veral kinders en jeug) se eer en aansien "terug te gee" deur hierdie drie behoeftes uit te leef teenoor hulle wat dit so nodig het....sodat God se eer meer sigbaar kan word!

Met dank aan Danie Jacobs

GOD SE VADERHART

2009-06-21T12:51:00.002+02:00

Dit was 'n seer oomblik toe dr Erich Heine 'n blommekrans op 'n branderplank in die see in stoot as deel van 'n intieme groetseremonie toe hulle van Erich junior afskeid geneem het. Erich is oorlede toe 'n Airbus A300-vliegtuig onlangs in die see gestort het. Wat die impak van die meer as 200 mense se dood op hulle families en vriendekringe gelaat het, is ondenkbaar, maar wat Erich Heine aanbetref, het diè vliegramp ouers sonder 'n seun, 'n vrou sonder haar man en kinders sonder 'n pa agter gelaat.

Vir elke kind wie se pa oorlede of afwesig in sy lewe is, is 'n dag soos Vadersdag waarskynlik nie so 'n feestelike geleentheid soos wat dit vir ander kinders is nie. Ons weet dat ons, ons vaders, moeders, ons geliefdes en ander mense èlke dag, en nie net hierdie dae spesiaal en besonders behoort te laat voel nie, maar dit is tog goed dat ons sulke spesifieke geleenthede het om hulle 'n bietjie ekstra te bederf en na te dink oor hulle rol en betekenis is ons lewens.

Iemand vra onlangs of God nie ook soms vir ons soos 'n afwesige vader voel nie? Dis nie nèt kinders wat sonder 'n pa(of met 'n onbetrokke pa) moes grootword wat sy vraag sal verstaan nie. Om met ons menslike Vader-prentjie, God as "Vader" te aanvaar, is nie altyd maklik nie, tog dien dit as 'n stewige basis. So baie mense identifiseer juis met hierdie metafoor omdat 'n pa, soos wat Johann Symington skryf, baie meer aan sy kinders as kos, klere en 'n dak oor hulle koppe gee. "Hy gee ook aan hulle die geloof waarmee hulle die lewe moet aandurf"(Man uit een stuk, CUM 195:95) Andries van Aarde noem dat God so 'n groot en betekenisvolle rol in Jesus van Nasaret se lewe gespeel het, juis omdat Hy sonder 'n vader grootgeword het in 'n tyd en plek waar mens nie eintlik sonder 'n vader kon funksioneer nie(Fatherless in Galilee, Trinity Press ,2001) Vir Jesus was God alles in Sy lewe en het Hy volkome op Hom as Vader vertrou. Deur ons omgang met Jesus kan ons ook vandag vir God as Vader beskou en outentiek leef.

God se Vaderhart klop sterk, ook vir kinders sonder 'n vader(Ps68:5/6; Jer 49:11) Omdat Hy oor hulle besorg is moes sy mense van vroeg af vir hulle voorsiening maak (Deut 14:29; Jak1:27) en na hulle omsien(Jes1:17; Jer 7:6) Ons, wat God Vader noem (Matt 6:9), weet almal hoeveel ons kinders vir ons beteken. Hoeveel meer beteken ons dan nie vir ons Vader nie(Matt 7:9; Luk11:11-13)?

Mag God se Vaderskap jou vandag en elke dag diep raak en motiveer!

Dank aan: Dawie van Schoor